tag:blogger.com,1999:blog-50203267908403065532011-08-30T21:00:14.946+06:30ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.comBlogger2051100tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-60785994258435519292010-10-15T09:32:00.000+06:302010-10-15T09:34:36.118+06:30အစကတည္းက.....<br />...........................<br />အ႐ြယ္လြန္ ႏွလံုးသားရဲ႕<br />ႏုပ်ိဳဆဲ အခ်စ္ေတြဟာ<br />စည္းတစ္ခုရဲ႕ တစ္ဘက္ျခားမွာ<br />မင္းရဲ႕ .....<br />တစ္ေရးႏိုးခ်စ္ျခင္းေတြကို<br />တိတ္တဆိတ္<br />ေမွ်ာ္လင့္ရင္း<br />တမ္းတရင္းနဲ႔ပဲ<br />..................................<br />...........႐ွံဳးနိမ့္ခဲ့ၿပီးသားပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-6078599425843551929?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-60976352089194416302010-10-15T09:31:00.000+06:302010-10-15T09:32:09.166+06:30ခေရတစ္ပြင့္<br />ေလလြင့္သက္ေႂကြ<br />ေ၀ေနစဥ္ခဏ<br />ေႂကြခ်ိန္မွာထာ၀ရမို႔<br />ကုိယ့္အခ်စ္ဆံုး ေမႊးနံ႔သာ<br />မင္းပါပဲ ခေရ...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-6097635208919441630?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-46643045510128230492010-08-09T14:30:00.000+06:302010-08-09T14:37:15.192+06:30လြန္ခဲ့တဲ့တစ္လေလာက္က ဗုဒၶဘုရားရွင္အေပၚကို ေစာ္ကားေျပာဆိုထားတဲ့ ၀က္ဘ္ဆိုက္တစ္ခုကို အင္တာနက္မွာဖတ္မိၿပီး ဒီေဆာင္းပါးေလး ေရးခ်င္စိတ္ျဖစ္သြားတာနဲ႔ ေရးျဖစ္သြားတယ္။ ျပန္လည္ၿပီးတိုက္ခိုက္ေျပာဆိုဖို႔ရာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ စြတ္စြဲေျပာဆိုသူရဲ႕ စကားလံုးေတြက ၾကမ္းတမ္းၿပီးေတာ့ တစ္ခုမွလည္း မမွန္ကန္လို႔ပါ။ ဗုဒၶဘာသာေတြဘက္ကလည္း ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ေျပာဆိုတာေတြ ရွိပါတယ္။ အဲဒီလိုေတြ အျပန္အလွန္ ေျပာဆိုေနၾကရင္ျဖင့္ ဘယ္ေတာ့မွလည္း အေျဖမွန္ကို ရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ အဓိက ျငင္းခုန္ေနၾကတာကေတာ့ ငရဲ ရွိမရွိဆိုတာနဲ႔ နိဗၺာန္ရွိမရွိဆိုတာေတြပါပဲ။ ငရဲဆိုတာ ဗုဒၶဘာသာေတြရဲ႕ မေရာက္ခ်င္ဆံုးေသာ ေနရာတစ္ေနရာ ျဖစ္သလို ထို႔အတူပဲ နိဗၺာန္ဆိုတာဟာလည္း ဗုဒၶဘာသာတိုင္းရဲ႕ ပန္းတိုင္ပါပဲ။ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အသက္ေလာက္ယံုထားတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ကို တစ္ျခားတစ္ေယာက္ကပုတ္ခတ္ေျပာဆိုခြင့္ မရွိပါဘူး။ ဒါဟာ ဘယ္ဘာသာရယ္မွ မဟုတ္ဘဲ ဘာသာအားလံုးရဲ႕ ဥပေဒသပါ။ ေလာကမွာ ျမတ္စြာဘုရား ပြင့္ေတာ္မူလာတာဟာ ရည္႐ြယ္ခ်က္သံုးပါး ရွိပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာေတြ သိၿပီးသားျဖစ္ေပမယ့္ နားမလည္ေသးတဲ့ သူေတြ အတြက္ ရွင္းျပခ်င္ပါတယ္။ ဒီရည္႐ြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို စာေရးသူလည္း ဟိုတုန္းက သိပ္နားမလည္ မရွင္းလင္းခဲ့ပါဘူး။ ေတာင္ၿမိဳ႕ မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ ေဟာၾကားရွင္းလင္းျပသည့္ တရားေတာ္ကို နာၾကားၿပီးကတည္းက သေဘာေတာ္ေတာ္က်သြားပါတယ္၊ ဘုရားအေပၚကို ယံုၾကည္ ၾကည္ညိဳတဲ့စိတ္လည္း ပိုပိုၿပီး ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။ ရည္႐ြယ္ခ်က္သံုးပါးက (၁) အတၱ (၂) ဟိတ (၃) သုခ တို႔ပါပဲ၊ အတၱ ဆိုတာ အက်ိဳးမ်ားဖို႔ ဟိတ ဆိုတာ အစည္းအပြားျဖစ္ထြန္းဖို႔နဲ႔ သုခဆိုတာ ခ်မ္းသာဖို႔လို႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ လူေတြရဲ႕ အက်ိဳးစည္းပြားအတြက္ဆိုတာ လူမ်ားစုအတြက္ပါ၊ ပါဠိလိုေတာ့ ဗဟုဇနဟိတ ဗဟုဇနသုခလို႔ပါပါတယ္။ အကုန္လံုးေတာ့လည္း မတတ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒီေနရာမွာ ဘုရားရွင္ပြင့္လာတာနဲ႔ လူေတြစည္းပြားျဖစ္သြားပါၿပီလား လူေတြခ်မ္းသာသြားပါၿပီလား ေမးစရာရွိလာပါတယ္၊ ေမးလည္းေမးပါ။ ဗုဒၶ၀ါဒကိုက ၀ိဘဇၨ၀ါဒ ေ၀ဘန္စီစစ္ခံတဲ့၀ါဒျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာကို ကိုးကြယ္တဲ့ လူအမ်ားစု ဘာလို႔ဆင္းရဲသလဲ၊ ေမးပါ-ေမးလည္းေမးေနၾကပါတယ္။ မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက ထိုေမးခြန္းေတြရဲ႕ အေျဖအတြက္ ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ကုသမႈမွာအင္မတန္ ကၽြမ္းက်င္ေတာ္မူတဲ့ ေဆးပါရဂူတစ္ေယာက္နဲ႔ ဥပမာေပးေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ေဆးပါရဂူတစ္ေယာက္ဟာ သူ႕ထံကို လူနာလာမကုခ်င္ရင္ျဖင့္လည္း ေနပါ။ ေနလို႔ရပါတယ္၊ လာကုလွည့္ပါလို႔ မေျပာပါဘူး။ သူ႕ကို ယံုလို႔ လာၿပီးေဆးကုတဲ့ လူေတြကေတာ့ျဖင့္ သူ႕စကားကို ေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္ရပါမယ္။ ဒီအစားအစာကို မစားနဲ႔လို႔ သူကေျပာရင္ မစားဘဲ ေနရမွာပါ။ ဒီေန႔မွ ေရခ်ိဳးဆိုရင္ ထိုေန႔က်မွ ေရခ်ိဳးရပါမယ္။ စသည္စသည္ျဖင့္ သူ႕စကားကို ေသခ်ာနားေထာင္ ရမွာပါ။ နားေထာင္ရဲ႕သားနဲ႔မွ ေရာဂါမေပ်ာက္ရင္ျဖင့္ ေဆးဆရာရဲ႕ တာ၀န္ပါပဲ။ ကိုယ္ကေတာ့ျဖင့္ ေဆးဆရာရဲ႕ စကားကို နားေထာင္ခ်င္တဲ့ စကားကိုၾက နားေထာင္လိုက္မယ္-ကိုယ္မကင္းႏိုင္တဲ့ အရာကိုေတာ့ နားမေထာင္ဘဲေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေရာဂါမေပ်ာက္ခဲ့ရင္ ေဆးဆရာနဲ႔ မဆိုင္ေတာ့ပါဘူး။<br />ဆိုေတာ့ျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာအမ်ားစုကေကာ ေဆးဆရာနဲ႔တူတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕စကားကို ေသခ်ာနားေထာင္ေနပါရဲ႕လား၊ ဘုရားရွင္က ႀကီးပြားဖို႔ရန္ေဟာထားေသာတရားေတာ္ေတြ မ်ားစြာရွိပါတယ္၊ လူေတြေသခ်ာလိုက္နာ က်င့္သံုးၾကပါရဲ႕လား၊ ျပန္လည္ေမးရပါလိမ့္မယ္။ လူေတြရဲ႕ စည္းပြားခ်မ္းသာကိုမဆိုထားနဲ႔ က်န္းမာေရးအေျခခံျဖစ္တဲ့ လက္သည္း ေျခသည္း ရွည္လာရင္ လွီးျဖတ္ဖို႔ရန္ဆိုတဲ့ ေသးေသးမႊားမႊားကိစၥကေလးကိုပင္ ဘုရားရွင္က လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေက်ာ္ကတည္းက ေဟာခဲ့ၿပီးသားပါ။ က်န္းမာေရးေကာင္းဖို႔ ဘယ္လိုေနထိုင္ရမယ္ စည္းပြားကို ဘယ္လိုရွာရမယ္ စသည္ျဖင့္ ဘုရားရွင္ေဟာေတာ္မူခဲ့ၿပီးသားပါ။ လူေတြအကုန္လိုက္နာၾကပါရဲ႕လား။ လိုက္နာက်င့္သံုးမႈေတာ့ မျပဳလုပ္ဘဲ မခ်မ္းသာေတာ့မွ ဗုဒၶဘာသာေၾကာင့္ဆိုတဲ့ အရာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ပညာရွိမဆန္တဲ့ စကားပဲလို႔ ဆိုရမွာပါ။<br />ေနာက္တစ္ခုက ဘုရားရွင္ ပြင့္ေတာ္မူလာျခင္းေၾကာင့္ လူေတြ ဘာအက်ိဳးမ်ားရသလဲလို႔ ေမးလာခဲ့ရင္ (ဗုဒၶ ဘာသာ မဟုတ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားက) ေျဖစရာက လြယ္လြယ္ကူကူေလးပဲ ရွိပါတယ္။ ဘုရားရွင္ပြင့္ေတာ္မူလာျခင္းေၾကာင့္ လူေတြမွာ ပညာအလင္းလို႔ ေခၚတဲ့ ဉာဏ္စကၡဳေပၚလာရပါတယ္၊ ေျပာရရင္ အသိဉာဏ္က်ယ္လာၾကပါတယ္။ ဥပမာ ဘုရားသာမပြင့္ခဲ့ လူေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ထိ ေလာကႀကီးအေၾကာင္းကိုသိၾကမလဲ၊ ဒီေလာကႀကီးမွာ သက္ရွိဆိုလို႔ လူရယ္ တိရစၧာန္ရယ္ေလာက္ပဲ ရွိတယ္လို႔ သိၾကမွာပါ။ ဘုရားရွင္ပြင့္ေတာ္မူလာလို႔ ထိုသက္ရွိေတြ အျပင္ ငရဲဘံုေတြ နတ္ျပည္ေတြ ျဗဟၼာေတြ ရွိေသးတယ္ဆိုတာကို သိလာရပါတယ္။ ေနာက္ ဆင္းဆင္းရဲရဲျဖင့္ အသက္ရွင္ရတဲ့ ၿပိတၱာဆိုတဲ့ သတၱ၀ါေတြ ရွိေသးတယ္ဆိုတာကို သိလာရပါတယ္-ဒါဟာ အသိဉာဏ္က်ယ္လာတာပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ ငရဲစတာေတြကို ဘုရားရွင္က မရွိတာေတြကို ေဟာထားတယ္ ေျခာက္ၿပီး ေျမွာက္ၿပီး ေဟာထားတယ္လို႔ ျပန္လည္ ေမးမယ္ဆိုရင္ ေမးလို႔ရပါတယ္၊ ေမးလည္း ေမးေစခ်င္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ဘုရားရွင္ျဖစ္ေတာ္မူလာတဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းကို ျပန္ၾကည့္ရမည္ျဖစ္ပါတယ္.။<br />ထိုသမိုင္းကေတာ့ ကမၻာကလည္း ေရွးေဟာင္းအေထာက္အထား ေတြအရ အတည္ျပဳလက္ခံထားတဲ့ အရာပါ၊ ေဂါတမ ဘုရားရွင္ဟာ အမ်ိဳးကိုက ေလာကရဲ႕စည္းစိမ္မွာ အျမင့္ဆံုးျဖစ္တဲ့ မင္းမ်ိဳးကေန ေတာထြက္လာတဲ့ အိမ္ေရွ႕စံအမ်ိဳးေကာင္းသားပါ။ ရွင္ဘုရင္ ေသခ်ာေပါက္ ျဖစ္လာမဲ့သူပါ။ ရာသီအလိုက္ေနလို႔ရတဲ့ ထီးနန္းသံုးေဆာင္ရွိပါတယ္၊ စည္းစိမ္ေတြ လိုက္လံေျပာဆိုမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မဆံုးပါဘူး.၊ အဓိကကေတာ့ သူဟာ ဘုရင္ျဖစ္ေတာ့မယ့္သူပါ။ ထိုေလာကစည္းစိမ္ဥစၥာေတြကို စြန္႔ပစ္ခဲ့ၿပီးေတာထြက္ေတာ္ မူလာတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ကိုယ့္အတြက္ျဖစ္လာမဲ့ အဆံုးအစြန္ေသာ အက်ိဳးအျမတ္ေတြကို လံုးလံုး လ်ားလ်ား စြန္႔ခဲ့တာပါ၊ ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္ရင္ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းလွပါတယ္. အဲဒါေလာက္ ကိုယ့္အက်ိဳးစြန္႔ခဲ့သူက ေနာက္ထပ္မ်ား ဘာလိုခ်င္ေသးလို႔ တစ္စံုတစ္ရာ ညာၿပီးေျပာဦးမွာလဲ၊ ေလာကမွာ ညာတယ္ဆိုတာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတတ္ၾကေပမဲ့ မူလအေၾကာင္းကေတာ့ အက်ိဳးလိုလို႔ ညာၾကတာပါပဲ။ ဟိုမွာ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက တစ္ကယ့္စည္းစိမ္ေတြကို စြန္႔ခဲ့ၿပီးကာမွ ဘာေတြမ်ား ေနာက္ထပ္လိုဦးမွာမို႔ ညာရဦးမွာပါလဲ။ စာေရးသူက ဗုဒၶဘာသာမို႔ ဘုရားရွင္ဘက္က ၾကည္ညိဳစိတ္နဲ႔ေရးေနတာမဟုတ္ပါဘူး..။ စဥ္းစားလည္း စဥ္းစားၾကပါ။ ေတြးေတြးဆဆလည္းယူၾကပါ။ ဘုရားရွင္ေတာထြက္ေတာ္မူတုန္းကေတာ့ အရာအားလံုးကို သိတဲ့ ဉာဏ္ကို ရဖို႔ဆိုတဲ့ ကိုယ့္အက်ိဳးနဲ႔ ေတာထြက္ခဲ့တာေတာ့ မွန္တယ္၊ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ဒီတရားေတာ္ေတြက အဲဒီဉာဏ္ကို ရၿပီးမွ ေဟာထားတာေတြပါ။ စဥ္းစားၾကမယ္ဆိုရင္ ေလာကဘက္ကၾကည့္ရင္လည္း ရွင္ဘုရင္ျဖစ္မဲ့သူ- ဓမၼဘက္က ၾကည့္မယ္ဆိုရင္လည္း အရာအားလံုးကို သိတဲ့ ဉာဏ္ကိုရဖို႔ ေျခာက္ႏွစ္လံုးလံုး တရားက်င့္ခဲ့သူ- ဆိုေတာ့ျဖင့္ ေနာက္ထပ္မ်ား ဘာလိုေသးသလဲ။ ထမင္းအၾကမ္း ဟင္းအၾကမ္းေလးေတြ ရဖို႔ေလာက္ကိုမ်ား ဘုရားက ညာဦးမွာပါလား.။ ေဇတ၀န္တို႔ ပုပၺာ႐ံုတို႔ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းကေလးေတြ ရဖို႔ေလာက္မ်ားဘုရားက ညာဦးမွာတဲ့လား..။<br />မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ ရွင္းျပခ်က္မ်ား ဒီေနရာမွ အလြန္ေကာင္းလွပါတယ္။ စာေရးသူကေတာ့ ကိုယ့္ဉာဏ္မွီသေလာက္ေလးနဲ႔ပဲ စာဖတ္ သူမ်ားကို တင္ျပေနတာပါ၊ ျပည့္ျပည့္စံုစံု နားလည္ခ်င္ရင္ျဖင့္ ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ အေခြေတြ ၀ယ္ယူၿပီး နားေထာင္ၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။ ဘုရားရွင္က ငရဲဆိုတာကို မရွိဘဲနဲ႔မ်ား ဘာလို႔ ဘာရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ ရွိတယ္ေျပာမလဲ. တစ္ကယ့္ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္လာမဲ့သူက မဟုတ္တာကို အဟုတ္လုပ္ၿပီး အခ်ည္းအႏွီး ဘာအတြက္ေျပာေနမွာလဲ။ မရွိတာကို ရွိတယ္လို႔ေျပာလို႔ေကာ ဘာအက်ိဳးရွိမွာမို႔ပါလဲ။ နိဗၺာန္ဆိုတာလည္း ထို႔အတူပါပဲ။<br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္မ်က္စိမွိတ္ဟံုရမယ္ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ဗုဒၶဘာသာမွာမရွိပါဘူး..။ ဒါကိုဘုရားရွင္က အေသအခ်ာ မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္၊ အခါတပါးမွာ ျမတ္စြာဘုရား ေကသမုတၱိမည္ေသာ ကာလာမ နိဂံုး႐ြာမွာ ကာလာမမ်ိဳးတို႔ကို ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး စီစစ္ေ၀ဖန္ဖို႔ကို လမ္းၫႊန္ခ်က္ ဆယ္ခ်က္ ေပးေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ထိုလမ္းၫႊန္ခ်က္ ဆယ္ခ်က္က ေအာက္မွာပါတဲ့ အတိုင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br />၁။ တစ္ဆင့္စကားၾကားယံုမွ်ျဖင့္ မွန္ၿပီဟုလက္မခံၾကေလနဲ႔။<br />၂။ ႐ိုးရာအစဥ္အလာျဖစ္သည့္အတြက္ေၾကာင့္လည္း မွန္ၿပီဟုလက္မခံၾကေလနဲ႔။<br />၃။ ေကာလာဟာလ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္လည္း မွန္ၿပီဟုလက္မခံၾကေလနဲ႔။<br />၄။ ကိုယ့္၏က်မ္းစာႏွင့္ ကိုက္ညီေနသည့္အတြက္ေၾကာင့္လည္း မွန္ၿပီဟုလက္မခံၾကေလနဲ႔။<br />၅။ စိတ္ကူးႏွင့္ မွန္းဆၿပီးေတာ့လည္း မွန္ၿပီဟုလက္မခံၾကေလနဲ႔။<br />၆။ အခ်က္အလက္အခ်ိဳ႕ကို ေကာက္ခ်က္ၾကႏိုင္ယံုမွ်ျဖင့္လည္း မွန္ၿပီဟုလက္မခံၾကေလနဲ႔။<br />၇။ အေၾကာင္းအက်ိဳး တည့္သည္ဟု ဆင္ျခင္ႏိုင္ယံုမွ်ျဖင့္လည္း မွန္ၿပီဟုလက္မခံၾကေလနဲ႔။<br />၈။ ကိုယ္တိုင္ႀကိဳတင္ ထင္ျမင္ယူဆထားေသာ အခ်က္အလက္ႏွင့္ ကိုက္ညီေသာေၾကာင့္လည္း မွန္ၿပီဟုလက္မခံၾကေလနဲ႔။<br />၉။ တစ္စံုတစ္ရာကို လက္ခံသင့္သည္ဟု ထင္႐ံုမွ်ျဖင့္လည္း မွန္ၿပီဟုလက္မခံၾကေလနဲ႔။<br />၁၀။ ေဟာေျပာေသာသူသည္ မိမိက ႐ိုေသေလးစားထိုက္သူ ျဖစ္သည့္အတြက္ေၾကာင့္လည္း မွန္ၿပီဟုလက္မခံၾကေလနဲ႔။ တို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br />ငါ့ဘာသာမို႔ မွန္တယ္ဆိုတဲ့ အေျပာမ်ိဳးကို ဘုရားက ဘယ္ေနရာမွာမွ မေဟာခဲ့ပါဘူး။ ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္ျဖင့္ စဥ္းစားဖို႔သာ တိုက္တြန္းေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ အံ့ၾသစရာအင္မတန္ေကာင္းလွတဲ့ ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး ျဖစ္ပါသည္။ ၀င္ၿပီးေလ့လာၾကပါ။ သို႔ေသာ္ တိတိက်က်ေတာ့ ေလ့လာပါ။ ဟိုလူ ဒီလူေရးထားတဲ့ စာေလးေတြကို မဖတ္ဘဲ ဘုရားရွင္ေဟာတဲ့ ပါဠိေတာ္မ်ားကို အဓိပၸါယ္ က်က်နန နားလည္ေအာင္ ေလ့လာေစခ်င္ပါတယ္၊ တစ္ခ်ိဳ႕က ကိုယ့္ဘုရားရွင္ကို အလြန္ၾကည္ညိဳစိတ္နဲ႔ အလြန္အၾကဴး ခ်ီးက်ဴးပူေဇာ္ဂုဏ္ျပဳထားတာေတြ ရွိတတ္ပါတယ္..။ ဒါဟာ ဘာသာတိုင္းလိုလိုပါပဲ။ ထိုစာေတြကို ဖတ္ၿပီး ေ၀ဖန္မေနဘဲနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ဘုရားေဟာေတြကို ၀င္ဖတ္ၾကည့္ပါ။ သိပၸံနဲ႔လည္း အလြန္ကိုက္ညီပါတယ္။ ႐ုပ္ကို ခြဲျခမ္းတာေတြကို လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္ကတည္းက ဘုရားက အရာအားလံုးကို သိတဲ့ဉာဏ္နဲ႔ ေဟာခဲ့ ေျပာခဲ့ၿပီးသားပါပဲ။ သိပ္မၾကာတတ္ေသးခင္ကမွ သိပၸံပညာရွင္ေတြက ခြဲျခမ္းႏိုင္တာပါ. ၊ ဗုဒၶဘာသာကို ကိုးကြယ္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြက ဆင္းရဲေတာ့ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ မျဖန္႔ႏိုင္လို႔သာ ေရွးက်တဲ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ေဟာေျပာခ်က္ေတြကို လူေတြက မသိခဲ့ၾကရတာပါ။ သို႔ဆိုလွ်င္ျဖင့္ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာသူတို႔က ေျပာၾကပါလိမ့္မည္။ သူတို႔က လက္ေတြ႕ဆန္တယ္ ။ ဗုဒၶဘုရားက လက္ေတြ႕ဟုတ္လို႔လားလို႔ ေမးၾကမယ္ဆိုရင္ျဖင့္--- ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ျပန္ေမးသြားပံုေလးနဲ႔ပဲ ဒီေဆာင္းပါးေလးကို အဆံုးသတ္လိုက္ ခ်င္ပါတယ္..။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက လက္ေတြ႕၀ါဒီသမားေတြကို ဒီလိုေမးခဲ့ပါတယ္။ သိပၸံပညာရွင္ေတြရဲ႕ လက္ေတြ႕ဆိုတာေတြကို အေမာင္တို႔က ဘယ္တုန္းကမ်ား သြားလက္ေတြ႕လိုက္တာတုန္း.. ဘုရားရွင္ရဲ႕ စကားေတာ္ေတြက လက္ေတြ႕မဟုတ္ဘူးလို႔ ဆိုရေအာင္ အေမာင္တို႔က ဘယ္တုန္းကမ်ား လာၿပီး လက္ေတြ႕မဟုတ္လိုက္တာတုန္း.. ဆိုတဲ့စကားေလးပါပဲ။<br />စာေရးသူ--->>>>>>><br /> အရွင္ဇဋိလ-က၀ (သီတဂူဓမၼကထိက)<br /><br /> ေကတုမတီအေဆာင္<br /><br /> သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသိုလ္<br /><br /> စစ္ကိုင္းေတာင္႐ိုး၊ စစ္ကိုင္း။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-4664304551012823049?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-38470214444545323372010-07-29T11:13:00.000+06:302010-07-29T11:14:09.621+06:30လူဆိုတာ .. ကိုယ့္တန္ဖိုးကို ကိုယ္ပဲေဖာ္ေဆာင္ရမယ္..။ စည္းနဲ႔ကမ္းနဲ႔ စနစ္တက် ေနထိုင္တတ္မႈဟာ လူ႔တန္ဖိုး..။ အဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္- တန္ဖိုးရွိတဲ့ပုဂၢိဳလ္မွ စည္းကမ္းတက် ေနတတ္တယ္။ ယုတ္ညံ့တဲ့ပုဂၢိဳလ္- အဆင့္အတန္းမရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ....စည္းကမ္းဆိုတာေလး အသံၾကားတာနဲ႔ေတာင္ ခ်ိဳးေဖာက္ဖို႔ က်ဴးလြန္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနတယ္..။ စိတ္ထဲ...မွာ စည္းကမ္းဆိုတာကို သူတို႔ လက္မခံႏိုင္ဘူး..၊ အဲဒါ ယုတ္ညံ့တဲ့လူမ်ိဳး၊ အဆင့္အတန္းမရွိတဲ့ လူမ်ိဳး...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-3847021444454532337?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-81949352436075937132010-07-13T12:55:00.002+06:302010-07-15T11:00:52.767+06:30ဘေလာ့မွာ စာမေရးျဖစ္တာၾကာၿပီ... အခ်ိန္မရတာရယ္... ဘာေရးရမွန္းမသိတာရယ္-မရွိတာရယ္ ..မေရးတတ္တာရယ္.. ရယ္ေတြမ်ားေနၿပီ... ကဗ်ာေရးဖို႔ စိတ္ကူးၾကည့္ေတာ့လည္း ရင္ထဲမွာခံစားေနရတာေတြသာ မ်ားေနတယ္ စာသားေတြထြက္မလာဘူး.. ကာရန္ေတြမမိဘူးျဖစ္ေနတယ္... ဒါနဲ႔ပဲ...ျပဳလိုက္မိတဲ့ အလွဴေလးကို လူသိရွင္ၾကားႂကြားလုိက္ဦးမယ္လို႔ .. စိတ္ကူးနဲ႔.....ဒီလိုေလး...။<br />အမွတ္မထင္ ခင္မင္ခဲ့ရတဲ့ ဦးဇင္းနဲ႔ အမွတ္တမဲ့ စကားေျပာျဖစ္တဲ့အခါ .....ဦးဇင္းရဲ႕ ဘေလာ့ (www.ashinjatila.blogspot.com and www.ashinzatila.multiply.com)မွာ ဒီလိုဒီလိုပါတဲ့....<br /><br />“ပညာေရးကုိ ျမတ္ႏိုးၾကတဲ႔ မိတ္ေဆြတုိ႔ေရ...<br />ပညာဆုိတာ ေလာကရဲ႕ အလင္းကုိ ေဆာင္ၾကဥ္းေပးနုိင္တဲ႔ အရာပဲ... ေလာကၾကီးဟာ ပညာေၾကာင္႔ ဆင္႔ကဲ တုိးတက္ေျပာင္းလဲလာခဲ႔ၾကတယ္......ေက်ာင္းေနအရြယ္မွာ ေက်ာင္းမတက္ႏိုင္တဲ႔ ကေလးေတြကုိ ေတြ႔ရတဲ႔ အခါမွာ ကိုယ္႔ရဲ႕ ေဆြးမ်ဳိးဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ .. မဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ..ဘာသာတူသည္ျဖစ္ေစ မတူသည္ ျဖစ္ေစ.. ရင္ထဲမွာ နင့္နင့္သီးသီးခံစားရတယ္.. .. အရြယ္ေရာက္ေနေပမဲ႔ ေက်ာင္းမတက္ႏိုင္တဲ႔ ကေလးေတြကို မ်ားေသာအားျဖင္႔ ေတာရြာေတြမွ ေတြ႔ရေလ႔ရွိတယ္.. အဲဒါေၾကာင္႔ ဒီအဖြဲ႔အစည္းေလးကုိ တတ္နုိင္သေလာက္ဖြဲ႕စည္းၿပီး..... တည္ေထာင္လုိက္တယ္... ကေလးေတြကုိ ေက်ာင္းစအပ္တဲ႔ေန႔မွာ သူတုိ႔ေလးေတြကုိ ေက်ာင္းအပ္စရိတ္နဲ႔ စာအုပ္စာတမ္းဖုိးေတြ ႏွစ္စဥ္ လွဴဒါန္းသြားဖုိ႔ ရည္ရြယ္ပါတယ္...... ရန္ပုံေငြရဲ႕ အေျခအေနအတုိင္း ရြာေတြကုိ တုိးခ်ဲ႕ၿပီး...လွဴဒါန္းသြားမွာပါ... မိတ္ေဆြတုိ႔လည္း..စိ္တ္ပါ၀င္စားရင္.. လွဴဒါန္းႏိုင္ပါတယ္... ဒီအဖြ႔ဲစည္းေလးကုိ The foundation of Education (FOE) လုိ႔ နာမည္းေပးထားပါတယ္.. ခုမွ တည္ေထာင္ခါစမုိ႔ အားေပးသူေတြ လုိအပ္ေနပါတယ္...... ။ အခု စတည္ေထာင္စမွာေတာ့တည္ေထာင္သူရဲ႕ ရြာနီးတစ္၀ုိ္က္က ကေလးေတြကေန စၿပီး လွဴဒါန္းသြားမွာျဖစ္ပါတယ္.. တစ္ေန႔လုပ္မွ တစ္ေန႔စားရတဲ႔ အေျခခံလူတန္းစားေတြကုိ တက္ႏိုင္သေလာက္လည္း ကူညီရာေရာက္ပါတယ္.. ေနာက္တစ္ခုက ေက်ာင္းအပ္ခ်ိန္မွာ ဘယ္လုိမ်ား အပ္ရပါ႔မလဲ ဆုိတဲ့ မိဘေတြရဲ႕ အပူေတြလည္း.... အခုလုိ ပညာေရးေခတ္ၾကီးမွာ မရွိေစခ်င္ေတာ႔ပါဘူး.။”<br /><br />ဒါနဲ႔ပဲ ..... ပထမဆံုး ကဗ်ာမေလး မစားမေသာက္မသံုးမျဖဳန္းဘဲ စုထားတဲ့(ခ်စ္သူနဲ႔တိုင္ပင္ၿပီးေစ့စပ္လက္စြပ္လုပ္ဖို႔စုထားတာ)ပိုက္ဆံေလး တစ္သိန္းႏွစ္ေသာင္း(ျမန္မာေငြေနာ္)က်ပ္ ကို လွဴျဖစ္လိုက္တယ္ ..။ ဆက္လက္ၿပီး လွဴျဖစ္တာက ကဗ်ာမေလးရဲ႕ မိတ္ေဆြႏွစ္ဦးေပါ့... ။ သူတို႔ကလည္း ကဗ်ာမေလး ေၾကာ္ျငာ၀င္လိုက္လို႔ သဒၶါေပါက္ၿပီး အေ၀းကေန လွမ္းပို႔လွဴလိုက္ၾကတာပါ...။ ပထမတစ္ဦးက ... ဦးအိမ္ ေပါ့ အမ်ားသိ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားပါဘိသနဲ႔ www.eainhome.co.cc သူေလးပါ.. ဟိ ... ဦးအိမ္က ျမန္မာေငြ ငါးေသာင္းက်ပ္(၅၀၀၀၀ိ/-)တိတိကို FOE အတြက္ လွဴဒါန္းပါတယ္။ ေနာက္တစ္ဦးကေတာ့ ၾသစေၾတးလ်ကလို႔ ေျပာပါတယ္ မငယ္ႏိုင္တဲ့ http://nge-naing.blogspot.com ပါ.. အစ္မကေတာ့ အလွဴေငြ တစ္သိန္းပို႔လုိက္တာပါ ... ဒါေပမယ့္ ၾကားထဲကေငြလႊဲေပးသူက လႊဲခကို ႏွဳတ္ယူထားလိုက္ေတာ့ ကဗ်ာ့ လက္ထဲကို ၉၉၂၅၀ိ/-ပဲေရာက္လာပါတယ္ ... လိုေနတဲ့ ၇၅၀ိ/- ကို ကဗ်ာကစိုက္ၿပီး ဦးဇင္းဆီျပန္ပို႔ေပးလိုက္ပါတယ္ ... ေနာက္ထပ္အေနနဲ႔ ကဗ်ာ့ အေဖက ႏွစ္ေသာင္းထည့္၀င္လွဴဒါန္းပါတယ္ ... ကဗ်ာ့လက္ေအာက္က ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ မယဥ္မင္းသန္႔က သူတတ္ႏိုင္သေလာက္လွဴခ်င္ပါတယ္ဆိုၿပီး ငါးေထာင္က်ပ္(၅၀၀၀ိ/-)ထည့္၀င္တဲ့အတြက္ ကဗ်ာက ငါးေထာင္ထပ္ျဖည့္ၿပီး လွဴဒါန္းလိုက္ပါတယ္ ...။ တစ္ေန႔ကပဲ ဦးဇင္းဆီကို စုစုေပါင္း တစ္သိန္းရွစ္ေသာင္းက်ပ္(၁၈၀၀၀၀ိ/-)ဘဏ္ကေနလႊဲေပးလိုက္ပါၿပီ .... ။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-8194935243607593713?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-86460525181355231372010-07-09T09:47:00.000+06:302010-07-09T09:52:24.150+06:30www.ashinjatila.blogspot.com<br />www.ashinzatila.multiply.com<br />www.chithninzaw.multiply.com<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-8646052518135523137?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-73875864979205943362010-06-23T09:36:00.000+06:302010-06-23T09:37:20.912+06:30အသိနဲ႔အသဲ တိုက္ပြဲမွာ<br />အသိဘက္ကို ဦးစားေပးၿပီး<br />ျဖစ္ခ်င္တာထက္<br />ျဖစ္ႏိုင္တာနဲ႔ ျဖစ္သင့္တာကို<br />ျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစားၿပီး<br />ေနထိုင္ရမယ္..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-7387586497920594336?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-55820405236492241302010-06-23T09:06:00.001+06:302010-06-23T09:43:37.252+06:30ဓနနဲ႔ဘ၀ၾကားမွာ<br />ကတိနဲ႔သစၥာစကားဆိုတာ<br />တန္ဖိုးထားရမယ့္အရာမဟုတ္ဘဲ<br />ခံစားရမယ့္မုသားေတြလို႔ပဲ<br />ေတြ႕ျမင္လာမိတယ္<br />ယံုၾကည္လာမိတယ္<br />ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တာေတြက<br />ပ်က္သုဥ္းသြားတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-5582040523649224130?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-26573730329755686252010-06-16T14:05:00.000+06:302010-06-16T14:58:27.409+06:30ေအာက္ပါ စာမ်က္ႏွာေလးအား အားေပးလိုက္ၾကေစခ်င္သည္။<br />www.ashinzatila.multiply.com<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-2657373032975568625?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-14881779848300685012010-06-16T10:24:00.000+06:302010-06-16T10:25:55.782+06:30ကဗ်ာမေလးေရးတာ မဟုတ္ပါဘူးေနာ္... အရွင္ဇဋိလ-က၀(သီတဂူဓမၼကထိက)ရဲ႕ ေဆာင္းပါးေလးကို ျပန္လည္မွ်ေ၀ေပးတာပါ။<br />အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<br /><br />စာေရးသူအေနနဲ႔ တစ္ခါမွ စာမေရးဖူးေလေတာ့ “ဒီေဆာင္းပါးေလးေရးရတာ အဆင္မွေျပပါ့မလားလို႔ စိုးရိမ္စိတ္ျဖစ္မိတယ္။” ဒါေပမယ့္ စာေရးသူတို႔၏ ဆရာျဖစ္တဲ့ ေဒါက္တာပညာသီဟ၏ တိုက္တြန္းမႈေၾကာင့္ရယ္ - ႏွလံုးသားထဲမွာ ေရတန္ဖိုးဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေလးကို Fresher Welcome စာေဆာင္မွာ ေရးခ်င္စိတ္က ျပင္းထန္ေနတာရယ္ - အဲဒါေတြေၾကာင့္ ရင္ထဲကလာတဲ့ အတိုင္းပဲ ခ်ေရးလိုက္တာပါ.။ စာဖတ္သူေတြကို ဆြဲေခၚသြားႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္မ်ိဳးနဲ႔ မေရးႏိုင္တာကိုေတာ့ ခြင့္လႊတ္ေစခ်င္ပါတယ္.. ႏွလံုးသားထဲက လာတဲ့စကားေတြမို႔ ႏွလံုးသားနဲ႔ပဲဖတ္ၾကပါ။<br />“ေဟ့ မလုၾကနဲ႔ေလ.. ကၽြန္ေတာ္တို႔က အဲဒီလိုေတြ လုေနၾကရင္ေတာ့ ေ၀ေပးမွာမဟုတ္ဘူး..၊ ဟာ ဟိုအဘြား ဘယ့္ႏွယ့္ေၾကာင့္ ပံုးကို ေရွ႕ဆံုးက လာတန္းစီရတာလဲ..ကိုယ့္အလွည့္နဲ႔ကိုယ္မို႔ ဟိုး ေနာက္ဆံုးနားက တန္းစီပါ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကလည္း အကုန္လံုး ညီညီမွ်မွ်ရေစခ်င္လို႔ ေျပာတာပါခင္ဗ်ာ”၊<br />အဲဒီစကားသံေတြကေတာ့ ပဲခူးတိုင္း က၀ၿမိဳ႕နယ္ထဲက ႐ြာတစ္႐ြာမွာ ေရေပးေ၀လွဴဒါန္းေနတဲ့ အသံေတြပါ၊ ၿမိဳ႕ေပၚက ေစတနာရွင္အဖြဲ႕ေတြက ေသာက္သံုးေရ ျပတ္လပ္ေနတဲ့ ႐ြာေတြကို ေရလွဴၾကတဲ့အခါ တိုးေ၀ွ႔ၿပီး ေရလုေနၾကတဲ့ ျမင္ကြင္းနဲ႔ ေရေပးေ၀ေနတဲ့ သူေတြရဲ႕ စကားသံေတြပါပဲ၊ ထိုအသံေတြကို ၾကားရတဲ့အခါ စာေရးသူရဲ႕ ရင္ထဲမွာ နာက်င္မႈ ေ၀ဒနာနဲ႔အတူ ေပ်ာ္႐ႊင္မႈကိုပါ အတြဲလိုက္ရလိုက္ပါတယ္..၊ သတၱ၀ါေတြရဲ႕ အဓိကအသံုးျဖစ္တဲ့ေရ ျပတ္လပ္ေနတာကို ေတြ႕ရလို႔ ၀မ္းနည္း နာက်င္ရေပမဲ့ ေစတနာရွင္တို႔ရဲ႕ လူသားခ်င္းကူညီေနမႈေတြကို ေတြ႕ရျပန္ေတာ့လည္း ၀မ္းသာရျပန္တယ္.၊ ေရအလွဴရဲ႕ အက်ိဳးတရားဟာ အလွဴေပး အလွဴခံ ႏွစ္ဦးလံုးအေပၚမွာ အေတာ္ေလး ထိထိေရာက္ေရာက္ရွိလွပါတယ္.၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္က တစ္ခါတုန္းက တကၠသိုလ္မွာဆိုတဲ့ ကိုရီးယားဇာတ္လမ္းတြဲေလးကိုၾကည့္ေတာ့ ဇာတ္၀င္ခန္းေလး တစ္ခုကို သတိရမိတယ္၊ အဲဒီမွာ ေအအိုင္ဒီအက္စ္ေရာဂါခံစားေနရတဲ့ ဘတ္စကက္ေဘာသမားတစ္ေယာက္ကို မင္းသားနဲ႔မင္းသမီးက ေစတနာ၀န္ထမ္းအျဖစ္ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေပးေနတဲ့ ဇာတ္၀င္းခန္းေလးပါပါတယ္၊ မင္းသားက ခင္ဗ်ားဘ၀မွာ အခုခ်ိန္ဘယ္အရာကို အတမ္းတ သတိတရအျဖစ္ဆံုးလဲလို႔ ေမးတဲ့အခါမွာ ခုနက ႏိုင္ငံေက်ာ္ ဘတ္စကက္ေဘာသမား ေအအိုင္ဒီအက္စ္ ေ၀ဒနာရွင္က “ဘတ္စကက္ကစားၿပီးလို႔ ေမာပန္းေနတုန္းမွာ ေသာက္လိုက္ရတဲ့ ေအးျမၾကည္လင္တဲ့ေရၾကည္ေလးတစ္စက္ကို သတိရတယ္-အဲဒီထက္ေကာင္းတဲ့ အရသာ ဘာရွိဦးမလဲဗ်ာ”လို႔ ျပန္ေျပာတယ္..၊ အဲဒီဇာတ္၀င္ခန္းေလးကို ၾကည့္လိုက္ရစဥ္က ဘယ္လိုမွ မခံစားခဲ့ရဘူး။ အခု ေတာဘက္ေတြမွာ ေရျပတ္ေနလို႔ အတိဒုကၡ ေရာက္ေနတဲ့ သူေတြကို ေတြ႕ေတာ့မွ ခုနက ဇာတ္၀င္ခန္းေလးကို ႐ိုက္ျပတဲ့ “ဒါ႐ိုက္တာကို မခ်ီးက်ဴးဘဲ မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။ သူကိုယ္တိုင္ေရာ ေရနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး “ဒုကၡေရာက္ခဲ့ဖူးလို႔မ်ား အဲဒီဇာတ္၀င္ခန္းေလးကို ႐ိုက္ျပထားတာမ်ားလားလို႔ေတာင္ ဆက္စပ္ေတြးမိတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေရရဲ႕တန္ဖိုးကို ေရျပတ္လပ္သြားၿပီဆိုေတာ့မွ တကယ္သိၾကတာပါ။ ေမလတစ္ရက္ႏွစ္ရက္ေလာက္ကစၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ႐ြာေတြမွာ ေရျပတ္လပ္ေနၾကတယ္ဆိုတာကို မဂၢဇင္းေတြ ဂ်ာနယ္ေတြကတစ္ဆင့္ စတင္သိရပါတယ္။ ခါတိုင္းႏွစ္ေတြနဲ႔ မတူဘဲ “ဒီႏွစ္မွာ ေတာ႐ြာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေရကန္ေတြ ၊ ေရေတြခမ္းေျခာက္ကုန္တယ္၊ စာေရးသူတို႔ရဲ႕ က၀ၿမိဳ႕နယ္မွာ ႐ြာေပါင္းကိုးဆယ္ေက်ာ္ရွိပါတယ္. ႐ြာတိုင္းလိုလိုပဲ မိုးရာသီကရတဲ့ မိုးေရကိုေလွာင္တဲ့ ေျမစိုက္ေရကန္ႀကီးေတြရွိၾကတယ္၊ ႐ြာတစ္႐ြာမွာ ႏွစ္ကန္ေတာ့ အနည္းဆံုး ရွိၾကပါတယ္၊ မိုးရာသီက ရတဲ့ေရကို ကန္ထဲမွာ သိုေလွာင္ထားၿပီး ေဆာင္းရာသီနဲ႔ ေႏြရာသီေရာက္ရင္ တစ္႐ြာလံုးက လူေရာ တိရစၧာန္ေတြေရာ ကန္ထဲကေရကို သံုးၾကရတယ္၊ ေသာက္ၾကရတယ္၊ ၿမိဳ႕ျပကလူေတြက က်န္းမာေရးအတြက္ဆိုၿပီး ေသာက္ေရသန္႔ေတြ ကိုယ္စီေသာက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေတာ႐ြာမွာေနရတဲ့သူေတြကေတာ့ ႐ြာထဲကေရကန္ႀကီးေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ ဧရာမေသာက္ေရသန္႔ကန္ႀကီးေတြပါပဲ၊ ဒီႏွစ္ေတာ့ သူတို႔ေတြရဲ႕ ေရကန္ႀကီးထဲကေရေတြကို တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ တေပါင္း-တန္ခူး-ကဆုန္မွာပူတဲ့ေနလံုးက ငံု႔ေသာက္သြားေတာ့ ေတာ႐ြာကလူေတြဟာ ေႏြအပူနဲ႔အတူ ဒီႏွစ္ေရေလာက္ပါ့မလားဆိုတဲ့ ရင္အပူပါ ေရာေထြးသြားတယ္၊ စာေရးသူက ေတာ႐ြာေတြ ေရျပတ္ၿပီဆိုတဲ့ အသံေတြၾကားကတည္းက တစ္ႏိုင္တစ္ပိုင္ေလး လွဴခ်င္စိတ္ေပၚလာတယ္၊ ဒါေပမဲ့ စာေရးသူေျဖရမယ့္ TOEFL စာေမးပြဲက ေမ(၈)ရက္ေန႔မွ ၿပီးမွာဆိုေတာ့ စာကိုပဲ လုပ္ေနလိုက္ရတယ္. စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေရအလွဴေစတနာရွင္ေတြလာရာလမ္းကို ေမွ်ာ္ေနၾကမယ့္ ေတာ႐ြာေတြကိုပဲ ျမင္ေနမိတယ္၊ စာေရးသူတို႔ ႐ြာျဖစ္တဲ့ ေညာင္တပင္႐ြာမွာဆိုရင္ ေရမရလို႔ ေႁမြေတြေတာင္ ေသကုန္တယ္၊ လူေတြကေတာ့ ေရရွိတဲ့ ေနရာကို မရအရ လိုက္ရွာတတ္ေပမယ့္ ႐ြာေရကန္ထဲကေရကိုပဲ ေသာက္ေနရတဲ့ တြင္းေအာင္းသတၱ၀ါေတြၾကေတာ့ ႐ြာေရကန္ ေရျပတ္ၿပီဆိုရင္ သူတို႔အတြက္ ေသာက္စရာ တစ္ျခားေနရာမရွာတတ္ေတာ့ဘူးေလ၊ ရွာျပန္ရင္လည္း လူေတြက ေတြ႕ရင္႐ိုက္သတ္တဲ့ အႏၲရာယ္ကရွိေနေသးေတာ့ အျပင္ကိုလိုက္မရွာေတာ့ဘဲ ေရငတ္ၿပီး အေသခံလိုက္ေတာ့တယ္၊ အလကားရတဲ့ေရကိုမွ ငတ္လို႔ေသရတယ္ဆိုတာ သနားစရာ အလြန္ေကာင္းလွပါတယ္၊ ႐ြာေတြမွာက “ဒီႏွစ္ေရမေလာက္လို႔ ေနာက္ႏွစ္အတြက္ ႐ြာေရကန္ႀကီးကို နစ္နစ္ေလး ထပ္တူးျပန္ေတာ့လည္း သဲေပါက္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ရွိေနတဲ့ အတိမ္အနက္ထက္ ပိုၿပီးတူးလို႔ မရျပန္ဘူး၊ အဲဒီဒုကၡေတြကို ေတာမွာေနခဲ့တဲ့ စာေရးသူကသိေနေတာ့ အခုလို ေရျပတ္ၿပီဆိုတဲ့အခါ လွဴဒါန္းခ်င္တဲ့စိတ္ျဖစ္လာတယ္ စာေမးပြဲၿပီးလို႔ ေမလ(၁၀)ရက္ေန႔က စၿပီး ပဲခူးၿမိဳ႕ေပၚကေနတစ္ဆင့္ ကိုယ့္တစ္ႏိုင္ တစ္ပိုင္နဲ႔ ႐ြာေတြကို ကားနဲ႔ ေရလိုက္လွဴပါတယ္၊ ကိုယ္လွဴမယ့္ ႐ြာကို ေရကားမေရာက္ေသးခင္မွာ ကြင္းထဲမွာ ေနၾကတဲ့ တဲေလးေတြက ေရကားကို ျမင္တဲ့အခါ လက္နဲ႔တား-တစ္ဖန္ေရပံုးေတြကို ယူလာၾကၿပီး ေရတစ္ပံုးေလာက္ခ်ထားေပးခဲ့ပါလို႔ ေတာင္းဆိုသံေတြကို ဒုနဲ႔ေဒးျမင္ရတဲ့အခါ စာေရးသူရင္ထဲမွာ နင့္ေနေအာင္ခံစားရပါတယ္၊ ေန႔စဥ္လိုလိုပဲ ကားေတြနဲ႔သယ္ၿပီး ေရလွဴေနၾကတဲ့သူေတြလည္း အမ်ားအျပား ျမင္ခဲ့ရပါတယ္၊ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ သာဓုေခၚလိုက္ပါတယ္၊ ေသာက္ေရေရာ သံုးေရပါ မရွိၾကေတာ့ တစ္႐ြာကို ေရကားႀကီး (၃)စီးေလာက္၀င္မွ မွ်တ႐ံုပဲ ရွိပါတယ္၊ ဂါလံ တစ္ေထာင္ပါတဲ့ တစ္စီးေလာက္နဲ႔ ဆိုရင္ တစ္အိမ္ တစ္ပံုးေတာင္ ရဖို႔ မလြယ္ပါဘူး၊ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုရင္ ေရအလွဴကားလာလို႔ ၀မ္းသာအားရနဲ႔ ေျပးလာၿပီးမွ ဒီၾကေတာ့ ေရမရလိုက္တာေတြလည္း ရွိပါတယ္၊ စာေရးသူက ကိုယ့္မွာရွိတဲ့ ပိုက္ဆံေလးနဲ႔ လွဴေနရင္းက ေနာက္ေတာ့ ၀ိုင္း၀န္းလွဴၾကတဲ့သူေတြ ရွိေတာ့ ပိုၿပီးမ်ားမ်ားစားစားေလး လွဴျဖစ္သြားတယ္..၊ အထူးအားျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ ဒါယိကာ ဦးျမင့္ေဆြတို႔ မိသားစု-ပဲခူးၿမိဳ႕မွ ၀င္းစတားကုမၸဏီမိသားစုနဲ႔ စာေရးသူရဲ႕ ရဟန္းဒါယိကာ ဒါယိကာမေတြကို အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္မိတယ္၊ သူတို႔ေတြေထာက္ပံ့လို႔ လွဴႏိုင္တာပဲ၊ မိုးက ေမလ(၁၈)ရက္ေန႔မွ စၿပီး႐ြာခ်တယ္၊ ၿမိဳ႕ေပၚက ေရအလွဴရွင္ေတြေရာ မိုးေမွ်ာ္သူေတြပါ ၀မ္းသာပီတိ အဆံုးမရွိျဖစ္ၾကတယ္၊ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ မိုးမ႐ြာေသးမခ်င္း ေရ ေလွ်ာက္လွဴေနမယ္လို႔ သႏၷိဌာန္ခ်ထားခဲ့တာပါ၊ ဘာျဖစ္ခ်င္လို႔မွ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဒါယိကာႀကီးဦးျမင့္ေဆြက ေရအတြက္ ၀တၳဳလွဴတဲ့ေန႔မွာ ေျပာတဲ့ စကားေလးကို ဒီေနရာမွာ ထည့္ေျပာျပခ်င္တယ္၊ ေတာ္ေတာ္သေဘာက်စရာေကာင္းတယ္၊ ဦးဇင္းတဲ့ ေရလွဴတဲ့သူဟာ ေတာင္ထိပ္မွာ တက္ေနရင္ေတာင္ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေရမငတ္ဘူး လို႔ ေျပာသြားတယ္၊ ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္အခါက ၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီးရဲ႕ စိတ္ဓာတ္အတိုင္းသေဘာထားၿပီး ေရလွဴခဲ့တာပါ၊ ျမတ္စြာဘုရား သာ၀တၳိမွာ သီတင္းသံုးေတာ္မူစဥ္မွာ ရဟန္းေတာ္အပါး ေျခာက္ဆယ္ဟာ ေႏြရာသီအပူဒဏ္ကို ျဖတ္ၿပီး ဘုရားဖူးရန္ သာ၀တၳိကို ႂကြလာခဲ့ၾကတယ္၊ ပူလြန္းအိုက္လြန္းလို႔ ၿမိတ္ေတြေတာင္ေပါက္တဲ့အထိ ရဟန္းေတာ္ေတြ အတိဒုကၡခံစားခဲ့ရတယ္၊ ညေနခင္းမွာ သာ၀တၳိေရာက္ၿပီး မၾကာေသးခင္မွာပဲ မိုးက႐ြာခ်တယ္၊ အဲဒီေတာ့ ခုနက ပူအိုက္ေနတဲ့ ရဟန္းေတာ္ေတြဟာ ေရခ်ိဳးခ်င္စိတ္ျဖစ္လာတာနဲ႔ အကုန္လံုး မိုးေရထြက္ခ်ိဳးၾကတယ္၊ ရဟန္းေတာ္ေတြက သကၤန္းသံုးထည္ပဲ ေဆာင္ေတာ္မူတဲ့ ရဟန္းေတာ္ေတြဆိုေတာ့ မိုးေရကို အ၀တ္ဗလာနဲ႔ ထြက္ခ်ိဳးၾကတယ္၊ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီးက သူ႕ေက်ာင္းကို အာဂႏၲဳကရဟန္းေတြ ေရာက္ေနတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကိုၾကားေတာ့ မနက္ျဖန္ဆြမ္းစားႂကြဖို႔ ကၽြန္တစ္ေယာက္ကို လႊတ္ၿပီးအပင့္ခိုင္းတယ္၊ ကၽြန္ကလည္း မိုးေရထဲမွာ အေျပးေလးလာၿပီး ေက်ာင္းေတာ္ထဲ၀င္ ဘုန္းႀကီးပင့္မလို႔ ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါၾကေတာ့ ေက်ာင္းထဲမွာေတြ႕လိုက္ရတာက အ၀တ္မ၀တ္ထားတဲ့သူေတြဆိုေတာ့ သူက ရဟန္းေတာ္ေတြလို႔ မထင္ေတာ့ဘူး၊ အိႏၵိယမွာ ထိုစဥ္က ေခတ္စားေနတဲ့ (ယခုလည္း အိႏၵိယရဲ႕ တစ္ခ်ိဳ႕ ေဒသေတြမွာ ေခတ္စားေနတုန္းပဲ) အ၀တ္မ၀တ္တဲ့ တကဒြန္းေတြ-တိတၳိေတြလို႔ စိတ္ထဲမွာ ထင္သြားတယ္၊ ဒါနဲ႔ ေက်ာင္းအမႀကီးကို ေက်ာင္းထဲမွာ တိတၳိေတြပဲ ေတြ႕ခဲ့တယ္လို႔ျပန္ေျပာတယ္၊ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီး ကိုယ္ေတာ္ေတြ သကၤန္းရွားပါးလို႔ အ၀တ္ဗလာနဲ႔ ေရခ်ိဳးေနတာပဲဆိုတာကို သိေတာ့ မိုးတိတ္သြားတဲ့အခါ ေစာေစာကကၽြန္ကိုပဲ ေက်ာင္းကို တစ္ေခါက္ျပန္လႊတ္တယ္၊ ဒီအခါမွာ မိုးေရခ်ိဳးေနတဲ့ ကိုယ္ေတာ္အားလံုးက သကၤန္းညီညီညာညာ၀တ္႐ံုလို႔ တရား႐ႈမွတ္ေနၿပီ၊ ေနာက္တစ္ေန႔ မနက္မွာ ထိုကိုယ္ေတာ္ အပါးေျခာက္ဆယ္အတြက္ သကၤန္းအစံုေျခာက္ဆယ္ကို ၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီးက လွဴလိုက္တယ္၊ ထိုအလွဴပြဲမွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က တရားေဟာေတာ္မူရင္းနဲ႔ ေက်ာင္းအမႀကီးကို ဘာအတြက္ရည္မွန္းၿပီး သကၤန္းလွဴခဲ့တာလဲ လို႔ ေမးေတာ္မူပါတယ္၊ ဒီအခါမွာ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမႀကီး ေျဖၾကားတဲ့ အေျဖေလးဟာ အေတာ္ေလး မွတ္သားစရာေကာင္းလွပါတယ္၊ သူဟာ ဒီသကၤန္း လွဴရတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ဘာအက်ိဳးမွ မရည္႐ြယ္ခဲ့ပါဘူး၊ ယခု လို သူလွဴလိုက္ရတဲ့ သကၤန္းကို ၀တ္႐ံုလိုက္ေသာအားျဖင့္ သာသနာေတာ္ကို တိတၳိလို႔အထင္မခံရရင္ေတာ္ပါၿပီ၊ တဲ့။ ဘယ္ေလာက္ေလးစားစရာ ေကာင္းတဲ့စကားေလးပါလဲ၊ စာေရးသူနဲ႔ အတူေႏြမွာ ေရတန္ဖိုးကိုသိၿပီး လွဴခဲ့ၾကတဲ့ သူေတြအားလံုးဟာလည္း ေရလွဴရတဲ့ အက်ိဳးဟာ ဘာကိုမွ မေမွ်ာ္ကိုးပါဘူး၊ ဒီေရကို ေသာက္သံုးလိုက္ရတဲ့သူူေတြမွာ ေရငတ္ေျပသြားရင္ ေတာ္ပါၿပီဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ပဲ ကိုယ္စီကိုယ္စီ ရွိၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စာေရးသူနဲ႔အတူ ေရအလွဴမွာ ပါ၀င္ခဲ့တဲ့သူေတြနဲ႔ ေႏြရာသီမွာ ေရလွဴခဲ့ၾကတဲ့ အဖြဲ႕အားလံုးကို ဂုဏ္ျပဳခ်င္လို႔ ဒီေဆာင္းပါးေလး ေရးျဖစ္သြားတာပါ။<br /><br />အရွင္ဇဋိလ-က၀ (သီတဂူဓမၼကထိက)<br /><br />ေကတုမတီအေဆာင္<br /><br />သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသိုလ္<br /><br />စစ္ကိုင္းေတာင္႐ိုး၊ စစ္ကိုင္း။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-1488177984830068501?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-25735520084117178392010-06-14T10:20:00.000+06:302010-06-14T10:46:21.751+06:30သစၥာမခိုင္<br />ေမတၱာယိုင္လို႔<br />ခ်စ္ျခင္းအသစ္<br />ရင္မွျဖစ္ေတာ့<br />.....<br />......<br />.......<br />မဆက္တတ္ေတာ့ဘူး ...ဟိ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-2573552008411717839?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-20080934064966288492010-04-26T10:37:00.000+06:302010-04-26T10:52:22.302+06:30႐ုတ္တရက္ေပမယ့္<br />ႏွဳတ္ဆက္ၿပီး ထြက္ခြာခဲ့ပါတယ္။<br />ဒီလိုနဲ႔<br />ႏွလံုးသား ရပ္၀န္းဟာ<br />ဆက္သြယ္မႈ ဧရိယာ ျပင္ပေရာက္ေနတယ္။<br />ခ်စ္သူ ရဲ႕ အၾကင္နာတရား<br />Register မ်ား မလုပ္မိလို႔လား<br />လမ္းတစ္၀က္ေရာက္မွပဲ ေပ်ာက္ရွသြားရတယ္။<br />ေနာက္က်မွ သတိရ<br />အေတြးမမ်ားဘဲ အေျပးအလႊားသြား<br />ေဟာ ဗ်ား<br />ငါ့ရဲ႕ Internet .................. not connected တဲ့။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-2008093406496628849?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-75058120423054856882010-04-24T10:03:00.000+06:302010-04-24T10:36:47.073+06:30အခ်စ္လည္းဆံုး<br />ပိုက္ဆံလည္းဆံုး ေပမယ့္<br />ဘ၀ေတာ့ မဆံုးေသးပါဘူးေလ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-7505812042305485688?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-35667356130470530672010-03-17T10:28:00.001+06:302010-03-17T10:39:46.681+06:30ခ်စ္သူ<br />မင္းနဲ႔ငါ အတူ<br />ခ်စ္ျခင္းဟူသမွ်ကို<br />ျငဴစူျခင္း ကင္းပ<br />ျဖဴစင္ျခင္း အျပည့္အ၀နဲ႔<br />ေသြးမကြဲ လက္မကြာ<br />တစ္သက္မခြာ<br />ထာ၀ရ အၿမဲ<br />ဆက္ကာသာပဲ ခ်စ္ၾကမယ္ရယ္လို႔<br />သစၥာပြဲေလး ႏႊဲခဲ့ၾကေသးတယ္ေနာ္...။<br /><br />တစ္ဦးကိုတစ္ဦး<br />နားလည္မႈေပး<br />စာနာမႈအေတြးနဲ႔<br />ၾကင္နာမႈေလး မေ၀းရေအာင္<br />ေႏြးေထြးမႈ ေမတၱာရည္နဲ႔<br />ခ်စ္ကမၻာေလးလည္း တည္ခဲ့ၾကေသးတယ္ေနာ္.....။<br /><br />ခ်စ္သူ<br />အလြမ္းမသိ အေဆြးမပိ<br />ယုယမႈ အတိၿပီးတဲ့<br />တစ္ႏွစ္နီးနီး<br />ခ်စ္ခရီးမွာ<br />အခ်စ္ႀကီး ခ်စ္ခဲ့ၿပီးကာမွ<br />........<br />......<br />ေမာင္ရယ္.......။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-3566735613047053067?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-6713429835850867182010-01-27T10:16:00.000+06:302010-01-27T10:18:14.201+06:30ၾကာလာရင္လည္း ႐ိုးသြားတတ္တယ္<br />ခဏခဏဆိုလည္း ႐ိုးသြားမွာပဲထင္တယ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-671342983585086718?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-50829655223879660092010-01-21T14:30:00.002+06:302010-01-26T13:51:28.253+06:30ရင္ထဲ၀မ္းနည္း<br />ဆံုႏိုင္ခြင့္လြဲခဲ့ရလို႔<br />မ်က္ရည္မ်ားလည္း<br />မဆည္ႏိုင္.....။<br />ရင္ဆိုင္ႏိုင္တဲ့<br />စြမ္အားကနည္း...<br />မ်က္ႏွာမြဲမို႔<br />စြဲမခ်စ္လည္း<br />နဲနဲေလးေတာ့<br />စာနာသင့္.........<br />ဒီက<br />“မိန္းကေလး အခ်စ္ေလ”<br /><br /><br /><br /><br />.......။.........<br />တမ်ိဳးႀကီးပဲ ဘာမွလည္းဆိုင္ဘူးေနာ္ .....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-5082965522387966009?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-29562650809159629012010-01-20T09:26:00.001+06:302010-01-26T13:53:45.458+06:30တဒဂၤအၾကည့္က<br />ရင္ထဲထိသြားလို႔<br />ၿငိမိတဲ့ႀကိဳး<br />တိုးသထက္မတိုးေအာင္<br />ဒီဇာတ္လမ္း<br />ဒီမွာတင္ တစ္ခန္းရပ္<br />သံေယာဇဥ္ပါ ျဖတ္<br />အ႐ွံဳးအျမတ္ကိုတြက္ေတာ့<br />..........<br />---------<br />?????????<br />ဟိ... ဂဏန္းေပါင္းစက္ေပ်ာက္ေနတယ္။ <br /><br />“ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႔ ေလွ်ာက္ေရးတာ”<br />အ႐ူးတစ္ေယာက္ေရးတယ္လို႔ သေဘာထားၿပီးဖတ္..... ဖတ္တဲ့သူပါ႐ူးသြားမယ္.....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-2956265080915962901?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-55918752473878118362009-12-31T09:51:00.000+06:302009-12-31T10:04:08.274+06:30ႏွစ္သစ္ကူးမွာ<br />ေပ်ာ္႐ႊင္ျမဴးပ်စြာ<br />ၾကည္ႏူးႏိုင္ၾကပါေစ.....လို႔<br />ကဗ်ာမေလးက<br />လွပတဲ့ စိတ္အေတြးနဲ႔<br />အတိတ္ဆိုတာကို<br />ဟိုးးးးး ေ၀းေ၀း တစ္ေနရာမွာထားရင္း<br />ခ်မ္းသာသုခ ျပည့္၀ေစေၾကာင္း<br />ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းေပးပါတယ္ေနာ္။<br />အသစ္သစ္ေသာ <br />အရာတို႔နဲ႔<br />ႏွစ္သစ္ကိုေလွ်ာက္လွမ္းရင္း<br />အခ်စ္စစ္စစ္<br />ေမတၱာစင္စစ္တို႔နဲ႔<br />တြဲလက္ၿမဲခိုင္<br />ဘ၀လွလွတို႔<br />ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ၾကပါေစ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-5591875247387811836?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-79215340051626085342009-12-05T13:45:00.000+06:302009-12-05T13:47:41.517+06:30မရွဳပ္၊ မလုပ္၊ မျပဳတ္တဲ့။<br /><br />အခ်စ္ကိုခဏေမ့ထားခ်င္တယ္။<br /><br />ဘ၀ဆိုတာ ဘ၀ ပါပဲ ဘကုန္းနဲ႔၀လံုး ႏွစ္လံုးတည္း။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-7921534005162608534?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-12864446332787677032009-11-26T14:19:00.000+06:302009-11-26T14:22:10.892+06:30ေ႐ြ႕ေနတာက တိမ္<br />မတားႏိုင္တာက အခ်ိန္<br />မေျပာရဲလို႔ ရွိန္<br />ေခြးကို႐ိုက္ေတာ့ ဂိန္ တဲ့...။<br /><br />သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ေျပာလို႔ တင္လိုက္တာ ...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-1286444633278767703?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-6962062550844971922009-11-04T09:58:00.000+06:302009-11-04T10:16:21.693+06:30မ်ဥ္းၿပိဳင္ႏွစ္ေၾကာင္းဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မေပါင္းဆံုဘူးတဲ့... .... ၿပိဳင္မ်ဥ္းႏွစ္ေၾကာင္းေပၚ ေလွ်ာက္ေနသူအတြက္ေတာ့ ဟုတ္မွာေပါ့ေလ ..... ၿပိဳင္မ်ဥ္းႏွစ္ေၾကာင္းရဲ႕ေဘး ရပ္ၾကည့္ေနသူအေတြးကေတာ့ ..... ဟိုး အေ၀းရဲ႕ တစ္ေနရာ ..... အခ်ိန္ အတိုင္းအတာတစ္ခုမွာေတာ့ ဆံုႏိုင္ခြင့္ရွိမွာပါတဲ့...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-696206255084497192?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-53856263471260949912009-10-22T09:23:00.000+06:302009-10-22T09:29:42.587+06:30“ကို“ ဆိုတဲ့ ကဗ်ာက ၂၀၀၅ခုႏွစ္က ေရးခဲ့တဲ့ စိတ္ကူးယဥ္ကဗ်ာေဟာင္းေလးပါ။ “လြမ္းလို႔“ ဆိုတဲ့ (ခ်စ္သူ ေမာင့္ အတြက္) ကဗ်ာေလးကေတာ့ လက္ရွိျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ဘယ္ေတာ့မွ ေျပာင္းလဲမသြားေတာ့မယ့္ ေနာက္ဆံုးအခ်စ္ျဖစ္တဲ့ ခ်စ္ရလြန္းသူအတြက္ အမွတ္မထင္ ခ်ေရးျဖစ္တဲ့ ခံစားခ်က္ကဗ်ာေလးပါ လို႔ ...။ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-5385626347126094991?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-15150936755117471702009-10-20T09:38:00.001+06:302009-10-22T09:26:35.295+06:30လြမ္းတယ္လြမ္းတယ္<br />မွန္းဆ႐ြယ္လို႔<br />တနယ္တေက်း<br />ရပ္ေ၀းကသူ<br />ျငဴစူျခင္း ကင္းေစဖို႔<br />တို႔ မ်က္ရည္ေတြ<br />မေျခြေတာ့ဘူးေနာ္ ... ေမာင္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-1515093675511747170?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-87925090861483241002009-10-19T08:45:00.000+06:302009-10-19T09:03:08.631+06:30ငွက္ကေလးေတြ အပ်ံသင္စ<br />ရင္ခုန္တတ္စ အ႐ြယ္<br />ဆယ္ေက်ာ္သက္ အလယ္မွာ<br />ကၽြန္မ မ်က္ကြယ္ ျပဳခဲ့မိတာ<br />ကိုကို႔ အခ်စ္ေတြပါ။<br />ဆယ္ေက်ာ္သက္ အလယ္-လြန္<br />ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ သံုးဆယ္တြင္း<br />ခ်စ္ျခင္းေတြ အသစ္ျဖစ္<br />အႏွစ္ကို ရွာမေတြ႕ေသးခင္...<br />ေဟာ...အခုေတာ့<br />အခ်စ္ေဟာင္းကို ျပန္ဆံုေတြ႕<br />မေမ့ႏိုင္ေသးပါလား ဆိုတဲ့ အသိ<br />ရင္ထဲ ပီတိ ျဖစ္မိပါတယ္ "ကို"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-8792509086148324100?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-9260782213783802982009-08-28T09:24:00.002+06:302010-01-26T13:55:50.185+06:30အသည္းအသက္<br />မခြဲရက္လို႔<br />ခဏခဏ<br />ျပန္လာရတယ္<br />ခ်စ္ေသာဘေလာ့ မိတ္ေဆြတို႔ရယ္။<br />ရင္မွပြင့္ဖူး<br />ကဗ်ာက်ဴးလို႔<br />ထူးတင့္စြာပင္<br />ၾကြား၀င့္ခ်င္လည္း<br />ဘ၀အမူး<br />အလူးအလဲ<br />တိုက္ပြဲထဲမွာ<br />ယဲ့ယဲ့မွ်သာ<br />က်န္ေနေတာ့တာ<br />မည္သူအငွား<br />ခံစားေပးမယ္<br />ေမးလိုက္စမ္းခ်င္တယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-926078221378380298?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-8683144612029352752009-08-26T09:01:00.001+06:302010-01-26T13:57:24.002+06:30ခဏတျဖဳတ္<br />အဟုတ္ေရာက္လာ<br />အမွာစကား<br />အမ်ားၾကားေစ<br />အားလံုးကို သတိရေနတယ္ေလ ...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-868314461202935275?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-12052505202751780112009-08-19T08:51:00.001+06:302010-01-26T13:59:46.321+06:30မေတြ႕ၾကာလို႔ ေမ့မ်ားသြားလား<br />အေနေ၀းလို႔ ေသြးေအးသြားလား<br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ သူငယ္ခ်င္း<br />နင္ဟာ ငါ့ရင္နဲ႔ရင္းၿပီး<br />ခင္မင္ခဲ့ရသူပါ။<br />နင္ဘယ္လိုေတြးေတြး<br />အေ၀းတစ္ေနရာကငါ<br />မိုင္မ်ားစြာျခားလည္း<br />ထားခဲ့တဲ့သံေယာဇဥ္<br />ျပင္ဆင္ဖို႔ မႀကိဳးစား<br />တိုးပြားရင္းနဲ႔သာ<br />ထာ၀စဥ္ ခင္မင္ေနမွာပါ.....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-1205250520275178011?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-23773221133264537372009-07-07T13:30:00.000+06:302009-07-07T13:35:46.179+06:30ျဖစ္ေလရာ ဘ၀အဆက္ဆက္<br />အခ်စ္ရွိ အခ်စ္သိ၍<br />မခ်စ္မိေသာသူသာ<br />ျဖစ္ရပါလို၏<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-2377322113326453737?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-66642807078357676792009-07-07T09:54:00.001+06:302009-07-07T10:37:26.977+06:30သတိ- ျမင့္ျမတ္ေသာပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ.....<br />ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ စြန္႔လႊတ္ႏိုင္ရတယ္။<br />သည္းခံမွဳ အျပည့္အ၀ရွိရတယ္။<br />သေဘာထားႀကီးရတယ္။<br />အရာရာမွာ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ရတယ္။<br />ကိုယ္က်င့္တရားေကာင္းရတယ္။<br />အမ်ားအတြက္ အနစ္နာခံရတယ္။<br />ရတနာသံုးပါးကို အထူးေလးစားရတယ္။<br />ဘိုးဘြားမိဘမ်ားကို ျပဳစုလုပ္ေကၽြးရတယ္။<br />ဆရာသမားမ်ားကို ႐ိုေသက်ိဳးႏြံရတယ္။<br /><br />ဤ(၉)ခ်က္ႏွင့္ ျပည့္စံုပါက ျမင့္ျမတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္၍ အပါယ္ေလးပါးမွ လြတ္ၿပီး နတ္႐ြာနိဗၺာန္လမ္းႀကီး ပြင့္ေပေတာ့၏။<br />ေရးသားသူမွာ “ကဗ်ာ” မဟုတ္ပါ ..... သတၱမေျမာက္ေက်ာ္ေအာင္စံထား(အမရပူရ)ဆရာေတာ္ႀကီးျဖစ္ပါ၏။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-6664280707835767679?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-60774853635411210552009-07-03T15:15:00.003+06:302010-01-26T14:00:45.512+06:30<center>အတိတ္ကေတာ့မစဥ္းစား<br />အနာဂတ္ကိုအေလးမထား<br />ပစၥဳပၸန္ပဲတည့္တည့္႐ွဳ<br />ဂ႐ုျပဳစရာပတ္၀န္းက်င္ဆိုတာကလည္း<br />အျမင္မွာေတာ့၀ိုးတ၀ါးပါပဲ……။<br /><<<<< ကဗ်ာလိုလို စာလိုလိုနဲ႔ တိုတိုေလး ဆိုေပမယ့္ ႐ို႐ိုေသေသ ပါေနာ္.....။ >>>>><br /></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-6077485363541121055?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-10532289853897018232009-06-30T10:52:00.002+06:302009-07-01T13:57:14.556+06:30၀ါ၀ါျမင္တိုင္းေ႐ႊအစစ္လို႔ မထင္လိုက္ပါနဲ႔ ေမ့ခ်စ္သူရယ္ … ဘုရားမွတ္လို႔ရွိခိုးကိုးကြယ္ ဖြတ္ထြက္ကာမွ ေတာင္ပို႔မွန္းသိေနမယ္ကြယ္ က်ားရဲရာၾကမၼာမယိုးသာတယ္ … လူ႔ဘ၀ဆိုတာဟာလည္း ဗံုလံုတစ္လွည့္ငါးပ်ံတစ္လွည့္ပဲကြယ္ မွန္ကင္းတစ္လွည့္ထင္းတစ္လွည့္ပါကြယ့္ သစ္ငုတ္ျမင့္တံုျမက္ျမင့္တံုမို႔ကြယ္ ေရစီးတစ္ခါေရသာတစ္လွည့္မို႔ ဘူးသီးမွအရီးလာမေတာ္နဲ႔ ဟယ္…။<br />ခ်စ္ရတာပင္ပန္းလြန္းတယ္ ဂုဏ္ေလာကႀကီးရယ္ … အခ်စ္စစ္နဲ႔မတန္ဘူးအခ်စ္ရယ္ ေငြေလာကႀကီးအလယ္ … ေၾသာ္ ခ်စ္ရတာပင္ပန္းလြန္းတယ္ ဂုဏ္ေလာကႀကီးရယ္ … အခ်စ္စစ္နဲ႔မတန္ဘူးအခ်စ္ရယ္ ေငြေလာကႀကီးအလယ္ …<br />ႀကီးႏိုင္ငယ္ၫွင္းသလိုပ ေျမနိမ့္ရာလွံစိုက္သည့္ႏွယ္ … ေနေသးသပ ခ်ံဳထဲက ခ်ိဳေသြးလို႔ တျမျမေပါ့ကြယ္ … စိုင္ေကာ္လို႔ ခ်ံဳေပၚေရာက္ နားထင္ေသြးမေျမာက္နဲ႔ဟယ္ စိန္နားကပ္အေရာင္နဲ႔ ပါးသိပ္မေျပာင္နဲ႔ကြယ္ ေမ့ဘ၀အေနစုတ္ေပမယ့္ ေ႐ႊထုပ္တဲ့ ဲ့ျမပ၀ါပါကြယ္ ေသေျမႀကီး ရွင္ေ႐ႊထီး … ဘူးသီးမွ အရီးလာမေတာ္နဲ႔ ဟယ္…။<br /><br />ေတးေရး - ဘုန္းပိုင္<br />ေတးဆို - ဗီဗာဟိန္း၊ ရွိဳင္းလင္း<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-1053228985389701823?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-53972465034905885452009-06-19T13:42:00.002+06:302009-06-19T15:11:17.891+06:30ေမာင့္ အတြက္ အမွတ္တရပါေမာင္<br />ေမာင္ ေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစေနာ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_66-3rQpgfGQ/SjtOOkPbVfI/AAAAAAAAALk/auq7-cGb9GU/s1600-h/Roses2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 360px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_66-3rQpgfGQ/SjtOOkPbVfI/AAAAAAAAALk/auq7-cGb9GU/s400/Roses2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348954994586113522" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-5397246503490588545?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-74580965039377903872009-06-17T13:32:00.000+06:302009-06-17T14:07:02.643+06:30အမုန္းမဖက္ အၿပံဳးစြက္၍<br />ရက္လရွည္ၾကာ ႏွစ္မ်ားစြာတိုင္…<br />ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုး ခ်စ္ပင္ပ်ိဳးလို႔<br />ခ်စ္မိုးေစြ႐ြာ ခ်စ္ခ်င္ပါလည္း……<br />သူ၏ႏွလံုး ၿပံဳး၍မေပ်ာ္<br />ေခၚေသာ္မၾကား စိမ္းကားလြန္းသည္။<br />ဤသို႔ဤႏွယ္<br />ေမ၏မ်က္ကြယ္ ေမာင္ေရွာင္ဖယ္လည္း<br />အသည္းဒဏ္ရာ နာက်င္လ်က္က<br />ေမ့မရျခင္း ရင္တြင္းခံစား<br />ေ၀ဒနာအား သိုသိပ္ထားရင္း<br />အျပစ္မျမင္ ခ်စ္ခင္လ်က္သာ<br />ေနေပ်ာ္ပါသည္။<br />ဘယ္ဆီဘယ္သို႔ ေရာက္လို႔ေနလည္း<br />စိတ္မွာေမွ်ာ္မွန္း တမ္းတလို႔သာ<br />လြမ္းရပါသည္။<br />ကုသိုလ္ကံနည္း မ်က္ႏွာမြဲမို႔<br />ထားခဲ့ေလတယ္ မဆိုရက္ဘဲ<br />အခ်စ္စစ္သာ ျဖစ္ခဲ့ပါလ်င္<br />ေမာင္ျပန္လာမည္ ယံုၾကည္ပါသည္<br />ေမာင္ျပန္လာမည္ … ဟု … ယံုၾကည္မိပါသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-7458096503937790387?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-41954464217550975202009-06-15T15:18:00.002+06:302010-05-18T13:33:02.050+06:30ဒီကဗ်ာ က ကဗ်ာေရးတာ မဟုတ္ရပါဘူးကြယ္႐ို႕ :P “WELCOME” ထံမွ အိမ္ရွင္မရွိတုန္း ခိုးယူလာေသာ ကဗ်ာေလး ျဖစ္ပါသည္ရွင္...။<br />ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူၾကပါဗ်ိဳးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး<br /><br />ေကာင္မေလးရယ္<br />ပတ္သက္ေလသမွ်<br />ဥပေကၡာမငဲ့ ထားခဲ့ရက္တယ္။<br />ေအးစက္စက္ေဆာင္းရဲ႕ ႏွင္းသည္းတဲ့ညမွာ<br /><br />ေတြးကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေရးဖို႔<br />စ်ာဥ္အစဥ္မွာ ပ်ံ႕လႊင့္ေနတဲ့<br />ေမွာ္၀င္ျမစ္က်ဥ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ<br />ေႏြးေထြးမႈကုိ ငါရွာေနမယ္<br /><br />ေအာ္သံေခၚသံနဲ႔<br />မင္းပံုရိပ္ေတြ ေ၀းသည္ထက္ေ၀းေအာင္<br />ပိတ္ေလွာင္မႈေတြနဲ႔ ထပ္တူ<br />ႏွင္းေတာထဲမွာ ငါေက်နပ္စြာနဲ႔ နစ္ေနပါရေစ<br /><br />ယံုၾကည္မႈ တစ္ခုအတြက္<br />မင္းမခူးလည္း<br />ရည္စူး မင္းအတြက္<br />အ႐ူးအမူးပဲ ေဝျပမယ္<br />ေၾကြရက္မေစာေသး သေရြ႕ေပါ့ ေကာင္မေလးရယ္ .. ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-4195446421755097520?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-46904519161963690722009-06-15T15:11:00.002+06:302009-06-15T15:17:57.743+06:30စာေရးခ်င္တယ္ ... ဘာေရးရမွန္းမသိဘူး။ <br />ခ်စ္သူကိုလြမ္းတယ္ ... ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ။<br />ႏွင္းဆီေတြကိုခ်စ္တယ္ ... ေပးမယ့္သူလဲရွိဘူး..... ဟီး :P<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_66-3rQpgfGQ/SjYJjkmLwQI/AAAAAAAAALc/fa4YM61fhxw/s1600-h/Roses.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 360px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_66-3rQpgfGQ/SjYJjkmLwQI/AAAAAAAAALc/fa4YM61fhxw/s400/Roses.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347472114272944386" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-4690451916196369072?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-60670883780149702662009-06-12T08:42:00.002+06:302009-06-12T09:27:30.031+06:30ဆူးမ်ားဆူးမလား ေသြးေတြနီရဲသြားတယ္ ... <br />ေဆြးေဆြးေလးေပါ့ကြယ္ ... <br />ဆူးပါေစေတာ့ ခ်စ္သူရယ္းးးးးးးးးးးး<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_66-3rQpgfGQ/SjHACL1QmWI/AAAAAAAAALU/0KtO8Nv_JBg/s1600-h/Rose.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 360px; height: 386px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_66-3rQpgfGQ/SjHACL1QmWI/AAAAAAAAALU/0KtO8Nv_JBg/s400/Rose.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5346265376433936738" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-6067088378014970266?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-17998874476918779022009-06-11T09:54:00.000+06:302009-06-11T09:59:26.540+06:30အခ်စ္ဆိုတာ<br />ခ်စ္သူအတြက္<br />ျဖစ္သင့္တာကို<br />ျဖည့္စည္းေပးရင္း<br />ေက်နပ္ေနတဲ့<br />ခံစားမႈတစ္ခု ... တဲ့။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-1799887447691877902?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-82312885684762039532009-06-11T09:02:00.004+06:302009-06-12T09:45:54.296+06:30ညီမေလး <span style="font-weight:bold;">“ေႏြး”</span> က <<<မမေရ...တဂ္ထားတယ္...ေနာ္>>> ဆိုလို႔ ၾကည့္မိေတာ့ ... “သူငယ္ခ်င္းေကာင္း၊ မိတ္ေဆြေကာင္း” ဆိုပါလား... ခက္ေတာ့ခက္ၿပီ ညီမေလးရယ္ ...။ :(<br />ကဗ်ာ ဆိုတဲ့ ကိုယ့္အတြက္ကေတာ့ သူငယ္ခ်င္း, မိတ္ေဆြေကာင္းကို လိုခ်င္ခဲ့တဲ့ ဆႏၵပဲျဖစ္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္ ... တကယ္တမ္း ႏွစ္သံုးဆယ္ေက်ာ္ သက္တမ္းမွာ ခုခ်ိန္ထိ မိတ္ေဆြ, သူငယ္ခ်င္းေကာင္းဆိုတာကို မပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ေသးပါဘူး။<br />ကိုယ္တိုင္ကလည္း သူတစ္ပါးရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေကာင္း ျဖစ္ခ်င္တယ္... အတတ္ႏိုင္ဆံုး ကိုယ္ေရာစိတ္ပါေကာင္းေအာင္ ႀကိဳးစားက်င့္ႀကံေနထိုင္ခဲ့ေပမယ့္ ... အေကာင္းမျမင္တတ္တဲ့ သူတို႔ရဲ႕ျငင္ဆိုးေတြေၾကာင့္ ကိုယ္တိုင္လည္း တပါးသူရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေကာင္းအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳျခင္း မခံခဲ့ရပါဘူး။<br />က်င္လည္ေနရတဲ့ ေလာကသံသရာထဲမွာ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္း သူငယ္ခ်င္းရဖို႔ လြယ္သေလာက္ ... စစ္မွန္တဲ့ေမတၱာနဲ႔ အျပန္အလွန္ နားလည္မႈ၊ ယံုၾကည္မႈေတြေပးၿပီး တန္ဖိုးထားဆက္ဆံေပါင္းသင္းရေလာက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း၊ မိတ္ေဆြေကာင္းဆိုတာေတာ့ ရွာမွရွား ရွားပါးလြန္းလွပါတယ္။<br />ခုခ်ိန္ထိ ၃၃ႏွစ္ဆိုတဲ့ ကာလအတြင္းမွာ မိတ္ေဆြေကာင္း၊ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းအျဖစ္ ရပ္တည္ေပးႏိုင္မယ့္သူ တစ္ဦးတေလမွ် မေတြ႕ရွိရေသးတာ ေတြးမိတိုင္း ၀မ္းနည္းရပါတယ္။<br />ကဗ်ာ က ခင္မင္တတ္တယ္။ ယံုၾကည္တတ္တယ္။ ကိုယ့္အေပၚလည္း ခင္မင္ယံုၾကည္ေစခ်င္တယ္ (အတၱျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္)၊ ဒါေပမယ့္ ယံုၾကည္မႈသာရရွိၿပီး စစ္မွန္ မွန္ကန္တဲ့ ခင္မင္မႈကိုေတာ့ မရရွိခဲ့ပါဘူး။ တစ္ခါတေလ ကဗ်ာ ေတြးတယ္... မွန္လိုက်င့္သံုးဖို႔ပါ... သို႔ေသာ္လည္း ကိုယ့္ရဲ႕နဂိုစိတ္ရင္း အျပစ္မျမင္ခ်စ္ခင္တတ္ၿပီး မည္သူ႕ကိုမဆို ေပးဆပ္မႈနဲ႔သာ ရင္းႏွီးဆက္ဆံခ်င္တဲ့ စိတ္၊ ေကာင္းမြန္စြာေမြးဖြားလာတဲ့ စစ္မွန္တဲ့ စိတ္ဓာတ္အရင္းခံေၾကာင့္ “မွန္လိုက်င့္သံုးဖို႔” ဆိုတာလည္း က်႐ွံဳးခဲ့ရပါတယ္.....။<br />ဘယ္သူေတြ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါေလ ... မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္၊ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္တေလမွ် ကိုယ့္အေပၚ မေကာင္းႏိုင္ေသာ္လည္း ကိုယ္ကသာ သူတစ္ပါးအေပၚ စိတ္ေကာင္းသေဘာေကာင္းထားၿပီး ေနထိုင္က်င့္ႀကံသြားမယ္ဆိုရင္ ျဖင့္ ထားရွိလိုက္တဲ့ မိမိ၏ေကာင္းမြန္ျမင့္ျမတ္တဲ့ စိတ္ကေလးအတြက္ ၾကည္ႏူးပီတိျဖစ္ေစမယ့္ ခံစားမႈေလး တစ္စံုတစ္ရာေတာ့ အက်ိဳးသက္ေရာက္စြာ ျပန္လည္ရရွိမွာပါေလ။။။။။။<br /><span style="font-weight:bold;">“ သင္မမုန္းလ်င္ ကၽြႏု္ပ္မမုန္းပါ ... သင္မုန္းသြားသည္ရွိေသာ္ ကၽြႏု္ပ္သည္ကား ေနၿမဲအတိုင္းပါ ... ဘယ္ေသာအခါမွ မမုန္းပါ ”</span><br />ညီမေလး <span style="font-weight:bold;">“ေႏြး”</span> ေရ ... ေက်နပ္ႏိုင္ပါေစ။<br />သယ္ရင္းေလး ငယ္ေမာင္ <span style="font-weight:bold;">"ေမာင္ငယ္"</span> ေရ .. နင္စာေမးပြဲၿပီးလို႔ အားတဲ့အခါ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း၊ မိတ္ေဆြေကာင္း ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေလးကို ရွင္းျပေပးဦးေနာ္ :P<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-8231288568476203953?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-60982900425295786102009-06-10T13:17:00.001+06:302009-06-11T09:00:14.538+06:30ဒီေန႔ ၂၀၀၉ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ၊ ဆယ္ရက္ (၁၀.၆.၂၀၀၉ )<br />ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကား လူႀကိဳက္မ်ားလွတဲ့ (ေခတၱခဏပုန္းကြယ္ေနတဲ့) ဘေလာ့ဂါႀကီး <span style="font-weight:bold;">ကို၀င္းေဇာ္(WELCOME)</span>ရဲ႕ေမြးေန႔မွာ ေမြးေန႔အမွတ္တရအျဖစ္ ဒီလက္ေဆာင္ေလးလက္ခံေပးပါလို႔.....<br />ကို၀င္းေဇာ္ ေရ..... ယေန႔က်ေရာက္ေသာ ေမြးေန႔မွသည္ ေနာင္ႏွစ္တစ္ရာေက်ာ္တိုင္ ေအာင္ျမင္ေပ်ာ္႐ႊင္တဲ့ဘ၀ကို ခ်စ္တဲ့သူနဲ႔ ပိုင္ပိုင္ ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ရွင္။<br /><br /><span style="font-style:italic;">ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ေမြးေန႔ပြဲလည္း<br />သီခ်င္းေလးဆိုညည္း လက္ခုပ္တီးေပးဖို႔<br />ျဖစ္မွ မျဖစ္ႏိုင္တာေနာ့္။<br />ႏွစ္ေယာက္အတူလက္တြဲ ဘုရားမွာလည္း<br />ခ်မ္းေျမ့ေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းေပးဖို႔<br />ျဖစ္မွ မျဖစ္ႏိုင္တာေနာ့္။<br />ဒါေပမယ့္<br />တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္<br />ရင္ထဲ ဆႏၵအလြန္ျပင္းျပရင္<br />အေတြးေလးနဲ႔လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။<br />တစ္ေနရာမွာ တစ္ေယာက္တည္းထိုင္<br />တစ္ခုကိုေတြး ဆုေတာင္းေတာ့ေပးမယ္ေလ။<br />သာယာခ်မ္းေျမ့ ေပ်ာ္႐ႊင္ျခင္းအျပည့္ႏွင့္<br />ဘ၀တက္လမ္း ရည္မွန္းထားသမွ်<br />လိုတရပါေစသားလို႔။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-6098290042529578610?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-67372729916627107982009-06-09T13:22:00.000+06:302009-06-09T13:30:18.796+06:30အေႂကြး ေတာင္းရာက မရလို႔ စိတ္တိုၿပီး ကုလားထိုင္နဲ႔ ေကာက္႐ိုက္လို႔ ႐ံုးေရာက္လာတဲ့သူကို တရားသူႀကီးက <br />“မင္း ကုလားထိုင္နဲ႔ သူ႕ကို ႐ိုက္တယ္ဆိုတာ ဟုတ္သလား”<br />“ဟုတ္ပါတယ္”<br />“ဘာလို႔ ကုလားထိုင္နဲ႔ ႐ိုက္ရတာလဲ”<br />“စားပြဲကို မ, မႏိုင္လို႔ပါ”<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-6737272991662710798?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-45185230876416432082009-06-05T14:19:00.002+06:302009-06-05T14:27:56.330+06:30နင့္ အသံကိုမၾကားရေတာ့ ငါ လြမ္းတယ္<br />နင့္ အသံကိုၾကားရေတာ့လည္း လြမ္းတယ္<br />နင့္ စာေတြမဖတ္ရေတာ့ ငါ လြမ္းတယ္<br />နင့္ စာေတြဖတ္ရေတာ့လည္း လြမ္းတယ္<br />နင္မရွိေတာ့ ငါ လြမ္းတယ္<br />နင္ရွိေတာ့လည္း ငါ လြမ္းတာပါပဲ.....။<br />ငါ သြားတဲ့အခါ လြမ္းတယ္<br />ငါ စားတဲ့အခါ လြမ္းတယ္<br />ငါ အိပ္တဲ့အခါ လြမ္းတယ္<br />စာဖတ္ရင္းလည္း နင့္ကိုလြမ္းတယ္<br />သီခ်င္းသံၾကားလည္း နင့္ကိုလြမ္းတယ္<br />စကားေျပာတိုင္းလည္း နင့္ကိုလြမ္းတယ္<br />..... လြမ္းတယ္<br />----- လြမ္းတယ္<br />===== လြမ္းတယ္<br />ဘာျဖစ္ျဖစ္ လြမ္းတယ္ဟာ ..... လြမ္းတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-4518523087641643208?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-73381454452472736282009-06-04T13:39:00.004+06:302009-06-08T09:24:50.060+06:30ညီမေလး မိုးခါးက စာေရးပါဦးဗ်ိဳ႕ လို႔ ေအာ္သြားေတာ့ ..... စာေတာ့ေရးခ်င္ၿပီး ဘာေရးလို႔ေရးရမွန္း မသိ ေရးလည္းမေရးတတ္ ျဖစ္ေနတဲ့ ကိုယ့္စိတ္က ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ရင္ထဲရွိတာ ခ်ေရးပစ္မယ္ဆိုၿပီး ... ေရးမိသြားၿပီ... ဘာစာလံုးေတြေပၚလာမလဲေတာ့ ကိုယ္လည္းမသိေသးဘူး ... စာေတြ ကဗ်ာေတြကို အစီစဥ္တက် ခ်မေရးတတ္တဲ့ ကိုယ့္အက်င့္ (အမွန္က ပ်င္းတာပါ...ဟီး).. အဲ...ဒီေတာ့ ေရးသာေရးေနတာ ဘာေရးရရင္ ေကာင္းမလဲ <<<<<<<<<br />စိတ္ကလည္းညစ္တယ္ ... ညစ္ရတဲ့အထဲ ကြန္နက္ရွင္ကမေကာင္း ... <br />ကြန္မေကာင္းလို႔ စိတ္ကထပ္ညစ္ ... <br />အသစ္ဆိုတာကလည္းမျဖစ္ ... <br />ဖ်စ္ညစ္ၿပီးထပ္ေတြး ... အေတြးေတြကရွဳပ္ေထြး ... <br />ဒီလိုနဲ႔ ေလာကႀကီးကို အေကာင္းမျမင္ ... ရွင္လ်က္ကပင္ေသဆံုး ...<br />ဘာဆက္ေရးရမွာတုန္း .....။ :D<br />“အ႐ူးမ” တဲ့ ..... (ကိုယ္ေစာင့္နတ္ကေျပာေနၿပီ) :P<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-7338145445247273628?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-11141398672850881622009-06-01T12:45:00.000+06:302009-06-01T13:05:44.356+06:30ေၾသာ္.... သူမ်ားေတြမွျဖင့္<br />ခ်စ္လို႔ျဖစ္သြား<br />ခ်စ္ရည္းစားနဲ႔<br />ေမာင္ကတစ္မ်ိဳး<br />ေမကတသြယ္<br />ခ်စ္ခင္ယုယ<br />ၾကင္နာၾကနဲ႔<br />တူရည္ေမွ်ာ္မွန္း<br />ဘ၀လမ္းကို<br />ၾကည္ႏူးပံုရိပ္<br />ေမွ်ာ္တစိတ္ျဖင့္<br />ေပ်ာ္ေနလိုက္ၾက.....<br />ေၾသာ္..... ငါ့မွာေတာ့ျဖင့္<br />ရင္မွာပြင့္ဖူး<br />အခ်စ္ဦးႏွင့္<br />ရည္႐ြယ္ေမွ်ာ္မွန္း<br />ဘ၀လမ္းကို<br />တြဲလက္မခြာ<br />ခ်စ္လ်က္သာဟု<br />ယူမွတ္ထားလည္း<br />ခ်စ္သူ႕မ်က္၀ယ္<br />ခ်စ္ရိပ္မႏြယ္<br />ခ်စ္စိတ္မလြယ္ဘဲ<br />သူေ႐ြးယူရာ<br />သည္ေခါင္းစဥ္မွာ<br />၀န္တာအတြက္<br />ေနေနလ်က္ေပါ့.....။<br />ေၾသာ္....... ခ်စ္ပန္းတစ္ပြင့္ကို<br />ခ်စ္သူထံပါး<br />ရရွိထားလည္း<br />ထိုပန္းကိုၾကည့္<br />နမ္းရွိဳက္မိမွ<br />ရနံ႔မပါ<br />သာယာမႈကင္း<br />ၾကင္နာမႈရွင္းတဲ့<br />စက္႐ံုကထုတ္<br />လူကလုပ္တဲ့<br />ပန္းျဖစ္ေနေလ်ာ့လား.....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-1114139867285088162?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-84200407875153745602009-05-28T11:28:00.000+06:302009-05-28T11:32:15.190+06:30သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ပို႔ေပးထားတဲ့ Fwd mail ေလးတစ္ခု ထပ္မံလို႔ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ျပန္ပါတယ္ … ေပ်ာ္႐ႊင္ႏိုင္ၾကပါေစ။<br /><br /><br /><<<<<<< မယံုမရွိၾကနဲ ့။ ေဆးေက်ာင္းသားဆိုတဲ့ သူေတြဟာ အင္မတန္ ့ကို ရည္ရြယ္ခ်က္ၾကီးျပီး…သူတို ့ လိုခ်င္တဲ့ ပညာတစ္ခုရဖို ့ဆို ဘာမဆိုလုပ္ဝံ့တဲ့… ဇြဲလံု ့လရွိတဲ့… သူေတြပါ။ ဒါကိုက သူတို ့ရဲ့ အားနည္းခ်က္လို ့ ဆိုရမလားပဲ…။<br />ရင္ခြဲရံုမွာ ပထမဦးဆံုး လက္ေတြ ့ဆင္းရတဲ့ ေန ့တစ္ေန ့ေပါ့။ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ အားလံုးကလည္း ခြဲရ စိတ္ရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ တအားကိုပဲ ေပ်ာ္ၾက ရႊင္ၾက စိတ္အားထက္သန္ ေနၾကတာေပါ့။ သူတို ့တစ္ဖြဲ ့သားလံုးရဲ့ ေရွ ့ မွာလည္း ခြဲစိတ္ခံမယ့္ အေလာင္းေကာင္ၾကီးက မလႈပ္မယွက္… ျငိမ္သက္လို႔ ့…။<br />အားလံုးလိုက္လုပ္ရမယ့္ လက္ေတြ ့သင္ခန္းစာ မစခင္မွာ ပေရာ္ဖက္ဆာက ေက်ာင္းသား အားလံုး သိရမယ့္ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ကို အေသးစိတ္ရွင္းျပပါတယ္။<br />“ပထမ အခ်က္အေနနဲ ့… ... ... အဟမ္းအဟမ္း…”<br />ေက်ာင္းသာေတြရဲ့ အာရံု စူးစိုက္မႈရေအာင္ တစ္ခ်က္ ေဝ ့ၾကည့္လိုက္ျပီးမွ ေလးေလးပင္ပင္နဲ ့<br />“ရင္ခြဲရံုမွာ... ခြဲေတာ့ စိတ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္… မင္းတို ့မွာ...ရြံတတ္တဲ့စိတ္ရွိလို ့ လံုးဝမျဖစ္ဘူး”<br />ဒီစကားကို လက္ညွိဳးတစ္ေထာင္ေထာင္နဲ ့ေျပာေနရင္း… ရုတ္တရက္ဆိုသလိုပဲ သူ႔့လက္ကို မသာေကာင္ၾကီးရဲ့ စအိုထဲကို ေကာက္ကာငင္ကာ ႏိႈက္ထည့္လိုက္ျပီး… သူ႔့ရဲ့ လက္ကို ျပန္ထုတ္… ပါးစပ္နဲ ့ စုပ္ျပလိုက္ပါေတာ့တယ္။<br />“အီးးးးးးး”<br />“အူးးးးးးး”<br />“အိုးးးးးးး”<br />ၾကည့္ေနၾကတဲ့ သူေတြအားလံုး လန္ ့ျဖန္ ့ကုန္ေတာ့တာေပါ့။ ေက်ာင္းသားေတြ ဆီက အာေမဋိတ္သံေတြ ထြက္လို ့ မဆံုးခင္မွာတင္ပဲ ဆရာက … <br />“ကဲ... အားလံုးျမင္ျပီးၾကတဲ့အတိုင္း... မင္းတို ့ ေတြ ဆရာဝန္ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့.. ဆရာလုပ္ျပတဲ့ အတိုင္း လိုက္လုပ္ၾကေပေတာ့”<br />မယံုမရွိၾကပါနဲ ့။<br />‘ဆရာဝန္ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဆိုတဲ့ စကားဟာ အေတာ့္ကိုပဲ ‘တာ’ သြားပါတယ္။<br />ေစာေစာတုန္းက 'ဟင္' ရယ္ ' ဟယ္' ရယ္ လုပ္ေနၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ အဲဒီ<br />မသတီစရာ အပုတ္ေကာင္ၾကီးကို ဘယ္လိုမွ ရြံရွာမေနႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။<br />လက္ညိွဳးေလးကိုေထာင္… အေပါက္ကေလးထဲကို ထည့္… ျပီးေတာ့ ‘ျပြတ္’ ကနဲ ျမည္ေအာင္ စုပ္…။<br />ဒီအတိုင္း ေက်ာင္းသားေရာ ေက်ာင္းသူပါမက်န္ တလွည့္စီ လိုက္လုပ္ၾကပါေတာ့တယ္။<br />အားလံုးလက္ေတြ ့လုပ္ျပီးသြားတဲ့ အခါမွာေတာ့ ပေရာ္ဖက္ဆာက က်န္ရွိေနေသးတဲ့<br />တစ္ခ်က္ကို ဆက္ျပီး ပို ့ခ်တာေပါ့။<br />“ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့... ပိုျပီး အေရးပါတဲ့..အျပင္… အေတြ ့အၾကံဳ မရွိေသးသူမ်ားအဖို ့… လိုက္လုပ္ဖုိ ့ အင္မတန္မွပဲ ခဲယဥ္းတယ္။ အဲဒီအခ်က္က ဘာလဲဆိုေတာ့... မ်က္စိလ်င္လ်င္ထားျပီး... စူးစမ္းေလ့လာတတ္ဖို ့ပါပဲ။”<br />“အခုနတုန္းက... ဆရာမင္းတို ့ေရွ ့မွာ ႏိႈက္ျပတဲ့ လက္က... လက္ခလယ္ျဖစ္ျပီး… ပါးစပ္ထဲကိုေတာ့... လက္ခလယ္ မဟုတ္ဘဲ... လက္ညိွဳးကို ထည့္ျပတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာလိုက္ၾကည့္ရသေလာက္... ဒီအခ်က္ကို... ဘယ္ေက်ာင္းသားမွ... သတိမမူမိလိုက္ၾကပါဘူး…”<br />“တိန္…” >>>>>>><br />ၿပီးပါၿပီ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-8420040787515374560?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-12308514167846624032009-05-22T10:46:00.001+06:302009-05-22T12:48:06.740+06:30အေ၀းေရာက္ မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္း၊ ကိုကို မမ ေမာင္ ညီမ မ်ားအတြက္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေမးလ္ထဲမွ ေပးပို႔ေသာ ကဗ်ာလက္ေဆာင္ေလးအား ျပန္လည္မွ်ေ၀ ခံစားေစလိုေသာ ဆႏၵမြန္ျဖင့္.....<br /><<<<<<br />ေရႀကည္ တစ္ေပါက္က ျမင္းမုိရ္ေတာင္ကုိ တမ္းတသလိုမ်ဳိး<br />တိတ္တခုိး အိမ္လြမ္းစိတ္နွင့္ အေမ့ကုိ အိမ္မက္ မက္တယ္။<br />ဒီအခ်ိန္ဆုိ အေမ အိ္မ္မွာ ဘာလုပ္ေနမလဲ<br />တစ္ေယာက္ ေလ်ာ့ေနတဲ့ ထမင္းစားပြဲ<br />အေမ့ ရင္ထဲ ငုိေနမလား<br />ငွက္ကေလးေတြ အစာေကၽြး<br />အေဝးက သားကုိ ေမတၱာပုိ႔<br />အေမမ်က္ရည္ စုိ႔ေနမလား<br />ေတာင္ပံ ရွိပါလ်က္ အပ်ံခက္တဲ့ သား ဘဝ<br />ခုထိေတာ့ ေဝးေနရတုန္းပဲ။<br />မလွရင္ ေနပါေစ<br />အေမ လူးေပးတဲ့ သနပ္ခါး ဘဲက်ားကုိ ခ်စ္တယ္။<br />ရင္ထဲမွာ တင္းက်ပ္ေနသမွ်<br />အေမ့ ကုိ ဖြင့္ဟျပီး တုိင္ပင္ခြင့္ ရခ်င္တယ္။<br />စိတ္ကူးနယ္ထဲက အေမ၊ဓာတ္ပုံထဲက အေမ<br />ဖုန္းထဲက အေမ၊စာထဲက အေမ<br />သီခ်င္းထဲက အေမ၊ ဒါေတြကုိမလိုခ်င္ပါဘူး။<br />အေမ့ ေမတၱာရိပ္၊ လုံျခဳံ တိတ္ဆိတ္တဲ့အရပ္လို<br />ထပ္တူညီ ရွာေတြ႔ဖုိ႔ မျဖစ္နုိင္ေတာ့<br />ႀကယ္ေႀကြခ်ိန္မွာ ဆုေတာင္းသာ ျပည့္မယ္ဆုိရင္<br />အေမ႔အိမ္ ျပန္ခ်င္တယ္။<br /><br />စာေရးသူ (သံလြင္ခက္)<br />ဒီကဗ်ာသည္ အပ်ဳိစင္မဂၢဇင္းမွ စာေရးသူ မသံလြင္ခက္ရဲ့ ကဗ်ာၿဖစ္ပါသည္ <br />အေမကို အျမဲသတိရလ်က္...အေမ႔အိမ္နွင္႔ ေဝးေနတဲ႔ <br />သား <br />>>>>><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-1230851416784662403?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-68534976696957856402009-05-21T12:41:00.000+06:302009-05-21T13:58:30.536+06:30ေကာင္းကင္ႀကီးၿပိဳတဲ့ေန႔<br />ပင္လယ္ေရေတြခမ္းတဲ႔ေန႔<br />နင္ငါ့ကိုခ်စ္လာတဲ့တစ္ေန႔<br />ငါ …. နင့္ကို ေမ့ခ်င္လိုက္တာ……<br />တကယ္တမ္းမွာ<br />မေမ့ႏိုင္ မမုန္းႏိုင္တာကိုေတာ့<br />နင္ အသိဆံုးေပါ့။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-6853497669695785640?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-53076837899415498772009-05-21T10:42:00.002+06:302009-05-21T11:00:55.348+06:30သခ်ၤာဂဏန္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ စိတ္၀င္စားတတ္လြန္းတဲ့ ကိုယ္ ..... ဒီသခ်ၤာဂဏန္းေတြကို ဘေလာ့မွာ တင္ဖို႔ စိတ္ကူးၾကည့္မိတယ္ ..... ဘာကို ဘယ္လိုတင္ရမလဲေပါ့ ... ေတြးေတာ့လည္း အေတြးက ခ်ာခ်ာလည္ပါပဲ ... ေအးေလ သခ်ၤာပါဆိုမွ သင္ေလခ်ာေလေပါ့ (ဟိ)...။<br />ဆယ္ဂဏန္းတစ္လံုးရွိတယ္ “မ” ဂဏန္းေပါ့။ .. အဲဒိ ဂဏန္းေလးရဲ႕ ထူးျခားခ်က္က ဆင္တူရာဂဏန္းေလးေတြကို စားလို႔ျပတ္တယ္ေလ .... ၿပီးေတာ့ စားလဒ္ကလည္း ခ်တြက္ေနစရာမလိုဘူး ... တည္ကိန္းျဖစ္တဲ့ ရာဂဏန္းထဲက ဂဏန္းေလး၃လံုးကို ေပါင္းေပး႐ံုပဲေလ...။<br />“မ” ဂဏန္းေလးက “၃၇” ေပါ့။<br />ဘာဆက္ေရးရရင္ ေကာင္းမလဲ ? ...ေတာ္ပါၿပီ ဒါပဲေရးေတာ့မယ္ ... ပ်င္းလို႔ ေလွ်ာက္လုပ္ေနတာ ဘယ္သူေတြ အဟုတ္ထင္မလဲမသိ ..ဟီ ဟိ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-5307683789941549877?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-91702115956360896362009-05-20T10:05:00.001+06:302009-05-20T10:24:42.079+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_66-3rQpgfGQ/ShN-gc3zpXI/AAAAAAAAALM/wV4UXIbd24Y/s1600-h/ayp_motto10.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_66-3rQpgfGQ/ShN-gc3zpXI/AAAAAAAAALM/wV4UXIbd24Y/s400/ayp_motto10.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5337749079335347570" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_66-3rQpgfGQ/ShN-gKhvroI/AAAAAAAAALE/4ojdkSmpXCs/s1600-h/ayp_motto05.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_66-3rQpgfGQ/ShN-gKhvroI/AAAAAAAAALE/4ojdkSmpXCs/s400/ayp_motto05.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5337749074410974850" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-9170211595636089636?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-54282393968387313022009-05-20T09:35:00.001+06:302009-05-20T10:02:50.013+06:30Fwd mail ကေနေတြ႔လို႔ သေဘာက်လို႔ ေရာက္လာသူမ်ား ဖတ္ေစခ်င္လို႔ ... မွ်ေ၀ပါတယ္.<br />View မာဦး's Blog<br /> http://forverfriends.ning.com/profiles/blog/list?user=2u8c12ircnwi8<br /><br /><<<<<အရွင္သံ၀ရာလကၤာရ (ဓမၼပိယ ဆရာေတာ္)<br /><br />´´ သစ္ပင္မွာအျမစ္၊ လူမွာအခ်စ္´´တဲ့ သစ္ပင္တစ္ပင္ဟာ အျမစ္ရွိမွ ရွင္သန္လို႕ရသလို လူဆိုတာလည္း အခ်စ္ရွိမွ အသက္ရွင္လို႕ရတယ္။ အခ်စ္ဆိုတဲ့ စာလံုးဟာ ´အ နဲ႕ ခ်စ္´ ႏွစ္လံုးတည္းျဖစ္ေပမယ့္ အင္မတန္ပဲ နက္နဲက်ယ္ျပန္႕ပါတယ္။<br />ေလာကရဲ႕၀ိညာဥ္ဟာ အခ်စ္ပဲ။ အခ်စ္ရွိလို႕ ေလာကဆိုတာ ရွိေနတာ။ အခ်စ္မရွိရင္ ေလာကရယ္လို႕ကို မရွိေတာ့ဘူး။ ေလာကထဲက အခ်စ္ကို ဆြဲႏႈတ္လိုက္ရင္ ေလာကဆိုတာေပ်ာက္သြားၿပီ၊ ေလာကေပ်ာက္သြားရင္ ေလာကုတၱရာေရာက္ေတာ့တာပဲ။<br />လူတိုင္းဟာ သူ႕အရြယ္နဲ႕သူ၊ သူ႕ပမာဏနဲ႕သူ အခ်စ္ကို စိတ္၀င္စားၾကတာခ်ည္းပဲ။ ေမြးကင္းစ ကေလးေလး မိခင္ႏို႕ရည္ကိုခ်စ္တယ္၊ သို႕မဟုတ္ ႏို႕ဘူးကို ခ်စ္တယ္၊ ပိုက္ေထြးယုယမႈကို ခ်စ္တယ္။ စားတတ္၊ ေသာက္တတ္လာေတာ့ အစားအေသာက္ကိုခ်စ္တယ္။ ကစားတက္လာေတာ့ ကစားစရာအရုပ္ေလးေတြကိုခ်စ္တယ္။ ကစားေဖာ္ကစားဖက္ေတြကိုခ်စ္တယ္။<br />ေက်ာင္းစေနေတာ့ ေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအေဖာ္ေတြကိုခ်စ္တယ္။ စာအုပ္ေလးေတြ ခဲတံေလးေတြ၊ ကြန္ပါဘူးေလးေတြ၊ ေဘာလ္ပင္ေလးေတြ၊ ေပတံေလးေတြ ခ်စ္တယ္။ ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္ေရာက္ေတာ့ အသြင္မတူသူေတြကို ခ်စ္တက္လာတယ္။ ဒီအခ်စ္ကေတာ့ အျပင္းျပဆံုး အပူေလာင္ဆံုးပဲ။<br />စာလိုခ်င္ေတာ့ စာကိုခ်စ္တယ္။ ဘြဲ႕ထူးဂုဏ္ထူးေတြလိုခ်င္ေတာ့ ဘြဲ႕ထူးဂုဏ္ထူးေတြကိုခ်စ္တယ္။ ေနာက္ဘ၀ထဲေရာက္ေတာ့ ပစၥည္းဥစၥာလာဘ္လာဘေတြ၊ ရာထူးဌာနႏၱရေတြ ခ်စ္ရျပန္တယ္။ အသက္ႀကီးလာေလ ေအာင္ျမင္မႈေတြရလာေလ၊ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြ မ်ားလာေလ အခ်စ္ေတြကေတာ့ မကုန္ႏိုင္၊ မဆံုးႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အခ်စ္ေရ ဘယ္မွာ ဆံုးမွာမွန္းကို မသိေတာ့ပါဘူး။ အခ်စ္က အဆံုးမသတ္ႏိုင္ေတာ့ အခ်စ္ဆံုးရယ္လို႕ကို မရွိေတာ့ပါဘူး။<br />ဂုဏ္ခ်စ္သူက ခ်စ္တယ္၊ လာဘ္ခ်စ္သူက ခ်စ္တယ္၊ ပကာသနထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားမႈကို ခ်စ္သူက ခ်စ္တယ္၊ အပ်ိဳႀကီးတစ္ကိုယ္တည္းဆိုတဲ့သူေတြလည္း အခ်စ္မရွိဘူးမထင္နဲ႕၊ တူေလး တူမေလးေတြကို တံုေနေအာင္ခ်စ္တာ၊ သို႕မဟုတ္ ေၾကာင္ေလး၊ ေခြးေလးေတြကို အလြန္ခ်စ္တာ၊ တကယ္တမ္းကလည္း အခ်စ္မရွိရင္ ဘ၀ဟာပ်င္းစရာႀကီးပဲ။ အခ်စ္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ ဘ၀ရဲ႕ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ပါ။ အခ်စ္ရွိမွပဲ ဘ၀က ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။<br />အခ်စ္က ေယ်ဘုယ်အားျဖင့္ တဏွာခ်စ္ နဲ႕ ေမတၱာခ်စ္ ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္။ တဏွာခ်စ္က သာယာမႈ၊ ခံစားမႈနဲ႕ ေရာေထြးပူေလာင္တဲ့အခ်စ္၊ ေမတၱာခ်စ္က သန္႕ရွင္းစင္ၾကယ္ေအးျမတဲ့အခ်စ္။ တဏွာခ်စ္က ကိုယ္က်ိဳးပါတယ္။ ေမတၱာခ်စ္က သူက်ိဳးသက္သက္ပဲ။ မိဘေတြ သားသမီးကိုခ်စ္တယ္ဆိုတာ သားသမီးအတြက္သက္သက္ခ်ည္းပဲ။ သူတို႕အတြက္ဘာမွမပါဘူး။ ဒါေမတၱာခ်စ္ပဲ။ သူတစ္ပါးရဲ႕ အက်ိဳးကိုလိုလားတာ ေမတၱာလို႕ စာကဆိုတယ္။<br />တဏွာခ်စ္နဲ႕ ေမတၱာခ်စ္ဆိုတာ ေရာေတာ့ေရာေနတာပါပဲ၊။ သမီးရည္းစားခ်စ္၊ လင္မယားခ်စ္ဆိုတာ မူလကေတာ့ တဏွာခ်စ္ပဲ။ ေနာက္ေတာ့ ေမတၱာခ်စ္ေတြပါလာတာပါပဲ။<br />အသက္ရလာေလ၊ အသိညဏ္ရင့္လာေလ၊ ေမတၱာခ်စ္က ပိုအားေကာင္းလာေလပါပဲ။ အိမ္ေထာင္ေရးသာယာဖို႕၊ အိမ္ေထာင္ေရးခိုင္ၿမဲဖို႕ဆိုတာ ေမတၱာခ်စ္ကေတာ့ အဓိက လိုအပ္တယ္။ တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦးနားလည္မႈ၊ ခြင့္လႊတ္မႈ၊ သည္းခံမႈဆိုတာေတြဟာ ေမတၱာခ်စ္ကို အေျခခံတာပဲ။ တစ္ဦးေပၚတစ္ဦး ေကာင္းေစခ်င္တာ ခ်မ္းသာေစခ်င္တာ၊ ခ်မ္းသာေအာင္ေဆာင္ရြက္ေပးတာေတြဟာ ေမတၱာေတြပါပဲ။<br />မိဘ သားသမီး၊ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမခ်စ္ၾကတဲ့ေနရာမွာ ၅၂၈ လို႕ဆိုရေပမယ့္ တဏွာေပမကေတာ့ မကင္းၾကဘူး။ သံေယာဇဥ္စြဲ၊ တဏွာစြဲပါၾကေတာ့ တဏွာခ်စ္ ပါၾကတာပဲ။ ဒါကိုေတာ့ စာက ေဂဟႆိတ ေပမ လို႕ေခၚတယ္။<br />ငယ္ခ်စ္ကေတာ့ အႏွစ္တစ္ရာ မေမ့သာဆိုတာ သံေယာဇဥ္ခ်စ္ပဲ၊ သံေယာဇဥ္ဆိုတာ တဏွာခ်စ္ျဖစ္ေပမယ့္ ေမတၱာခ်စ္က အားသာတဲ့ သေဘာရွိတယ္။ ခ်စ္တာအျပစ္လားလို႕ ေမးၾကတယ္၊ ရဟႏၱာမျဖစ္မခ်င္း အခ်စ္ကေတာ့ရွိေနဦးမွာပဲ။ ဒီေတာ့ ခ်စ္တာ အျပစ္မဟုတ္ပါဘူး၊ မုန္းတာ ကသာ အျပစ္ပါ။ ခ်စ္ရင္ အျပစ္မျမင္လို႕ဆိုေတာ့ အားလံုးခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ၾကင္ၾကင္နာနာ ဆိုရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပါပဲ။<br /><br />အေတြးသစ္ဂ်ာနယ္ (အတြဲ(၉)၊ အမွတ္(၄၃၈) မွ ႏွစ္သက္သည့္ စာပိုဒ္မ်ားကို ကူးယူ ေဖၚျပပါသည္။ >>>>><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-5428239396838731302?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-85495190781645209152009-05-14T09:03:00.000+06:302009-05-14T09:50:25.147+06:30မေတြ႔တစ္မ်ိဳး<br />ေတြ႔တစ္မ်ိဳးနဲ႔<br />မ႐ိုးမသားဆက္ဆံ<br />၀ိုးတိုး၀ါးတား<br />ဟန္ေတြလုပ္<br />အထိန္းခ်ဳပ္ကလည္းမတတ္<br />ဒါနဲ႔ပဲ<br />ထမင္းငတ္မွာပါ.....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-8549519078164520915?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-54840307892494278042009-05-13T11:25:00.000+06:302009-05-13T11:45:33.265+06:30သံသယအေတြးေတြနဲ႔ေတာ့<br />ေမာင္နဲ႔မေ၀းခ်င္ပါဘူး...။<br />နားလည္မႈေလးေတြေပး<br />ယုယစြာေထြးေပြ႔ရင္းနဲ႔<br />ၾကင္နာမႈေတြဖလွယ္<br />မျပယ္ေတာ့မယ္သစၥာခ်င္းႏြယ္လို႔<br />သံေယာဇဥ္တြယ္ရင္းတြယ္ရင္း.....<br />သက္ဆံုးတိုင္ မယိုင္မလဲ<br />ခိုင္ၿမဲစြာ ခ်စ္ၾကမယ္ေနာ္..... ေမာင္ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-5484030789249427804?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-82625859536767851052009-05-05T13:10:00.002+06:302009-05-05T13:18:30.776+06:30ရင္ခုန္သံခ်င္းမတူတဲ့<br />အခ်စ္ကို<br />ငါ ရင္မခုန္ေတာ့ဘူး<br />မႏွစ္သက္ေတာ့ဘူး<br />မလိုခ်င္ေတာ့ဘူး<br />ဒါေပမယ့္<br />ရင္ထဲမွာေတာ့<br />“အခ်စ္” တစ္ခုရွိေနခ်င္တယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-8262585953676785105?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-87500000622108177182009-04-29T11:02:00.000+06:302009-04-29T11:07:31.529+06:30ရင္မွျမတ္ႏိုး<br />တိတ္တခိုးျဖင့္<br />တိုးတိုးတမ္းတ<br />စြဲလမ္းရသည္။<br />အၾကည့္မဆံု<br />ပံုလည္းမျမင္<br />အလ်ဥ္္းမၾကား<br />သံကားတိတ္ဆိတ္။<br />ညအိပ္လ်င္ပင္<br />ရင္ထဲႏွလံုး<br />ၿပံဳး၍ေပ်ာ္ေအာင္<br />စြဲေဆာင္ႏိုင္သည္။<br />ခ်စ္သူခင္သူ<br />ျမတ္ႏိုးသူဟု<br />ၾကည္ျဖဴဖြင့္ဟ<br />ေျပာခြင့္မရ။<br />.....<br />.....<br />.....<br />.....<br />စိမ္းကားလြန္းသူ<br />ခ်စ္ဆံုးသူေရ<br />အမုန္းစကား<br />ေျပာၾကားေပးပါလွည့္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-8750000062210817718?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-37788704292632189832009-04-28T10:16:00.005+06:302009-04-28T10:44:30.736+06:30လူ႕ဘ၀အတြက္ အေရးၾကီးတဲ့ စာသားေတြလုိ႔ ယူဆပါတယ္<br /><br />1. ေရမ်ားမ်ားေသာက္ပါ။<br /><br />2. မနက္စာကို ဘုရင္လိုစား၊ ေန႔လည္စာကိုေတာ့ မင္းသားေလးလိုစား၊ ညစာကိုေတာ့ သူေတာင္းစားလို စားပါတဲ့။ (အားလံုး နားလည္ၾကမွာပါေနာ္)<br /><br />3. သစ္ပင္ေပၚက ရတဲ့ ဟင္းသီး ဟင္းရြက္ေတြကို မ်ားမ်ားစားေပးပါ။<br /><br />4. ဘ၀မွာ 3 E နဲ႔ ရွင္သန္ ေနထိုင္ပါ — Energy, Enthusiasm နဲ႔ Empathy တို႔ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />5. တရားထိုင္ျခင္း၊ ေယာဂ က်င့္ျခင္း၊ ဘုရားရွိခိုးျခင္း တို႔ကိုလည္း ျပဳလုပ္ေပးသင့္ပါတယ္။<br /><br />6. ကစား ခုန္စားလည္း မ်ားမ်ား ျပဳလုပ္ေပးဖို႔ လိုအပ္တယ္။<br /><br />7. သင္ 2008 ခုႏွစ္မွာ ဖတ္ခဲ့တဲ့ စာအုပ္အေရအတြက္ထက္ ဒီႏွစ္မွာ မ်ားမ်ားပိုဖတ္ပါ။<br /><br />8. တစ္ရက္မွာ 10 မိနစ္ေလာက္ ဆိတ္ဆိတ္ေနၾကည့္ဖို႔ကိုလည္း ႀကိဳးစားၾကည့္သင့္တယ္။<br /><br />9. တစ္ရက္မွာ 7 နာရီေလာက္ေတာ့ အနည္းဆံုး အိပ္သင့္ပါတယ္။<br /><br />10. တစ္ရက္မွာ 10 မိနစ္ကေန နာရီ၀က္ေလာက္ထိ လမ္းေလွ်ာက္သင့္ပါတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္ေနစဥ္မွာလည္း မ်က္ႏွာေလးကို ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးေလး ေနေပးရမယ္ေနာ။(အရူးလို႔ေတာ့ မထင္ေလာက္ပါဘူးေနာ္..: P)<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Personality:</span><br /><br />11. ကိုယ့္ဘ၀ကို သူမ်ားေတြနဲ႔ မယွဥ္ပါနဲ႔။ သူတို႔ ဘာလမ္းေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္လွမ္းေနတယ္ဆိုတာ သင္ မသိႏိုင္ဘူးေလ။<br /><br />12. ကိုယ္မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္တဲ့ အရာေတြေပၚမွာ မေကာင္းျမင္စိတ္ေတြ မထားပါနဲ႔။ အဲ့ဒါေတြေၾကာင့္လည္း စိတ္ဆင္းရဲ မေနပါနဲ႔။ လက္ရွိ ကိုယ့္မွာရွိေနတာေလးကို တန္ဖုိးထားၿပီး ဒါေတြကိုပဲ ပိုေကာင္းေအာင္ လုပ္လိုက္ပါ။<br /><br />13. အလုပ္ေတြကိုလည္း အလြန္အကၽြံ မလုပ္ပါနဲ႔.. Limit တစ္ခုထိပဲ လုပ္တာ ေကာင္းပါတယ္။<br /><br />14. ကိုယ့္ကိုယ္ကို္ သိပ္ျပင္းျပင္းထန္ထန္ႀကီး မခိုင္းေစပါနဲ႔။ ဘယ္သူမွလဲ ဒါမ်ိဳးမလုပ္ပါဘူး။ သက္ေတာင့္ သက္သာေလးသာ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />15. ကိုယ့္ရဲ႕ တန္ဖိုးရွိတဲ့ စြမ္းအင္ေတြကို အတင္းေျပာျခင္းျဖင့္ မကုန္ဆံုးပါေစနဲ႔။<br /><br />16. အိပ္ေနစဥ္မွာထက္ ႏိုးေနခ်ိန္ေတြမွာ အိပ္မက္ ပိုမက္ပါ။<br /><br />17. မနာလို ၀န္တိုျဖစ္ေနတာဟာ အခ်ိန္ျဖဳန္းျခင္း တစ္မ်ိဳးပါပဲ။ သင့္မွာ ရွိသင့္ရွိထိုက္တာေတြ အားလံုးရွိေနပါတယ္။<br /><br />18. အတိတ္က ျပႆနာေတြကို ေမ့လိုက္ပါ့ေတာ့။ ကိုယ့္ရဲ႕ လက္တြဲေဖာ္၊ ၾကင္ေဖာ္ေတြမွာ အတိတ္က အရိပ္ေဟာင္းေတြ ရွိေနရင္လည္း ျပန္မေဖာ္ပါနဲ႔ေတာ့။ ဒါေတြက လက္ရွိဘ၀ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြကို ဖ်က္ဆီးလိမ့္မယ္။<br /><br />19. ဘ၀ဟာ သိပ္တိုေတာင္းပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ကို မုန္းဖို႔ ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ေတာင္ ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ တျခားလူေတြကို မမုန္းပါနဲ႔။<br /><br />20. ပစၥဳပၸန္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ဖို႔အတြက္ အတိတ္ေတြနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရယူလိုက္ပါ။<br /><br />21. ကိုယ့္ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြရဲ႕ သခင္ဟာ ကိုယ္မွလြဲလို႔ ေနာက္တစ္ေယာက္ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။<br /><br />22. ဘ၀ဆိုတာ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး တစ္ခုျဖစ္တယ္။ သင္က အဲ့ဒီေက်ာင္းေတာ္ႀကီးမွာ ပညာသင္ရမယ့္ ေက်ာင္းသားေလးေပါ့။ ျပသနာဆိုတာက သင္ရိုးညႊန္းတမ္း တစ္ခုရဲ႕ အစိတ္အပုိင္းမွ်သာ ျဖစ္တယ္။ အကၡရာ သခ်ၤာေတြကို တြက္ခ်က္သလို ေျဖရွင္းႏိုင္သြားမွာပါ။ အဲ့ဒါေတြရဲ႕ သင္ခန္းစာကေတာ့ သင့္ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးအတြက္ အေရးပါေနမွာေပါ့။<br /><br />23. မ်ားမ်ားၿပံဳးပါ၊ မ်ားမ်ားရီပါ။<br /><br />24. အျငင္းအခံုေတြတိုင္းမွာ သင္ခ်ည္းပဲ အႏိုင္ရေနမွာ မဟုတ္ဘူး။ သင္သေဘာမတူတာေတြကို သေဘာတူေအာင္ ႀကိဳးစားၾကည့္လိုက္ပါလား။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Society:</span><br /><br />25. သင့္မိသားစုနဲ႔ မၾကာခဏ ဖုန္းေျပာပါ။ အေ၀းေရာက္ေနတယ္ဆိုရင္ေပါ့။ တူတူေနတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေႏြးေထြးတဲ့ ဆက္ဆံေရးေလးျဖစ္ေအာင္ တည္ေဆာက္ပါ။<br /><br />26. အမ်ားသူငွာအတြက္ ေကာင္းမႈတစ္ခု ေန႔စဥ္ျပဳၾကည့္ပါ။<br /><br />27. လူတိုင္းကို အရာအားလံုးအတြက္ ခြင့္လႊတ္တတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားၾကည့္ပါ။(သိပ္စိတ္ခ်မ္းသာစရာေကာင္းတယ္ ကိုယ္ေတြ႔ပါပဲ)<br /><br />28. အသက္ 70 ေက်ာ္ ဘိုးဘိုး ဘြားဘြားေတြ၊ အသက္ 6 ႏွစ္ေအာက္ ကေလးေတြနဲ႔ အခ်ိန္မ်ားမ်ား ပိုျဖဳန္းပါ။<br /><br />29. တစ္ေန႔မွာ လူသံုးေယာက္ေလာက္ကို ကိုယ့္ေၾကာင့္ ၿပံဳး ရီ သြားေအာင္ ႀကိဳးစားၾကည့္ပါလား။<br /><br />30. တစ္ျခား သူေတြ သင့္ကို ဘာပဲ ထင္ထင္။ ဒါသင့္အလုပ္ မဟုတ္ဘူး။<br /><br />31. သင့္ရဲ႕ အလုပ္က သင္ေနမေကာင္းျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ သင့္ကို လာျပဳစုမွာမဟုတ္ဘူး။ သင့္ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ မိသားစု၀င္ေတြကသာ သင့္အနားမွာ ရွိေနၾကလိမ့္မယ္။ သူတို႔ေတြနဲ႔ မ်ားမ်ား ထိေတြ႔ေနဖို႔ လိုအပ္တယ္။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Life:</span><br /><br />32. မွန္ကန္တဲ့ အရာကိုသာ လုပ္ပါ။<br /><br />33. အသံုးမ၀င္တဲ့၊ ႏွစ္လိုဖြယ္မရွိတဲ့၊ ၾကည္ႏူးဖြယ္ မေကာင္းတဲ့ အရာမွန္သမွ်ကို သင့္စိတ္ထဲက ထုတ္ပစ္လိုက္ပါ။<br /><br />34. ဘုရား သခင္က အရာအားလံုးကို ေစာင့္ေရွာက္လိမ့္မယ္။<br /><br />35. ေကာင္းတာပဲ ျဖစ္ေနျဖစ္ေန၊ ဆိုးတာပဲ ျဖစ္ေနျဖစ္ေန မၿမဲပါဘူး။ အၿမဲေျပာင္းလဲေနမွာ ပါပဲ။<br /><br />36. ကိုယ္ဘာေတြပဲ ခံစားေနရ ေနရ၊ ကိစၥ မရွိပါဘူး။ ကဲ… လာ သြားစို႔.. အလွျပင္လိုက္၊ ရိႈးထုတ္လိုက္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနရမွာေပါ့။<br /><br />37. အေကာင္းဆံုးေတြဆိုတာ ျဖစ္လာအံုးမွာပါ။<br /><br />38. နံနက္တိုင္းမွာ အသက္ရွင္ အႏၲရာယ္ ကင္းၿပီး ႏိုးထလာတာတိုင္းအတြက္ ဘုရားသခင္ကို ေက်းဇူးတင္လိုက္ပါ။<br /><br />39. ကိုယ့္ရဲ႕ အတြင္း စိတ္သႏၲာန္ဟာ အၿမဲေပ်ာ္ရႊင္ေနရမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္သာေနပါ။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ေနာက္ဆံုး အခ်က္ 40 ေျမာက္လာပါၿပီ။ ေနာက္ဆံုးမွထားလို႔ အေရးမႀကီးတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဘာတဲ့လဲ</span><br /><br />40. ဒီအီးေမလ္းကို သင္ ဂရုတစိုက္ရွိတဲ့ လူ အေယာက္ 40 ဆီကို Forward လုပ္လိုက္ပါတဲ့။ ကိုယ့္ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြရဲ႕ သခင္ဟာ ကိုယ္မွလြဲလို႔ ေနာက္တစ္ေယာက္ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။<br /><br /><span style="font-style:italic;"><span style="font-weight:bold;">ကဗ်ာ</span></span> <span style="font-weight:bold;">ရဲ႕ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ ပို႔ေပးတဲ့ Fwd mail ေလးပါပဲ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္ ..... ဘ၀ခရီးကို ၿငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္႐ႊင္စြာ ျဖတ္သန္းႏိုင္ၾကပါေစ။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-3778870429263218983?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-58565114825545906102009-04-28T09:23:00.003+06:302009-04-28T10:18:22.153+06:30<span style="font-weight:bold;">ဘယ္သူပို႔ေပးမွန္းမသိတဲ့ Fwd mail ေလးကို ဘေလာ့ကေန ျပန္လည္မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_66-3rQpgfGQ/SfZ4sLG6UXI/AAAAAAAAAK0/ozzjfegY99Q/s1600-h/Chicken+1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_66-3rQpgfGQ/SfZ4sLG6UXI/AAAAAAAAAK0/ozzjfegY99Q/s320/Chicken+1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5329579909330915698" /></a><br />အလွအပကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ၾကတဲ့ မမ..တုိ ့ေရ..<br />ၾကက္ေတာင္ပံေၾကာ္ကုိ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္စားသုံးၿခင္းဟာ အမ်ိဳးသမီးေတြအတြက္ တကယ့္အႏၲရာယ္တစ္ခုဆုိတာက္ို မွ်ေ၀လုိက္တာပါ…<br />ဒါကေတာ့ စင္ကာပူက အမ်ိဳးတမီးတဦးရဲ ့ၿဖစ္ရပ္မွန္ အေၾကာင္းေလးပါ။ မၾကာေသးမီက ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းမတစ္ေယာက္ သူ႔ရဲ႕ဗုိက္ထဲမွာ ေသြးခဲလုိလုိ ၿပည္တည္သလုိလုိိ အခဲတစ္ခု ၿဖစ္ၿပီး ၾကီးၾကီးလာတာေၾကာင့္ ခြဲစိတ္ၿပီး ထုတ္ပစ္လုိက္္ရတဲ့အထ ိျဖစ္သြားပါတယ္…<br />အဲဒီအခဲဟာ ခြဲစိတ္ၿပီးၾကည့္လုိက္ေတာ့ မဲပုပ္ေနတဲ့ေသြးခဲၾကီးပါတဲ့...<br />သူမကေတာ့ ခြဲစိတ္ကုသၿပီးေနာက္မွာ ပုံမွန္ျပန္ေကာင္းလာမယ္လုိ ့ပဲ ထင္ခဲ့တာေပါ့..<br />ဒါေပမယ့္.. သူထင္တာနဲ ့တတ္တတ္စင္ေအာင္လြဲခဲ့ပါတယ္..<br />ခြဲစိတ္ထုတ္ပစ္ၿပီး လအနည္းငယ္အၾကာမွာ အရင္လုိပဲ ဗုိက္ထဲမွာ ေသြးခဲလုိုလုိ ျပည္ခဲလုိလုိ ျပန္ၿဖစ္လာျပန္ေရာတဲ့…<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_66-3rQpgfGQ/SfZ5PrIs1cI/AAAAAAAAAK8/lUHQy41Qe-U/s1600-h/Girl.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 256px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_66-3rQpgfGQ/SfZ5PrIs1cI/AAAAAAAAAK8/lUHQy41Qe-U/s320/Girl.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5329580519223776706" /></a><br />ဒုကၡပါပဲေနာ္..<br />သူလဲ အရမ္း စိတ္ ေသာကေရာက္ရတာေပါ့..<br />ဒါနဲ႔ သားဖြားမီးယပ္ပါရဂူ တစ္ေယာက္ဆီ ခ်က္ခ်င္းသြားျပၾကည့္ေတာ့..<br />ဆရာ၀န္က သူမကုိ ေမးခြန္းတစ္ခုေမးတယ္.. ေမးခြန္းက သူမအတြက္ေတာ္ေတာ္ကုိထူးဆန္းေနတယ္....<br />ၾကက္ေတာင္ပံကုိ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္စားသလား .. တဲံ့...<br />သူမက.. စားပါတယ္ လုိ ့ပဲေၿဖတယ္.. စားလဲ စားတာကုိး..<br />သူမ ၾကက္ေတာင္ပံေၾကာ္အၿမဲတမ္းစားေနက်ဆုိတာ ဘယ္လုိသိပါသလဲလုိ႔ေတာင္ အံ့ၾသတၾကီး ျပန္ေမးမိေသးတယ္..<br />ကဲၾကည့္.. ဘာေၾကာင့္သူဒီလုိေရာဂါျဖစ္တာလဲ ..<br />ဒီေန႔ေခတ္မွာ ၾကက္ေတြ ျမန္ျမန္ၾကီးထြားလာေစဖ႔ုိ Steroids ဟုိမုန္းေတြပါတဲ့ၾကီးထြားေဆးေတြ သုံးလာၾကပါတယ္..<br />Steroids ဟုိမုန္းေတြပါတဲ့ ၾကီးထြားေဆးကုိ ၾကက္ေတြရဲ႕ေတာင္ပံနဲ႔ လည္ပင္းေနရာေတြမွာပဲ အၿမဲထုိးေပးေလ့ရွိတယ္..<br />ဒါေၾကာင့္. Steroids ဟုိမုန္းေတြအမ်ားဆုံးစုေနတဲ့ေနရာကေတာ့ေတာင္ပံနဲ ့လည္ပင္းေတြမွာပါပဲ..<br />ဒီ Steroids ဟုိမုန္းေတြဟာ ျမန္ျမန္ၾကီးထြားေစတတ္တဲ့ သေဘာေၾကာင့္ ခႏၶာကုိယ္ထဲမွာ ေၾကာက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ အက်ိဳးဆက္ေတြၿဖစ္လာတာေပါ့..<br />ဒါဟာဘာအတြက္လဲ..<br />တကယ္ေတာ့ သူတုိ႔ရဲ႕လုိအပ္ခ်က္က .. ၾကက္ေတြျမန္ျမန္ၾကီးထြားလာေစဖုိ႔ပဲမဟုတ္လား…<br />ဒါေပမယ့္.. အခု အမ်ိဳးသမီးေတြကုိ တုိက္႐ိုက္ ထိခုိက္လာပါၿပီ…<br />အမ်ိဳးသမီးေတြမွာ လက္ရွိ ရွိေနတဲ့ မ.ေဟာ္မုန္းေတြကုိပါ အႏၲရာယ္ က်ေရာက္ေစတဲ့အၿပင္..<br />ဗုိက္ထဲမွာ ေသြးခဲလုိလုိ ျပည္ခဲလုိလုိ မဲပုပ္ေနတဲ့ အခဲေတြ ၾကီးထြားလာေစတတ္တဲ့ ေရာဂါတစ္မ်ိဳး ပုိၿပီးျဖစ္လြယ္လာေစပါတယ္..<br />ကၽြန္မတုိ ့မွာ အရသာရွိလွတဲ့ ႐ုိးရာဟင္းလ်ာေတြ ရွိၾကတာေပါ့ေနာ္.. ဒါေပမယ့္..<br />ကၽြန္မတုိ႔ရဲ႕က်န္းမာေရးက အသက္ဆက္လက္ရွင္သန္ဖုိ႔ရာ ပုုိၿပီးအေရးၾကီးပါတယ္..<br />ဒါေၾကာင့္ မမတုိ႔ကုိ ေ၀မွ်လုိက္ပါတယ္ေနာ္.. မမတုိ႔ခႏၶာကုိယ္ အလွမပ်က္ရေအာင္ ကုိယ္အေလးခ်ိန္ကုိလဲ ထိန္းရာေရာက္ေအာင္ ၾကက္ေတာင္ပံ ကုိ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ စားသုံးျခင္းကေန တတ္ႏုိင္သေလာက္ ေလ်ွာ့စားၾကပါလုိ ့...<br />အၿခား မမ .ေတြ.. (မမ.ရွိသူေတြ) ဆီကုိလဲ ဒါကုိ လက္ဆင့္ကမ္းေပးၾကပါဦးေနာ္။<br /><br />Ref: http://www.sma.org.sg<br /><br />P.s. U.S, Canada ႏွင့္ Europe မွာေတာ့ ဒါကုိသူတုိ ့ႏုိင္ငံေတြမွာ တရားမ၀င္ပါဘူးလုိ႔ ျငင္းဆန္ထားပါတယ္..<br />တိရိစၧာန္ေတြကုိေဆးထုိးျခင္း အစာေကၽြးျခင္းေတြမွာ ဒီလုိ ေဟာ္မုန္းေတြသုံးခြင့္မျပဳဘူးလုိ ့ေျပာပါတယ္..<br />ဒီထဲမွာ ထပ္ေတြ႕ရတာက အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ ဟာ ၾကက္လည္ပင္းနဲ႔ထမင္းကုိပဲ ႏွွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ ႏွစ္အေတာ္ၾကာ စားခဲ့ၿပီးေနာက္ သူ႔ရဲ႕ရင္ဘတ္ေတြဟာ ၾကီးထြားလာပါတယ္တဲ့.. :)<br />ကဲ.. စိတ္၀င္စားရင္ေတာ့ ဒီလင့္ေတြမွာ ဆက္လက္ဖတ္႐ွဳႏုိင္ပါတယ္..<br /><br />Ref: http://www.snopes.com/horrors/food/wingcyst.asp<br /> http://urbanlegends.about.com/library/bl_chicken_wings.htm<br /> http://urbanlegends.about.com/gi/dynamic/offsite.htm?site=http://www.fda.gov/cvm/hormones.htm<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-5856511482554590610?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-59289875400391073482009-04-27T12:54:00.000+06:302009-04-27T13:06:59.307+06:30အက်ိဳးသိ၍<br />မိုးထိ ျမွင့္တင္ၾကၿပီးေနာက္<br />အက်ိဳးမဲ့၌ ခ်ိဳးဖဲ့<br />မီးစိုက္လိုက္ၾကသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-5928987540039107348?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-53841528928661234132009-03-31T14:04:00.000+06:302009-03-31T14:06:13.078+06:30ဒီကမ ၻာေလာကႀကီးမွာ<br />႐ုပ္ဆိုးတဲ့<br />လူအတြက္<br />ခ်စ္ျခင္းတရား ကို<br />ဖန္ဆင္းခြင့္<br />မေပးခဲ့ဘူးလား…<br />ငါ့ဘက္က<br />ေမွ်ာ္လင့္ရင္းနဲ႔<br />ေပးဆပ္ခဲ့လည္း…<br />မင္းရဲ႕…<br />အၿပံဳး တစ္ပြင့္ေတာင္<br />ျပန္မရတဲ့ ငါ့ဘ၀…<br />ခါးသက္ျခင္းေတြ<br />မ်ားလွပါတယ္…<br />အခ်စ္ ဆိုတာ<br />လွပျခင္းနဲ႔ မိတ္ဖြဲ႕သလား<br />ျပည့္စံုျခင္းနဲ႔ ျဖစ္တည္သလား<br />မင္း မက္ေမာတဲ့<br />႐ုပ္ရည္၊ ေ႐ႊေငြ မရွိတာနဲ႔႔ပဲ<br />ငါ့ ခ်စ္ျခင္းေတြက…<br />မစစ္မွန္ေတာ့ဘူးလား…<br />႐ုပ္ၾကမ္းနဲ႔ေတာ့<br />မႏြဲ႕ခ်င္ပါဘူး (--- ရယ္)<br />ဒါေပမယ့္…<br />ၾကမ္းတမ္းတဲ့ သြင္ျပင္ကို<br />မၾကည့္ဘဲနဲ႔<br />အရမ္းလြမ္းတဲ့ ရင္ခြင္ကို<br />ၾကည့္လွည့္ပါ…<br />မင္းေၾကာင့္<br />ကမ ၻာပ်က္ေနတဲ့<br />ႏွလံုးသားတစ္ခုကို ျမင္ရမွာပါ (---)။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-5384152892866123413?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-26418165724715889012009-03-31T11:03:00.001+06:302009-03-31T11:16:42.375+06:30မိုးခါးက ကဗ်ာ့ကို ေမးတယ္ “ မနက္ခင္းကို ဘယ္သို႔ထတယ္ ” တဲ့။<br />မမ ခ်စ္တဲ့ ညီမေလးက ေမးေတာ့ ႐ႊင္လန္း၀မ္းေျမာက္စြာနဲ႔ ေျဖရဦးမွာေပါ့ ေနာ္…။<br />ကဗ်ာ ကေလ မနက္ငါးနာရီဆိုရင္ ကဗ်ာ့ကို ႏွိဳးဖို႔ ႏိုကီယာ့ ကို မွာထားတယ္ … ဒါေပမယ့္ သူမႏွိဳးမီ ကဗ်ာ ႏိုးႏိုးေနတတ္တာ အက်င့္ျဖစ္ေနၿပီ …ႀကိဳၿပီးႏိုးေနလို႔ ေလးနာရီခြဲဆိုတဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာ ထျဖစ္သြားတယ္ ……… လို႔ မထင္ပါနဲ႔။ သူ႔ကို အခ်ိန္ေျပာင္းႏွိဳးခိုင္းတာေပါ့ …ဟိ။<br />ပထမ ငါးနာရီ တစ္ဆယ့္ငါး၊ ဒုတိယ ငါးနာရီခြဲ … မႏိုးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး အခ်ိန္ေတြေျပာင္းေျပာင္းႏွိဳးခိုင္းခဲ့တယ္… ေနာက္ဆံုးေတာ့ ငါးနာရီ ေလးဆယ့္ငါး ဆိုတဲ့ အခ်ိန္တစ္ခုမွာ မထခ်င္ ထခ်င္ ထျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားႏိုးထရေတာ့တာေပါ့ … ဒီထက္ပို အိပ္ေနရင္ ကိုယ္ေစာင့္နတ္က ႀကိမ္ဆဲေတာ့မယ္ေလ …သူက နတ္သဘင္အစည္းအေ၀း သြားရဦးမယ္ မဟုတ္လား။ ဒါ့ျပင္ ဘုရား မ်က္ႏွာသစ္ေတာ္ေရ၊ ေသာက္ေတာ္ေရ ကပ္ဖို႔လည္း ေနာက္က်ေတာ့မယ္ေလ… ……။<br />ကဗ်ာ အိပ္ယာမထမီ မ်က္စိႏွစ္လံုးပြင့္တာနဲ႔ …… ဖုန္းထဲမွာ ထည့္သိမ္းထားမိတဲ့ ေမာင့္ဓာတ္ပံုေလးကို ၾကည့္ၿပီး ရင္ထဲကစကားေလးေတြကို ႏွဳတ္ကေနေႁခြမိတယ္ … (ေမာင္ကေတာ့ ၾကားႏိုင္ရဲ႕လား မသိပါဘူး) … နံနက္ခင္းရဲ႕ ႏိုးထမႈအစမွာ ေမာင့္ ကိုျမင္ေတြ႕ခြင့္ ရတာ စိတ္ကိုၾကည္ႏူး ခ်မ္းေျမ့ေစပါတယ္…..ေမာင့္ ကို ႏွဳတ္ဆက္အၿပီးမွာေတာ့ အိပ္ယာက အသာအယာထ ေစာင္ေခါက္ အိပ္ယာသိမ္းၿပီး ႏိုကီယာ့ ကို အားေဆးတိုက္ရတယ္္(သူ႔ခမ်ာ ကဗ်ာ့ကို ႏွိဳးဖို႔ အေတာ္ႀကိဳးစားထားရတာ အားနည္းေနရွာၿပီေလ)။<br />ၿပီးေတာ့မွ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္၊ ေရသံုးခြက္ဆင့္ေသာက္ၿပီး ကိုယ္လက္သန္႔စင္တယ္…။ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ၾကည္လင္သန္႔စင္ၿပီဆိုမွ ဘုရားေသာက္ေတာ္ေရကပ္၊ မ်က္ႏွာသစ္ေတာ္ေရကပ္၊ ဘုရားပန္းေရလဲ နဲ႔ ဘုရားေ၀ယ်ာ၀စၥ လုပ္အၿပီးမွာေတာ့ နံနက္ခင္းႏိုးထခ်ိန္အဆံုးသတ္ၿပီး တစ္ေန႔တာ လွဳပ္ရွား႐ုန္းကန္မႈ အတြက္ အစျပဳရပါေတာ့တယ္…။<br />ကဗ်ာရဲ႕ နံနက္ခင္းႏိုးထမႈဟာ အဆန္းတၾကယ္မရွိလွပါဘူးေလ ……။<br />အားလံုးေသာ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ား သာယာခ်မ္းေျမ့တဲ့ နံနက္ခင္းေလးမ်ား ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ၾကပါေစ……။<br />ညီမေလး မိုးခါး ေရ …… ခုလိုေျပာျပခြင့္ေပးလို႔ ေက်းဇူးပါေနာ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-2641816572471588901?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-6579523266614151392009-03-31T08:26:00.000+06:302009-03-31T08:48:09.557+06:30ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးေတြေပး<br />ယံုၾကည္မႈေတြယူ<br />ကိုယ့္ႏွလံုးသားကိုသိမ္းပိုက္<br />ေနာက္...<br />ႏွဳတ္ဆက္တယ္လို႔ မေျပာ<br />မုန္းလိုက္ေတာ့လို႔ မဆို<br />ေမ့လိုက္ၿပီလို႔ မသံုး<br />ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့မင္းကို<br />ကိုယ္ အၿမဲရွာေနမိၿပီ...။<br />ေ၀းသြားခဲ့ၿပီး ေနာက္ပိုင္း<br />မင္းနဲ႔ေပ်ာ္႐ႊင္ခဲ့တဲ့<br />အခ်ိန္ခဏေလးေတြကိုပဲ<br />ကိုယ္ရဲ႕အမွတ္တရအျဖစ္<br />ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရွိေနပါရေစ...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-657952326661415139?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-80570504508809899462009-03-26T13:53:00.000+06:302009-03-26T13:58:37.547+06:30ခ်စ္သူေရ.....<br />တကယ္လို႔မ်ား<br />ေနာက္ဆံုး ထြက္သက္ခ်ဳပ္လို႔<br />႐ုပ္ခႏၶာေတြ ပ်က္ျပား<br />ဘ၀ေတြ ျခားခဲ့ရင္လည္း<br />၀ိညာဥ္ေလး အျဖစ္နဲ႔<br />မင္းအနား ထာ၀ရ<br />ရွိေနမယ့္ သူပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-8057050450880989946?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-9706793078842890162009-03-26T13:14:00.001+06:302009-03-26T13:45:02.091+06:30သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ ေကာင္ကေလးေရ...<br />အိပ္မက္ရွည္ေတြ လွေစဖို႔<br />အၿမဲတမ္း ဆုေတာင္းေပးေနရဲ႕။<br />မင္းမရွိတဲ့ ငါ့အျဖစ္ေတြ<br />မင္းမသိတဲ့ ငါ့အခ်စ္ေတြ<br />အၿမဲတမ္း ဟန္ေဆာင္ ဖံုးကြယ္ရင္း<br />ေ၀းလြင့္ ရေတာ့မယ့္<br />အနာဂတ္ ကာလအတြက္<br />ငါ့ရဲ႕ အက္ကြဲေၾကာင္း ကဗ်ာေတြ<br />မင္းအတြက္ ထားခဲ့။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-970679307884289016?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-9080204703996799172009-03-26T10:23:00.000+06:302009-03-26T10:32:20.503+06:30ရင္ကြဲအသည္းနာ<br />၀မ္းနည္းတာကိုၿမိဳသိပ္<br />ခ်စ္သူစိတ္ခ်မ္းသာဖို႔<br />ေတာ္ရာအေ၀းက<br />ႀကိတ္ေဆြးေနရတဲ့<br />ခ်စ္မိသူတစ္ေယာက္<br />ရွိေနပါေသးတယ္ ဆိုတာ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-908020470399679917?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-52413099673651581792009-03-26T08:44:00.001+06:302009-03-26T10:19:21.674+06:30သာယာေစသလား<br />ခါးေစသလားကြယ္။<br />မုဒိတာျဖစ္<br />အခ်စ္စစ္ေပမယ့္<br />သုခိတာယြန္း<br />အမုန္းသြန္းကာ<br />ငါ့ထံငါ့နား<br />ငါ့အပါးမွ<br />အေ၀းသို႔ ေရွာင္ခြာ<br />မၫွာတာပါလား။<br />ဒါေတာင္မွ<br />ၾကင္နာေလသေယာင္<br />ဟန္ေဆာင္ခဲ့တယ္။<br />အခ်စ္ကိုယူ<br />ေ၀ဒနာေတြေရး<br />အမုန္းေပးခဲ့တဲ့<br />မင္းရဲ႕ႏွလံုးသား<br />အစြန္းမ်ားဆီမွာ<br />အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာ<br />ရွိေလဦးမလား။<br />အမုန္းစုန္းနတ္<br />၀င္လံုးဖက္ထား<br />မင္းႏွလံုးသားေၾကာင့္<br />မာယာမျမင္<br />သာယာထင္မိတဲ့<br />ငါ့ႏွလံုးသား<br />ပ်ားရည္မ်ားေၾကာင့္<br />၀မ္းပ်က္ခဲ့ၿပီ။<br />ဒါကိုမင္းလည္း<br />သိရက္နဲ႔မ်ား<br />ရက္စက္သလားကြယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-5241309967365158179?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-33841336386101482422009-03-24T14:21:00.000+06:302009-03-24T14:23:29.912+06:30မိုးခါး (ထာ၀ရ ၾကယ္စင္) က တဂ္ထားတယ္ဆိုလို႔ ၀မ္းသာသြားတယ္ .... မိုးခါး လိုပဲ ဘယ္သူကမ်ား တဂ္မလဲလို႔ ေမွ်ာ္ေနတာ ..... မိုးခါးက အသိအမွတ္ျပဳလို႔ ေတာ္ေသးတာေပါ့။(ခင္မင္မႈ အမွတ္တရလို႔ ယူဆပါတယ။္) စာေတာ့မေရးတတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေရးၾကည့္ခ်င္တာေပါ့ ... သူတကာကို အားက်မိတယ္ေလ...။<br />ကဗ်ာရဲ႕ ၀ါသနာက စာဖတ္ျခင္း...... မဟုတ္တာေတာ့ ေသခ်ာတယ္... ေဖေဖ၊ ေမေမ၊ ကိုႀကီးနဲ႔ ဦးေလး၊ အေဒၚေတြ အားလံုး စာဖတ္၀ါသနာပါၾကတယ္... ကဗ်ာ ကေတာ့ လံုး၀ကို မပါတာဗ်ာ (ဟီး)။<br />ကဗ်ာ ငယ္ငယ္... ဒုတိယတန္း ကတည္းက စၿပီး ျမန္မာအက ကို အေျခခံကစၿပီး သင္ယူခဲ့တယ္.. ကဗ်ာလြတ္အက ေပါ့။<br />ကဗ်ာ က မႏၲေလးသူအစစ္ ... ယဥ္ေက်းမႈကို ျမတ္ႏိုးတယ္၊ အႏုပညာကို ခ်စ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ အက ပညာကိုေပါ့။ ဆိုင္းသံၾကားရင္ အလိုလိုလက္က ခ်ိဳးၿပီးသားပဲ... အဲဒါ ငယ္ငယ္ကမွ မဟုတ္ဘူးေနာ္... ခုခ်ိန္ထိ။<br />ကဗ်ာ့ ရဲ႕ သင္ဆရာက လူ႐ႊင္ေတာ္ႀကီး ၿမိဳ႕ေတာ္ ဦးေပါစံရဲ႕ သမီးပါ။ ဆရာမက ကဗ်ာ့ ကို အေျခခံကစၿပီး အေသအခ်ာ သင္ေပးခဲ့တယ္..။ ပထမ ကဗ်ာလြတ္အက၊ ဒုတိယ ယိုးဒယားတပင္တိုင္အက ေပါ့.. တပင္တိုင္အက ကို ဒုတိယထားၿပီး သင္တာ ျမန္လြန္းေစာလြန္းပါတယ္... အကပညာကိုစသင္ခါစ အ႐ြယ္ကလည္းငယ္ေသးတယ္ ပညာကလည္းခက္တယ္... သို႔ေပသည့္ ကဗ်ာ က ၀ါသနာပါ႐ံုမက ပါရမီလည္း ပါလို႔ ထင္ပါရဲ႕ ဆရာမက ယံုၾကည္စြာနဲ႔ သင္ၾကားေပးလို႔ အခက္အခဲမရွိ ၃ ရက္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကာလနဲ႔ တပင္တိုင္အက ကို ကၽြမ္းက်င္ညက္ေညာစြာ ကတတ္ခဲ့တယ္။ အက တစ္ပုဒ္သင္ၿပီးတိုင္းမွာ ဆရာမက သူ႔ရဲ႕ ဆရာ မႏၲေလး ပန္တ်ာေက်ာင္းက ဆရာေလးလို႔ ေခၚတဲ့ ဦးသန္းေအာင္ကို အကဲျဖတ္ခိုင္းတယ္။ ဆရာေလးက အက စာေမးပြဲ စစ္ေပးတာေပါ့ … ဆရာေလး သေဘာက် ျဖစ္ေစခဲ့တယ္… ၀ါသနာအရင္းခံ ေလ … သင္လြယ္ တတ္လြယ္ေပါ့…..။ ဒီလိုနဲ႔ ဆရာႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ သင္ၾကားမႈေအာက္မွာ ဆီမီးခြက္ အက ကအစ ယိမ္းအကေတြ အဆံုး တတ္ေျမာက္ခဲ့ပါတယ္။ <span style="font-weight:bold;">(ဒီေနရာကေန ဆရာသမား ႏွစ္ဦးကို ဂါရ၀ ျပဳပါတယ္။)</span><br />ေနာက္ေတာ့မွ လြယ္ကူတဲ့ ကႀကိဳးေလးေတြျဖစ္တဲ့ သႀကၤန္အကေလးေတြ ကတယ္။ အၿငိမ့္သီခ်င္းေလးေတြနဲ႔ ကျဖစ္တယ္။<br />ပၪၥမတန္း ကစၿပီး ေက်ာင္းမွာ အက ျပန္သင္ေပးခဲ့တယ္(ကိုယ္က ကကြက္ျပေပး႐ံုပါ ... ဆရာမေတြက တဆင့္ျပန္ၫႊန္ၾကားေပးတာေပါ့ ... ကိုယ္ကအသက္ငယ္ေသးေတာ့ ဆရာ မလုပ္ရဲဘူးေလ)။ <br />အ႒မတန္း စာေမးပြဲ ေျဖအၿပီးမွာေတာ့ တကယ့္ ဆရာမ စစ္စစ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဌာနဆိုင္ရာ မ႑ာပ္ေတြမွာ စင္ေပၚမွာ ရွိေနခဲ့တယ္။ ၿမိဳ႕မနဲ႔ ကဗ်ာ အတူတူရွိေနတတ္ခဲ့တယ္။ ၁၀တန္းေအာင္ေတာ့ ယဥ္ေက်းမႈတကၠသိုလ္ ကို ေလွ်ာက္ခဲ့ပါေသးတယ္ … ဒါေပမယ့္ တက္ခြင့္ရတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းၾကားစာက ေနာက္က်မွ ရလို႔… မတက္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။<br /> ဒီလိုနဲ႔ မႏၲေလးတကၠသိုလ္ကို စေရာက္တဲ့ႏွစ္မွာ ဆို၊က၊ေရး၊တီး ၀င္ၿပိဳင္တယ္။ ကိုယ္က အကပဲေကာင္းေအာင္ ညက္ေအာင္ကတတ္တာေလ။ အရယ္ အၿပံဳးကမတတ္ဘူး… ဒီေတာ့ တတိယပဲရတာေပါ့ (အဟိ ႂကြားတာ)။<br />ကဗ်ာ က အႏုပညာအလုပ္မွန္သမွ် ၀ါသနာပါ ပါတယ္ (နဲနဲစီေပါ့)။ အက ၿပီးရင္ အဆိုေပါ့ ခုဆို ေက်ာင္းကေန ညေန အိမ္ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ သီခ်င္းဆိုျဖစ္တယ္…… စိတ္ရဲ႕ ထြက္ေပါက္လည္းျဖစ္တာေပါ့ေလ။<br />ၿပီးေတာ့ အႏုပညာ မဟုတ္တဲ့ ၀ါသနာတစ္ခုကေတာ့ ……… ေျပာေတာ့ဘူး (ဟီး)<br />စာေရးတာကို ၀ါသနာသိပ္မပါဘူး …… ကဗ်ာေတာ့ တစ္ရံတစ္ခါ ေရးတတ္ပါတယ္…<br />ဒီေလာက္ပါပဲေနာ္ ……… မိုးခါးေရ။<br />ဖတ္ၿပီး စိတ္ညစ္သြားမယ္ ထင္တယ္။ စာေရးမတတ္လို႔ ခြင့္လႊတ္ေနာ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-3384133638610148242?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-46604022262464016402009-03-20T10:46:00.000+06:302009-03-20T11:09:52.634+06:30သတိတရ ရွိေနပါတယ္ဆိုရင္ ယံုၾကည္ႏိုင္ပါ့မလား....။<br />အတိတ္ကိုေမ့ၿပီး ပစၥဳပၸန္မွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ရင္ အနာဂတ္လမ္းက ေျဖာင့္ျဖဴးႏိုင္ပါ့မလား .....။<br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စစ္မွန္တဲ့ အခ်စ္နဲ႔ ပန္းတိုင္တစ္ခု သတ္မွတ္ၿပီး ရဲရဲရင္ဆိုင္ ေလွ်ာက္လွမ္းခ်င္တယ္........။<br />ရင္ထဲမွာ ဆို႔တက္လာတဲ့ အထိ ငိုခ်င္မိတယ္။<br />ေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစ “ေမာင္”<br />ခ်စ္မိေနတဲ့<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-4660402226246401640?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-43529536098750707632009-03-19T09:05:00.000+06:302009-03-19T10:52:31.070+06:30စည္းတစ္ခုရဲ႕<br />တစ္ဖက္ျခား<br />ထားသြားခဲ့ၿပီးခါမွ<br />လွည့္မၾကည့္ပါနဲ႔လား<br />ခ်စ္သူ ...<br />အမွန္ဆိုရင္<br />တို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားက<br />ဘာသာစကား<br />လြဲမွားခဲ့ၾကတာ<br />ဟိုး..ကနဦး<br />အစ ကတည္းကပါ။<br />ေပါင္းရန္မျဖစ္လို႔<br />တစ္ေဆာင္းျပန္သစ္တဲ့အခါမွာ<br />ၾကင္ေဖာ္ေ၀းလို႔လည္း<br />ငါမေဆြးေတာ့ပါဘူးေလ ...<br />အသစ္မျဖစ္ေတာ့တဲ့<br />...အခ်စ္နဲ႔<br />ဆက္လက္ႏြံမနစ္ဘဲ<br />နလန္ျပန္ထူႏိုင္ဖို႔အေရး<br />ခပ္ေ၀းေ၀းေလးပဲ<br />ေကာင္းပါတယ္<br />ခ်စ္သူ .....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-4352953609875070763?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-9319585718241188572009-03-17T12:35:00.000+06:302009-03-17T13:33:57.908+06:30သမုဒယနယ္၏<br />ရင္တြင္းျဖစ္<br />ဥေပကၡာအခ်စ္မွာ<br />အႏုအ႐ြဟာ နတၳိ<br />တယုတယဆိုတာ မရွိ<br />ခုဘ၀ဟာ ေ၀းမွေတာ့<br />ေနာင္ဘ၀ဆိုတာ<br />ေတြးၾကည့္ဖို႔ေတာင္<br />မလိုပါဘူးကြယ္ ...။<br />သြားလိုက္ပါ<br />ဘယ္ေတာ့မွ မနီးႏိုင္တဲ့အတူတူ<br />ဘယ္ေလာက္ပဲေ၀းေ၀း<br />ေငးလို႔မရတာကလြဲလို႔<br />လြမ္းတယ္ဆိုတာလဲ<br />ကိုယ့္အဖို႔ေတာ့<br />ဘယ္မွာ ဆန္းၾကယ္လို႔လဲ ...။<br />အလြမ္းနယ္ပယ္တစ္၀ိုက္<br />ထားခဲ့သူအႀကိဳက္<br />လိုက္ေလ်ာေနထိုင္<br />အခုေတာ့<br />သစၥာေရာင္ပန္းသီႀကိဳးဟာ<br />အလွမ္းမမွီလို႔<br />ေ၀းခဲ့ၿပီတဲ့လား ...။<br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ<br />ညမွာလဲ<br />လဟာ အၿမဲတမ္းမရွိခဲ့သလို<br />စမ္းဟာလည္း<br />ပန္းအတြက္<br />အၿမဲတမ္း မေအးႏိုင္ခဲ့ဘူး<br />ဒီလိုပါပဲ<br /><span style="font-style:italic;">မင္းနဲ႔ငါၾကားမွာလဲ<br />အခ်စ္ဆိုတာ<br />ဖြင့္ေျပာမွ မဟုတ္ပါဘူးကြယ္</span> ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-931958571824118857?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-25271476770306019452009-03-17T08:46:00.000+06:302009-03-17T09:09:21.302+06:30ၿပီးသြားပါၿပီကြယ္<br />ကိုယ္တိုင္မွ အဆံုးမသတ္ရင္<br />အၿပံဳးပ်က္တဲ့အျပင္<br />အမုန္းေတြသာ အဖတ္တင္လိမ့္မယ္<br />႐ွံဳးရမွာခ်င္းအတူတူ<br />ကိုယ့္ရင္ကို<br />ကိုယ္တိုင္သာ ခြဲပါရေစေတာ့ ...<br />မင္းနားလည္မွာပါ<br />ဘာေၾကာင့္ပဲလြဲလြဲ<br />ကံၾကမၼာကို အျပစ္တင္ရင္ေတာင္<br />ကိုယ္တိုင္ ကုသိုလ္နည္းလို႔<br />ခြဲခဲ့ၾကရၿပီပဲ ...<br />ခုေတာ့ကြယ္ ...<br />လြမ္းတယ္ဆိုလည္း<br />တည့္တည့္မၾကည့္ရဲလို႔<br />ငဲ့ၾကည့္ဆဲမွာပဲ<br />လွည့္ထြက္ေက်ာခိုင္းလည္း<br />မင္း ... မ႐ိုင္းပါဘူးကြယ္ ...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-2527147677030601945?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-6076894864089746732009-03-16T14:54:00.000+06:302009-03-16T14:59:14.837+06:30<span style="font-weight:bold;">ပတ္၀န္းက်င္ကို ဂ႐ုစိုက္ေနရင္ <br />ဘာအလုပ္မွ ျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူး…<br />ဘယ္ေျခ တစ္လွမ္း လွမ္းၿပီးရင္<br />ညာေျခ လွမ္းရမွာ သဘာ၀ပဲ<br />ဒါ ကို စိုးေၾကာက္ေနရင္<br />ေျခတစ္ေခ်ာင္းထဲ ရပ္ေန႐ံုပဲ ရွိမယ္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-607689486408974673?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-48859140379764713782009-03-16T11:08:00.000+06:302009-03-16T11:08:58.909+06:30<a href="http://www.moeoowailwin.co.cc/2009/03/blog-post_12.html#links">မိုးဦးေဝလြင္: ပိေတာက္ပန္း</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-4885914037976471378?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-55946231414668552162009-03-11T09:29:00.000+06:302009-03-11T09:59:11.963+06:30မေပ်ာ္ဘူးကြယ္<br />ဘာ လိုေနမွန္းမသိ<br />ရင္ထဲငိုေနမိတာ<br />ကိုယ္တိုင္လဲမသိ...<br />သူမရွိလို႔လား<br />ေနမထိ ထိုင္မသာနဲ႔<br />အေျဖၫွိၾကည့္ေတာ့<br />အတိတ္အစမွာကတည္းက<br />(ကုသိုလ္နည္းလို႔)<br />သူ႔ ကိုခြဲခဲ့ရတာပဲ...<br />ရင့္က်က္ၿပီ ထင္ခဲ့သမွ်<br />ပင့္သက္အ႐ႈိက္မွာလဲ<br />သူ႔ ကိုသတိရတာပဲ...<br />တလႈိက္လႈိက္နဲ႔<br />ေ၀့တက္လာတဲ့ ဆႏၵေတြဟာ<br />မာနကို ဖဲ့ေႁခြဖို႔<br />စိုးရိမ္မွတ္ကို ေရာက္ခဲ့ၿပီ ။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-5594623141466855216?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-5404000377605432912009-03-06T14:43:00.001+06:302009-03-06T14:57:05.957+06:30ေဒါသကိေလသာကို<br />အႂကြင္းမဲ့ ပယ္သတ္ႏိုင္လို႔<br />ကိုယ့္ရဲ႕ႏွလံုးသားဟာ<br />ေဒါသကင္းတဲ့ ႏွလံုးသား<br />ျဖစ္သြားၿပီဆိုရင္ေတာ့<br />၀မ္းနည္းစရာနဲ႔ပဲႀကံဳႀကံဳ၊<br />၀မ္းသာစရာနဲ႔ပဲႀကံဳႀကံဳ<br />ငိုခ်င္စိတ္ မရွိေတာ့ပါဘူး။<br />မငိုတတ္တဲ့ ႏွလံုးသားပိုင္ရွင္ဟာ<br />ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္မွ<br />မ်က္ရည္မက်ေတာ့ပါဘူး။<br />၀ိပႆနာအလုပ္ကို<br />အခ်ိန္ဆက္ႏိုင္သမွ်ဆက္ေအာင္<br />အၿမဲမျပတ္<br />ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္သြားမယ္ဆိုရင္<br />ပုထုဇဥ္ဘ၀နဲ႔<br />ရွိေနေသးတယ္ပဲထားဦး၊<br />၀ိပႆနာရဲ႕ တန္ခိုးေၾကာင့္<br />စိတ္ဓာတ္ရင့္က်က္ေနတဲ့အတြက္<br />၀မ္းသာစရာနဲ႔ပဲႀကံဳႀကံဳ၊<br />၀မ္းနည္းစရာနဲ႔ပဲႀကံဳႀကံဳ၊<br />အလြယ္တကူနဲ႔<br />မ်က္ရည္မက်ေတာ့ပါဘူး။<br />အေကာင္းအဆိုး ေလာကဓံအားလံုးကို<br />အၿပံဳးမပ်က္ ခံႏိုင္ရည္ရွိသြားပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-540400037760543291?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-36139513043846112822009-03-06T14:23:00.002+06:302009-03-06T14:38:58.124+06:30သူ႔စကားကို<br />ကိုယ့္စကားလုပ္ေျပာတာ၊<br />ကိုယ့္စကားကို<br />သူ႔စကားလုပ္ေျပာတာ၊<br />ဟိုစကား ဒီပို႔တာ၊<br />ဒီစကား ဟိုပို႔တာ၊<br />ပါးစပ္ထဲေတြ႔ရာ<br />ဇာတ္လမ္းဆင္ၿပီး<br />ပလီေစ့ေျခာက္ခ်က္ လုပ္တာ၊<br />ဆရာႀကီးေလသံနဲ႔<br />အာေခ်ာင္တာ၊<br />ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ႏိႈင္း,<br />ကိုယ္လိုရာ ဆြဲေတြးၿပီး<br />တစ္ဖက္သားကို<br />စြပ္စြဲကဲ့ရဲ႕တာ၊<br />အတင္းေျပာတာ၊<br />အပုပ္ခ်တာ၊<br />နာမည္ဖ်က္တာ၊<br />သိကၡာခ်တာ၊<br />ငယ္က်ိဳးငယ္နာေဖာ္တာ၊<br />ဒါေတြအားလံုးဟာ<br />၀စီဒုစ႐ိုက္ေလးပါးထဲမွာ<br />အက်ံဳး၀င္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-3613951304384611282?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-8036390024396164962009-03-05T16:19:00.003+06:302009-03-05T16:23:48.608+06:30<div style="color: blue;">အျဖဴေရာင္မ်က္၀န္းေတြ</div><div style="color: blue;">အေရာင္မေျပာင္းခ်င္ခဲ့ပါဘူး</div><div style="color: blue;">ငါ့ရင္ခုန္သံေတြကေတာ့ </div><div style="color: blue;">အေရာင္ေျပာင္းလဲလာခဲ့ၿပီေလ။</div><div style="color: blue;">သူငယ္ခ်င္းဆုိတဲ့ ႐ုိးသားပြင့္လင္းမႈေတြကုိ</div><div style="color: blue;">ထိန္းခ်ဳပ္ပစ္လုိက္ေတာ့မယ္။</div><div style="color: blue;">လွ်ိဳ႕၀ွက္နက္နဲမႈေတြအျပည့္နဲ႔</div><div style="color: blue;">သယ္ေဆာင္လာတဲ့ အခ်စ္ ဆုိတဲ့ အကၡရာ</div><div style="color: blue;">င့ါႏွလံုးသားမွာ ပံုရိပ္ထင္လာၿပီေလ။</div><div style="color: blue;">ငါ့ဦးေႏွာက္က လက္မခံခ်င္တဲ့ ရင္ခုန္သံေတြကုိ</div><div style="color: blue;">ငါ့ႏွလံုးသားက သာယာေနမိတယ္။</div><div style="color: blue;">ဒီလုိစကား ေျပာေနတဲ့ငါဟာ</div><div style="color: blue;">နင့္အေပၚမွာ တရားပါေတာ့မလား။</div><div style="color: blue;">မွန္ေသာသစၥာစကားတစ္ခြန္း ေျပာပါရေစ</div><div style="color: blue;">ကုန္လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာကတည္းက ျဖစ္တည္ခဲ့တဲ့</div><div style="color: blue;">အမွန္ကန္ဆံုး ရင္ခုန္သံေတြ ဆုိတာကုိေတာ့</div><div style="color: blue;">နင္ယံုၾကည္စြာနဲ႔ အသိအမွတ္ျပဳေပးပါ .. .. ။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-803639002439616496?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-29452126540772841182009-03-05T09:00:00.002+06:302009-03-05T09:33:19.805+06:30ေတးေရး သုခမိန္လွိဳင္ ရဲ႕ လက္ရာ မီကီကိုးလ္ ဆိုထားတဲ့ သီခ်င္းေလးပါ ... ၾကာေတာ့ၾကာခဲ့ပါၿပီေလ... <span style="font-weight:bold;">အခ်စ္မ်ားနဲ႔ကမၻာ၂</span> ("58-Lady" Concert) <span style="font-weight:bold;">Album</span> ထဲကပါ.....။<br /><br />မ်က္လံုးခ်င္းေတာ့ ဆံုတာၾကလွၿပီေပါ့<br />စကားမ်ားဖြင့္လို႔ေျပာမ်ား ေျပာမလား ေတြးဆဲ<br />ႏွလံုးသားခ်င္းလည္း ဆံုတာ ၾကာခဲ့ၿပီပဲ<br />တစ္ေန႔ေတာ့ ကိုယ့္လက္ဆြဲၿပီး<br />စာ႐ြက္တစ္႐ြက္ကို သူေပး 228595<br />ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ မယံုႏိုင္စရာ ခ်စ္ဖုန္းနံပါတ္…<br />သတိရလို႔ ဖုန္းဆက္ၾကည့္ေတာ့ <br />ေျပာလို႔မ၀တဲ့ စကားမ်ား<br />သူရယ္ ကိုယ္ရယ္ အျပန္အလွန္ ရင္ဖြင့္ၾကရင္း<br />အေႏွာင့္အယွက္မဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္း တို႔အခ်စ္ရဲ႕ အမွတ္အသား<br />228 595…228 595… 228 595<br />အိုး ….. ၿငိမ္းခ်မ္းလြန္းတဲ့ တယ္လီဖုန္းေလးရယ္။<br />သူရယ္ ကိုယ္ရယ္ ေပ်ာ္စရာ ဒီအဆက္သြယ္ေလး<br />ေဘးနားက ၀ိုင္းလို႔ၾကည့္မယ့္ ေဘးကေ၀းေတာ့<br />ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေပ်ာ္စရာ ဒီအဆက္သြယ္ေလး<br />ဂဏန္းေလး (၆) လံုးနဲ႔ ဖုန္းနံပါတ္ရဲ႕ အမွတ္အသား<br />228 595… 228 595… 228 595<br />အိုး ….. ၿငိမ္းခ်မ္းလြန္းတဲ့ တယ္လီဖုန္းေလးရယ္။<br />ပူေလာင္စြာ ဖီလင္ေတြလို အသည္းထဲက စကားမ်ားေျပာဖို႔<br />ဂဏန္းေလး(၆)လံုး ၾကင္နာစြာ ကမၻာငယ္ငယ္ကို<br />တို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ေပးတဲ့ဂဏန္းမ်ား<br />အိုး … အိုး … အိုး ……<br />သူရယ္ ကိုယ္ရယ္ ေပ်ာ္စရာ ဒီအဆက္သြယ္ေလး<br />ေဘးနားက ၀ိုင္းလို႔ၾကည့္မယ့္ ေဘးကေ၀းေတာ့<br />ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေပ်ာ္စရာ ဒီအဆက္သြယ္ေလး<br />ဂဏန္းေလး (၆) လံုးနဲ႔ ဖုန္းနံပါတ္ရဲ႕ အမွတ္အသား<br />228 595… 228 595… 228 595… အိုး …<br />ၿငိမ္းခ်မ္းလြန္းတဲ့ တယ္လီဖုန္းေလးရယ္ … ဟဲလို …။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-2945212654077284118?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-17625204393770033702009-03-04T11:36:00.001+06:302009-03-04T11:41:35.841+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa4MBKQB2gI/AAAAAAAABhk/GBhQLUPZFcI/s1600-h/s1021131.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa4MBKQB2gI/AAAAAAAABhk/GBhQLUPZFcI/s320/s1021131.jpg" /></a></div><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">မေမ့ဘူးရယ္လုိ႔ သစၥာစကား</span><br /><span style="color: blue;">ထာ၀ရအတြက္ ရည္ရြယ္တဲ့ ၾကားက</span><br /><span style="color: blue;">အမွားေတြကို ရပ္တန္႔ဖုိ႔</span><br /><span style="color: blue;">အမွန္တရားေနာက္ လုိက္ခဲ့တယ္ .. .. ။</span><br /><br /><span style="color: blue;">အလုိက္အထုိက္ေလးေပါ့</span><br /><span style="color: blue;">အသည္းကဲြခုိက္ေလးမွာ</span><br /><span style="color: blue;">အရာရာဟာ လမုိက္ညမုိ႔</span><br /><span style="color: blue;">အငုိလြယ္လုိ႔ အ႐ႈိက္ခက္တယ္</span><br /><span style="color: blue;">လြမ္းရက္ရယ္ ရွည္ၾကာတာမုိ႔</span><br /><span style="color: blue;">အိပ္ပ်က္ညေတြ ႏွိပ္စက္အခါခါ</span><br /><span style="color: blue;">အဲဒီ ေႏြညရက္ရွည္ထဲမွာ</span><br /><span style="color: blue;">ေမ့ရက္ေတြ ကုစား</span><br /><span style="color: blue;">လြမ္းရက္ေတြ ခ်န္ထား</span><br /><span style="color: blue;">ေနသားက်ဖုိ႔ ႀကိဳးစားဆဲပါ။</span><br /><br /><span style="color: blue;">လြမ္း က်န္ရစ္ဖုိ႔ ဇာတာ စန္းခၿပီလား .. ..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-1762520439377003370?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-10122852913662592272009-03-04T10:02:00.002+06:302009-03-04T10:09:47.256+06:30ငါ သာလွ်င္<br />မင္းရဲ႕ အၾကည့္<br />မင္း အၿပံဳးတို႔ရဲ႕ ေစစားရာ<br />ငါ သာလွ်င္<br />မင္းရဲ႕ အသံ<br />မင္း ဟန္တို႔ရဲ႕ ရည္မွန္းရာ<br />ငါ သာလွ်င္<br />မင္း ႏွလံုးသား<br />မင္း အေတြးတို႔ရဲ႕ ပိုင္စိုးရာ<br />အၿမဲ ျဖစ္ခ်င္ေနခဲ့<br />မင္းႏွင့္ ပတ္သက္သမွ်<br />အရာ အားလံုး<br />လိုခ်င္ တပ္မက္<br />ေတာင့္တရင္းႏွင့္<br />ခ်စ္သူ<br />ငါ့ အနားမွာ မင္း မရွိခဲ့ရင္ေတာင္<br />မင္း အနားမွာ ငါမွတစ္ပါး<br />အျခား ဘယ္သူ႔ကိုမွ<br />မရွိေစခ်င္ပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-1012285291366259227?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-73209239070816563562009-03-04T08:41:00.002+06:302009-03-04T08:54:07.848+06:30http://majjhimagonyi.info/(အရွင္ေကာ၀ိဒ-မဇၥ်ိမဂုဏ္ရည္)<br />http://www.paauktawya.org/ (ဖားေအာက္ေတာရဆရာေတာ္)<br />http://www.phyusayadaw.com/ (ျဖဴးဆရာေတာ္)<br />http://www.theravada-3p.org/ (ဆရာဦးျမင့္လြင္-သန္႔တည္ပြား)<br />http://www.mogokinsightny.org/ (မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး)<br />http://realenlightenment.org/ (အရွင္ဥတၱမသာရ)<br />http://www.lknt.org/ (အရွင္ေလာကနာထ)<br />http://lknt115.blogspot.com/ (အရွင္ေလာကနာထ)<br />http://kathitwinemyanmar.blogspot.com/ (ကသစ္၀ိုင္၀ိပႆနာ ဓမၼရိပ္သာ)<br />http://www.dhammaduta.co.cc/ (အရွင္ေဆကိႏၵ-ဓမၼဒူတ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-7320923907081656356?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-40615548615699994322009-03-04T08:34:00.000+06:302009-03-04T08:38:59.093+06:30ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္ေနရာမွာပဲ ေတြ႔ေတြ႔ လူသားတစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ေလးစားတန္ဖိုးထား ခ်စ္ခင္ႏိုင္ၾကပါေစ။<br />တစ္ဦး၏စိတ္ကို တစ္ဦး နားလည္သိျမင္ မွ်ေ၀ခံစားႏိုင္တဲ့ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေကာင္းမ်ား ဆံုေတြ႕ႏိုင္ၾကပါေစ..။<br />ေသာကကင္းေ၀း ၿငိမ္းေအးခ်မ္းသာ ရွိၾကပါေစ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-4061554861569999432?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-54546544432988030872009-03-03T14:00:00.003+06:302009-03-03T14:23:24.340+06:30မိမိက သီလရွင္၀တ္ခ်င္တယ္၊<br />မိဘေတြ၊ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြက<br />ခြင့္မျပဳဘူး။<br />အတင္းအဓမၼ တားၾကတယ္၊<br />ဆီးၾကတယ္၊ ပိတ္ပင္ၾကတယ္။<br />သီလရွင္၀တ္ခ်င္တာ<br />မ၀တ္ရလို႔ဆိုၿပီးေတာ့<br />မ်က္ရည္က်ရတယ္၊ ငိုရတယ္။<br />အဲဒီလို သီလရွင္၀တ္ခ်င္ပါလ်က္<br />၀တ္ခြင့္မရလို႔<br />က်တဲ့မ်က္ရည္ဟာလည္းပဲ<br />ေသ၀ိတဗၺမ်က္ရည္၊<br />မွီ၀ဲထိုက္တဲ့မ်က္ရည္၊<br />တန္ဖိုးရွိတဲ့မ်က္ရည္ပါပဲ။<br />ဒီမ်က္ရည္ေၾကာင့္<br />သီလရွင္၀တ္ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။<br />မ၀တ္ျဖစ္ေတာင္မွ<br />၀တ္ခ်င္တဲ့ဓာတ္ေတာ့<br />အခိုင္အမာ ကိန္း၀ပ္သြားႏိုင္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-5454654443298803087?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-6952221356300358792009-03-03T10:49:00.003+06:302009-03-03T11:01:15.324+06:30အခ်စ္ဆိုတာ<br />အပူေလာင္ဆံုး အႏွိဳင္းမဲ့မီးလို႔<br />ဘယ္လိုပဲ ေျပာေျပာ၊<br />ပုထုဇဥ္နယ္ပယ္မွာေတာ့<br />အခ်စ္ဟာ ဟင္းတိုင္းမွာပါတဲ့ ဆားလို<br />မရွိမျဖစ္ ျဖစ္ေနပါတယ္။<br />င႐ုတ္သီးထဲကပိုးဟာ<br />အပူကို လံုး၀မေၾကာက္ေတာ့သလို<br />အပူႀကိဳက္လြန္းလို႔ အပူၿပီးေနတဲ့<br />ပုထုဇဥ္အမ်ားစုဟာလည္း<br />အခ်စ္ကို ပူေလာင္တယ္လို႔ေတာင္<br />မထင္ၾကေတာ့ပါဘူး။<br />ပိုးဖလံမ်ိဳးမို႔မီးတိုးေနတာပါလို႔<br />ဆင္ေျခေပးေနျပန္ေတာ့လည္း<br />ဘာမ်ားတတ္ႏိုင္ဦးမွာတဲ့လဲ။<br />မရွိမျဖစ္ဆားဆိုေပမယ့္<br />ေသြးတိုးေရာဂါရွိတဲ့သူကေတာ့<br />ဆားကို မေရွာင္မျဖစ္<br />ေရွာင္ဖို႔လိုအပ္သလို<br />အဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့<br />သမထ၊ ၀ိပႆနာ<br />တရားခ်မ္းသာကို<br />ခံစားခ်င္တဲ့သူဟာလည္း<br />အခ်စ္ကိုေ၀းေ၀းေရွာင္ဖို႔<br />လိုအပ္ပါတယ္။<br />တရားအလုပ္ခြံင္မွာေတာ့<br />အခ်စ္ကို<br />ကာမစၧႏၵနီ၀ရဏ လို႔ေခၚပါတယ္။<br />သူက တိုးပြားေအာင္လုပ္ရမယ့္အရာ<br />မဟုတ္ပါဘူး။<br />ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေအာင္ပယ္ရမယ့္အရာပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-695222135630035879?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-40986407583592609312009-03-03T10:22:00.005+06:302009-03-03T13:59:58.964+06:30ပိေယဟိ ၀ိပၸေယာဂမ်က္ရည္ဆိုတာက<br />မိမိခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ ျမတ္ႏိုးတဲ့<br />သက္ရွိသက္မဲ့<br />ပုဂၢိဳလ္သတၲ၀ါ အရာ၀တၳဳေတြနဲ႔<br />ခြဲခြာေကြကြင္းရျခင္းေၾကာင့္<br />က်ရတဲ့မ်က္ရည္ပါပဲ။<br />တစ္နည္းအားျဖင့္ ေျပာရရင္ေတာ့<br />ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တာ<br />မပိုင္ဆိုင္ရလို႔<br />က်ရတဲ့မ်က္ရည္၊<br />လိုခ်င္တာ မရလို႔<br />က်ရတဲ့မ်က္ရည္၊<br />ျဖစ္ခ်င္တာ မျဖစ္ရလို႔<br />က်ရတဲ့မ်က္ရည္၊<br />အဲဒီ မ်က္ရည္ကို<br />ပိေယဟိ၀ိပၸေယာဂမ်က္ရည္လို႔<br />ေခၚပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-4098640758359260931?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-85003433772775268012009-02-27T12:56:00.000+06:302009-02-27T13:18:18.856+06:30" အခ်စ္ " တဲ့ စကားလံုးေလး ႏွစ္လံုး..... ေျပာရလြယ္သေလာက္ ... လက္ေတြ႕မွာ နားလည္ရခက္တဲ့ စိတ္ခံစားမႈတစ္ခုပဲလို႔ ေတြးမိတယ္။<br />ငယ္ငယ္ကၾကားခဲ့ဖူးတယ္ ... အခ်စ္ဆိုတာ ေပးဆပ္စြန္႔လႊတ္ျခင္း တဲ့ .. တခ်ိဳ႕ကလည္း ရယူပိုင္ဆိုင္ျခင္း တဲ့...။ ဘာေတြကို ေပးဆပ္မွာလဲ? ဘာကိုပိုင္ဆိုင္ခ်င္တာလဲ? အဓိက ကေတာ့ ခ်စ္တာဟာခ်စ္တာပါပဲဆိုရင္ မေလးနက္ေတာ့ဘူးေပါ့...။ ဒါဆို အခ်စ္ဆိုတာဘာလဲ.... ေလလွိဳင္းေပၚမွာ နားေထာင္ခဲ့ဖူးတယ္ ခြင့္လႊတ္အနစ္နာခံျခင္း တဲ့...။ ဒီသေဘာေလးကိုေတာ့ လက္ခံမိတယ္ အခ်စ္ဆိုတာကို အေသအခ်ာ မဖြင့္ဆိုတတ္ေပမယ့္ ခ်စ္မိၿပီဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္၀င္လာတဲ့အခါ ခ်စ္မိသူအေပၚ ဘာေတြပဲ ဆိုးဆိုး အၿငိဳးမထားဘဲ နားလည္မႈေပးၿပီး ႏွစ္သိမ့္တတ္လာတယ္။ ခ်စ္ရင္အျပစ္မျမင္ရဘူးဆိုတဲ့စကား လက္ကိုင္ထားခဲ့တယ္။ <br />အခ်စ္ ဟာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုေပးသလို ေၾကကြဲ၀မ္းနည္းမႈကိုလည္း သယ္ေဆာင္လာတတ္တယ္။ အခ်စ္နဲ႔ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို ခံစားႏိုင္သလို မုန္တိုင္းထန္တတ္တယ္ဆိုတာလည္း သတိျပဳသင့္တယ္ ... အခ်စ္ဟာသိမ္ေမြ႕ ႏူးညံ့တဲ့ စိတ္ခံစားမႈေလးပါ...။ ထိခိုက္လြယ္တယ္ တြယ္ၿငိလြယ္တယ္ ... ဒါေပမယ့္ အခ်စ္ကိုဖ်က္ဆီးျပဳျပင္ဖို႔ေတာ့ အင္မတန္မွ ခက္ခဲလြန္းပါတယ္ .... အခ်စ္ ဟာ တည္ၿငိမ္တယ္ .. သို႔ေပသည့္ ေျပာင္းလဲတတ္တဲ့အေနအထားမွာလည္း ရွိေနျပန္တယ္။<br />ကဗ်ာမေလး ရဲ႕ ကိုယ္တိုင္ေရးကဗ်ာ က႑မွာ တင္ထားတဲ့ ကဗ်ာေလး ျပန္လည္ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္ ....။<br /><br />ေခါင္းစဥ္ေလးက... <br />" အခ်စ္ဆိုတာ "<br />သစၥာရွင္ က<br />ကဗ်ာ့ ကို ေမးတယ္<br />အခ်စ္ဆိုတာ.....<br />ဘာလဲတဲ့<br />အဲဒီေတာ့ေလ.....<br />ကဗ်ာက ေျဖတယ္<br />အခ်စ္ဆိုတာ.....<br />ျဖစ္ပ်က္ဆိုတဲ့<br />သခၤါရ တရား ေအာက္မွာ<br />ပညတ္ခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔<br />ထာ၀ရ ရွင္သန္ခြင့္ရေနတဲ့<br />ရင္တြင္း ခံစားခ်က္ တစ္ခု.....<br />ဒါေပမယ့္<br />အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ပညတ္ခ်က္ေတြနဲ႔<br />ခ်စ္ေနၾကတဲ့ ဘ၀ထက္မွာ<br />"သစၥာ" ဆိုတာကိုေတာ့<br />ေမ့ထားလို႔ မရဘူးေပါ့<br />သစၥာရွင္ ရယ္.............။<br /><br />ကို၀င္းေဇာ္ကေရးခိုင္းလို႔ တတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္ ၿဖီးလိုက္တယ္ ေနာ္..... အမွားရွိရင္ ခြင့္လႊတ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-8500343377277526801?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-40666269566643937342009-02-26T09:24:00.004+06:302009-02-26T09:40:56.819+06:30အမ်ားနဲ႔ တစ္ေယာက္သမားမို႔ပါ ဒီပြဲမွာ ေမ ရွံဳးရတယ္<br />အလွမဲ့ ဘ၀သမားမို႔ပါ မယွဥ္ရဲပါ အခ်စ္ဆံုး အသက္ရယ္<br />ပင္ယံဆီမွာ 'မင္း' ဘ၀ သဇင္က ... ေရႊေငြရံျခယ္ နန္းထက္အလယ္မွ<br />ေရႊေငြရံျခယ္ နန္းထက္အလယ္မွ ... ပင္ယံဆီမွာ 'မင္း' ဘ၀ သဇင္က<br />ေပၚလြင္စြာရယ္ ၀င့္ႂကြားလို႔သာ တင့္တယ္မွာပါ<br />ေမ့ဘ၀ ဇနပုဒ္မွာ ေမာင့္ဘ၀ ေရႊထုပ္ကို အေနစုတ္ေအာင္လည္း ေမ မျပဳရက္ပါ<br />ယွဥ္လိုပါတယ္ သို႔ပါေသာ္လည္း မယွဥ္၀ံ့ပါဘူး အခ်စ္ဆံုး အသည္းရယ္ကြာ...။<br />အေဆာင္အေယာင္ စည္းစိမ္စြန္႔ကာ ေမ့ အပါးကို ေမာင္ လိုက္ခဲ့ရင္<br />လူတကာပ်က္ရယ္ျပဳမွာ ေမေလ မေတြး၀ံ့ပါ<br />သူစိမ္းသူေတြ ကဲ့ရဲ႔မွာစိုး 'မင္း' ဂုဏ္ငယ္ ျဖစ္ေနမွာစိုး<br />မၾကည့္ရက္ႏိုင္ပါဘူးကြယ္ မရွဳစိမ့္ႏိုင္ပါဘူးကြယ္... မရွဳစိမ့္ႏိုင္ပါဘူးကြယ္ မၾကည့္ရက္ႏိုင္ပါဘူးကြယ္<br />ေခါင္းခါကာ မျငင္းလိုက္ပါနဲ႔ ေပးစားသူနဲ႔ 'မင္း' ..... 'မင္း' ယူလိုက္ပါ.......။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-4066626956664393734?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-52679627819907143722009-02-26T09:01:00.005+06:302009-02-26T09:23:44.241+06:30မင္းပဲ ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းေတြ သင္ေပးသလို<br />မင္းပဲ မုန္းတဲ့အေၾကာင္း သင္ေပး<br />မင္းအတြက္ လူးလြန္႔ခဏတာ ေရပြက္ေလး ... ဒါေပမယ့္ တို႔အတြက္ ဘ၀တစ္သက္စာပါေလ<br />မင္းက ခရီးတစ္ေထာက္နားလို႔ ထြက္သြားအေ၀း<br />တို႔က တမ္းတရသူေလ<br />ေခါင္းေမာ့ ဟားတိုက္ ရက္စက္ႏိုင္သူေရ ... ရယ္သံမ်ား နားထဲ ႐ိုက္ခတ္ထင္က်န္ေန<br />ရင္ခြင္ထဲ 'မင္း' မွ 'မင္း' ပဲ အခ်စ္ဆံုးေရ ... နာက်င္လည္း ႀကိဳးစားၿပံဳးလို႔ ေနမယ္ေလ<br />ဒီခ်ိန္ထိ 'မင္း' မွ 'မင္း' ပဲ အခ်စ္ဆံုးေရ ... အိပ္မက္ရွည္ မေမာတမ္း ဆက္မက္ေနမယ္ေလ<br />ၿပံဳးျပႏွဳတ္ဆက္ၾကတဲ့ အခ်ိန္ေလးေတြ<br />ခုထိ အမွတ္ရဆဲပါေလ<br />အလြမ္းမ်ား ခင္းျဖန္႔ထားတာ ေရတြက္ရင္း ... တစ္ေယာက္တည္း တိတ္တိတ္ႀကိတ္လို႔ ငိုမယ္ေလ<br />ရင္ခြင္ထဲ 'မင္း' မွ 'မင္း' ပဲ အခ်စ္ဆံုးေရ ... နာက်င္လည္း ႀကိဳးစားၿပံဳးလို႔ ေနမယ္ေလ<br />ဒီခ်ိန္ထိ 'မင္း' မွ 'မင္း' ပဲ အခ်စ္ဆံုးေရ ... အိပ္မက္ရွည္ မေမာတမ္း ဆက္မက္ေနမယ္ေလ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-5267962781990714372?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-76953835567532191432009-02-25T13:19:00.002+06:302009-02-25T13:58:53.681+06:30လြင့္ေႂကြ က်ဖို႔ေတာ့<br />ပြင့္ မေနပါရေစနဲ႔ ဘုရား<br />သူ ခ်ိဳးႏိုင္ဖို႔ အခက္ေ၀<br />သူ ေနခိုဖို႔ အရိပ္ေပး<br />သူ႔ ဘ၀မွာ အပူေ၀းေစေတာ့<br />အစေတးခံ ေန... ေန...လိုရဲ႕<br />သေျပညိဳ အပင္ဘ၀နဲ႔<br />ရွင္ပါရေစသား။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-7695383556753219143?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-6757695724400841212009-02-25T13:03:00.003+06:302009-02-25T13:17:45.159+06:30တကယ္တမ္း ေတြးၾကည့္ရင္<br />အေဖာ္နဲ႔ ေ၀းတဲ့ ဘ၀မွာ<br />ေန သား က်လာေလေတာ့<br />အေပ်ာ္ ဆိုတာလည္း မခံုမင္<br />အေဖာ္ ဆိုတာလည္း မႀကံဳခ်င္ေတာ့...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-675769572440084121?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-82134893020800011572009-02-25T12:48:00.000+06:302009-02-25T13:00:43.446+06:30သစ္သီးဟာ...<br />သစ္ပင္ အတြက္ မဟုတ္<br />ေရၾကည္ဟာ...<br />ျမစ္ေခ်ာင္း အတြက္ မဟုတ္<br />ႏြားႏို႔ဟာ...<br />ႏြားမ အတြက္ မဟုတ္<br />သို႔ျဖစ္လွ်င္...<br />ကိုယ့္ ႏွလံုးသား သည္လည္း<br />ကိုယ့္ အတြက္မွ<br />ဟုတ္ပါရဲ႕လား။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-8213489302080001157?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-83546733456263622492009-01-26T15:03:00.000+06:302009-01-26T15:10:13.616+06:30ဒီေန႔ အစည္းအေ၀းရွိတယ္ဆိုမွ ပို႔စ္ေလးတစ္ပုဒ္ ေရးဖို႔လုပ္ထားတာ သတိရသြားတယ္…။<br /> “ေခါင္းေဆာင္္”ျဖစ္ဖို႔ ဘာေတြလိုအပ္တယ္ ဘယ္လိုေနထိုင္က်င့္ႀကံရမယ္ ဆိုတဲ့ ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ရဲ႕သေဘာသဘာ၀ အရည္အခ်င္းေလးေတြကို မွတ္သားမိသေလာက္ ေရးသားမွ်ေ၀လိုတဲ့ဆႏၵေလးပါ…။<br />အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုမွာ စီမံခန္႔ခြဲမႈေကာင္း႐ံုနဲ႔ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာမရရွိႏိုင္ပါဘူး၊ စီမံခန္႔ခြဲမႈနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္မႈပါေကာင္းမွ မည္သည့္ကိစၥမဆို ေအာင္ျမင္ႏိုင္မွာပါ။ <br />ဒီေနရာမွာ ေခါင္းေဆာင္မႈရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကိုဖြင့္ဟရမယ္ဆိုလ်င္ “လူသားေတြရဲ႕စြမ္းရည္ကို စနစ္တက်စုစည္းၿပီး စြမ္းအားတစ္ခုရေအာင္ ေဖာ္ေဆာင္၊ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္း”လို႔ သိရပါတယ္… ဒါ့အျပင္ “သတ္မွတ္ထားတဲ့ရည္မွန္းခ်က္ကို ေပးလာတဲ့ ေတြ႕ႀကံဳလာတဲ့ အေျခအေနတစ္ရပ္မွာ လူတစ္စုရဲ႕လုပ္ေဆာင္မႈကို လႊမ္းမိုးဆြဲေဆာင္ၿပီး စီစဥ္လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ စဥ္ဆက္မျပတ္လုပ္ငန္းစဥ္”လို႔လဲ မွတ္သားဖူးပါတယ္…။<br />ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ဆိုလ်င္…<br /> ေခါင္းေဆာင္လုပ္သူဟာ သူ႔အဖြဲ႕အစည္းမွာ ခ်မွတ္ထားတဲ့ တာ၀န္၀တၱရား စည္းကမ္းမ်ားကို မွတ္သားနာယူ လိုက္နာက်င့္သံုးၿပီး မိမိကိုယ္မိမိလည္း ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ႏိုင္ရပါမယ္။<br /> တူညီတဲ့ရည္မွန္းခ်က္တစ္ရပ္ကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ေဆာင္႐ြက္တဲ့အခါ အဖြဲ႕၀င္အားလံုးကို စည္း႐ံုးဆြဲေဆာင္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္၊ အရည္အခ်င္းရွိရမယ္။ <br /> ဦးေဆာင္မႈေပးလိုတဲ့ ဆႏၵရွိရမယ္။ <br /> အဖြဲ႕၀င္ေတြရဲ႕ ယံုၾကည္မႈကို လွံဳ႕ေဆာ္ရယူႏိုင္တဲ့ ႐ိုးသားမႈ၊ပြင့္လင္းမႈ၊သမာဓိရွိမႈ ဆိုတဲ့ ခိုင္မာတဲ့ အက်င့္စာရိတၱရွိရမယ္။<br />ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ဖို႔ ေနာက္လိုက္ရွိရမယ္၊ ေခါင္းေဆာင္လုပ္မယ့္ မိမိကိုယ္တိုင္သည္လည္း ေနာက္လိုက္ေကာင္း ျဖစ္ခဲ့ရမယ္၊ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အေျခအေနမွာ ေအာင္ျမင္ေပမယ့္ တျခားတစ္ေနရာမွာ မေအာင္ျမင္ႏိုင္ပါဘူး…ဒါ့ေၾကာင့္ မာန္တက္ျခင္း၊ စိတ္ဓာတ္က်ျခင္းလည္း မရွိေစရပါဘူး။<br />“ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့အလုပ္ကို ဆုေပး၊ဒဏ္ေပးေၾကာင့္မဟုတ္ဘဲ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ဆႏၵကို လုပ္ေပးခ်င္စိတ္ျဖစ္လာေအာင္ စည္း႐ံုးဆြဲေဆာင္ႏိုင္တဲ့ သူမွသာလွ်င္ ေခါင္းေဆာင္”လို႔ သတ္မွတ္ႏိုင္ပါသတဲ့…။…<br />…ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္။…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-8354673345626362249?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-88645256710948016702009-01-26T14:52:00.000+06:302009-01-26T14:56:23.506+06:30၁၉.၁.၂၀၀၉ တနလၤာေန႔မနက္ကတင္တဲ့ ကို၀င္းေဇာ္ရဲ႕“ဆံုလိုက္တိုင္း” ပို႔စ္ကို ဖတ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ T-Home VCD Album ကိုမရအရ ရွာေဖြၿပီးနားေထာင္မိပါတယ္(Lလြန္း၀ါဆိုရင္ႀကိဳက္တတ္လို႔ပါ)… ဒီအယ္လ္ဘမ္ထဲမွာ ကိုယ္ႏွစ္သက္မိတဲ့ သီခ်င္း၅ပုဒ္ရွိပါတယ္… ဦးခ်စ္ေကာင္းရဲ႕“မိုးတိမ္လိုက်င့္ၾက”၊ ဆုန္သင္းရဲ႕ “တစ္သက္စာ”၊ မာရဇၨနဲ႔လုလု ဆိုထားတဲ့ “ေ၀းေ၀းအလြမ္း”၊ Lလြန္း၀ါရဲ႕ “ဆံုလိုက္တိုင္း” နဲ႔ မတင့္ရဲ႕ “ခ်စ္ဓားျပ”...စတဲ့သီခ်င္းေလးေတြပါ…။ ေနေဇာ္(TH-Z)နဲ႔Kမီကိုရဲ႕ “ေန၀င္ခ်ိန္” ကေတာ့ လက္ခံနားေထာင္လို႔ရေပမယ့္ အဲဒိေနာက္ပိုင္းသီခ်င္းေတြကိုေတာ့ ဘယ္လိုမွ နားမယဥ္ေတာ့ပါဘူး… အားလံုးထဲမွာမွ ကိုယ့္ရင္ကိုထိရွၿပီး ႏွစ္သက္စြာခံစားနားေထာင္မိတဲ့ သီခ်င္းကေတာ့ စံပီးေရးၿပီး ဆုန္သင္းပါရ္ သီဆိုထားတဲ့ “တစ္သက္စာ”ပဲျဖစ္ပါတယ္ …။။။။။။<br />မွ်ေ၀ခံစားၾကည့္ပါဦးေနာ္…<br /><br /><br />အခ်စ္…ႀကိဳတင္မျမင္ႏိုင္ေသာ ဘ၀ပုစၧာလိုငါမသိခဲ့ <br />လုပ္ မယူႏိုင္ခဲ့သလို ဒါဘယ္လိုဖ်က္မရပါ<br />ခဏ…ႀကံဳဆံုလာခဲ့ေသာ အၾကည့္ ခံစားမိသူရဲ႕<br />ႏွစ္ဦးသားအတူတူနားလည္လည္း…<br />မျဖစ္သင့္မွန္းသိတယ္ ဦးေႏွာက္ကလည္းနားလည္တယ္<br />မလြန္ဆန္ႏိုင္ႏွလံုးသား…<br />နင္တစ္ေယာက္တည္းေလွ်ာက္လိုက္ပါ<br />ငါ၀င္ခြင့္မရွိတဲ့ဘ၀မွာ<br />အလြမ္းေတြကလြဲၿပီး ဘာေမွ်ာ္လင့္ရမွာ<br />ဒဏ္ရာကငါ့တစ္သက္စာ အသည္းမွာက်န္ကာႂကြင္းသြားလည္း<br />အျပစ္မတင္ရက္ဘူးေပါ့ ရင္မွာသိမ္းထားဦးမွာပါ<br />တို႔…အေမွ်ာ္လင့္ဆံုးအခ်စ္တို႔ရွိေနလည္း<br />မင္း…မငိုပါနဲ႔ခ်စ္သူရယ္ အခ်စ္စစ္ျဖစ္ရင္ေတာ့ <br />ေပါင္းစပ္ခြင့္ေတာ့မရေပမယ့္….<br />နင္တစ္ေယာက္တည္းေလွ်ာက္လိုက္ပါ<br />ငါ၀င္ခြင့္မရွိတဲ့ဘ၀မွာ<br />အလြမ္းေတြကလြဲၿပီး ဘာေမွ်ာ္လင့္ရမွာ<br />ဒဏ္ရာကငါ့တစ္သက္စာ အသည္းမွာက်န္ကာႂကြင္းသြားလည္း<br />အျပစ္မတင္ရက္ဘူးေပါ့ ရင္မွာသိမ္းထားဦးမွာပါ<br />ဒဏ္ရာကငါ့တစ္သက္စာ <br />အသည္းမွာက်န္ကာႂကြင္းသြားလည္း<br />အျပစ္မတင္ရက္ဘူးေပါ့ <br />ရင္မွာသိမ္းထားဦးမွာပါ…..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-8864525671094801670?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-4940691600981538762009-01-19T09:33:00.002+06:302009-01-19T10:54:38.737+06:30ကိုယ္ခ်စ္ရတဲ့သူက<br />ကိုယ့္ကို ျပန္ဂ႐ုစိုက္ဖို႔<br />ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တေနတယ္ဆိုရင္<br />အဲဒီအခ်စ္ဟာ<br />ေမတၱာခ်စ္ မဟုတ္ပါဘူး၊<br />တဏွာခ်စ္ပါ။<br />" မေမွ်ာ္လင့္ေတာ့ပါဘူးကြယ္ "လို႔<br />ကိုယ့္ကိုယ္ကို<br />ျပန္ေျဖသိမ့္ေနရတယ္ဆိုရင္ကိုပဲ<br />ကိုယ့္အခ်စ္ဟာ<br />ေမတၱာစစ္စစ္ မဟုတ္ဘဲ၊<br />တဏွာက<br />ေမတၱာအေယာင္ေဆာင္ၿပီး<br />ကိုယ့္ကို ႏွိပ္စက္ေနတယ္ဆိုတာ<br />ေသခ်ာ သေဘာေပါက္သင့္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-494069160098153876?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-77245814037816112112009-01-19T08:35:00.002+06:302009-01-19T09:15:18.790+06:30ေမတၱာသက္သက္နဲ႔ဆိုရင္<br />ေယဘုယ်ဆန္သြားသလို<br />သံေယာဇဥ္သက္သက္နဲ႔ဆိုရင္လည္း<br />တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္သြားပါတယ္။<br />ၾကင္နာေႏြးေထြးမႈမပါတဲ့<br />အက်ိဳးေဆာင္မႈသက္သက္ေမတၱာဟာ<br />အကၽြမ္း၀င္ရာမေရာက္သလို<br />အက်ိဳးေဆာင္မႈမပါတဲ့<br />ၾကင္နာေႏြးေထြးမႈသက္သက္<br />သံေယာဇဥ္ဟာလည္း<br />အကၽြမ္း၀င္ရာမေရာက္ပါဘူး။<br />ဒါ့ေၾကာင့္ ပုထုဇဥ္လူသားေတြအတြက္<br />အကၽြမ္း၀င္ျခင္းဆိုတာကို<br />အဓိပၸါယ္ဖြင့္ရရင္<br />တစ္ေယာက္အေပၚတစ္ေယာက္<br />ႀကီးမားတဲ့ ေမတၱာတရားနဲ႔ေရာ၊<br />ခိုင္ၿမဲတဲ့ သံေယာဇဥ္တရားနဲ႔ပါ<br />အျပန္အလွန္ ရစ္ပတ္ေႏွာင္ဖြဲ႕<br />ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးၾကတာကို<br />အကၽြမ္း၀င္တယ္လို႔ ေခၚပါတယ္။<br />အဲဒီလို ေမတၱာသံေယာဇဥ္နဲ႔<br />အျပန္အလွန္ ျမတ္ႏိုးခ်စ္ခင္<br />အကၽြမ္း၀င္တဲ့သူဟာ<br />မိမိရဲ႕အႏွိဳင္းမဲ့ေဆြမ်ိဳးပါပဲ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-7724581403781611211?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-6319390949798216562009-01-15T13:21:00.000+06:302009-01-15T13:30:08.431+06:30ေဂ်ာ္နီဆုိတဲ႔ ေက်ာင္းသားေလး တစ္ေယာက္ဟာ အလြန္ဆုိးတဲ႔ ေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္တဲ႔.. .တစ္ေန႔မွာေပါ႔... ... ......သူ႔အေဖက သူ႔သားကို ေက်ာင္းသြားၾကိဳတယ္.. စာသင္ေက်ာင္းက ငါးထပ္ရွိတယ္... ... ပထမအထပ္ရဲ႕ အ၀င္မွာ စာတန္းေလး ခ်ိတ္ထားတယ္... လိမၼာတဲ႔ ကေလးမ်ား....တဲ႔.... သူ႔အေဖက အဲဒီအထပ္မွာ သူ႔သားကို ရွာၾကည္႔တယ္.. မေတြ႔ဘူး..ေနာက္ဒုတိယ အထပ္မွာ အသင္႔အတင္႔ ကေလးမ်ား.... အဲဒီမွာလည္း မေတြ႔ဘူး.. ေနာက္တတိယ အထပ္မွာ ဆုိးသြမ္းေသာ ကေလးမ်ား.... အဲဒီမွာလည္း သူ႔သား ေဂ်ာ္နီကိုမေတြ႔ဘူး.. ေနာက္ ေလးထပ္ေျမာက္မွာ အလြန္ဆုိးသြမ္းေသာကေလးမ်ား.... ဒါေပမဲ႔ အဲဒိအထပ္မွာလည္း မေတြ႔ဘူး... ေနာက္ဆုံး ငါးထပ္ေျမာက္အ၀င္မွာေတာ႔ ဆုိင္းဘုတ္ တစ္ခု ခ်ိတ္ထားတယ္................ <span style="font-weight:bold;">ေဂ်ာ္နီ</span>...............။တဲ႔...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-631939094979821656?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-25282833369935823752009-01-15T09:27:00.000+06:302009-01-15T09:40:15.187+06:30<span style="font-weight:bold;">အသိနဲ႔အသည္း တိုက္ပြဲမွာ <br />အသိဘက္ကို ဦးစားေပးၿပီး <br />ေအာင္ျမင္မႈေတြ ေပ်ာ္႐ႊင္မႈေတြ <br />ရယူႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားရမယ္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-2528283336993582375?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-75930640600419845122009-01-14T09:03:00.000+06:302009-01-14T10:42:48.257+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_66-3rQpgfGQ/SW1l3xNyZtI/AAAAAAAAAI8/iVMtCEu_3Po/s1600-h/33+Roses.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_66-3rQpgfGQ/SW1l3xNyZtI/AAAAAAAAAI8/iVMtCEu_3Po/s400/33+Roses.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290997146008577746" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့အရာကို ဘယ္ေတာ့မွ မရႏိုင္ဘူးဆိုတာသိလို႔ ဘယ္ေတာ့မွ ရေအာင္ႀကိဳးစားမွာ မဟုတ္ပါဘူး ...။ ကံၾကမၼာကိုလည္း ႐ိုးမယ္မဖြဲ႕လိုပါဘူး ... ဘ၀မွာ ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ အသက္ရွင္ေနၾကသူေတြ တစ္ပံုႀကီးပါ။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-7593064060041984512?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-86865127177919620732009-01-14T08:51:00.000+06:302009-01-14T09:02:39.006+06:30<span style="font-weight:bold;">လူဆိုတာရယ္လို႔ ျဖစ္လာရင္ အလိုဆႏၵဆိုတာ ရွိတတ္ၾကတယ္..... ေတာင့္တတဲ့ လိုအင္ဆႏၵေတြသာ ျပည့္၀ခဲ့မယ္ဆိုရင္ အလိုမက်မႈဆိုတာလည္း ျဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူးေနာ္.....။ ဘ၀မွာ အတၱ၊ မာန၊ ဂုဏ္သိကၡာ ဆိုတာေတြကို သူ႕ေနရာနဲ႔သူ ေနသားတက် ထားတတ္သြားမယ္ဆိုရင္ ေပ်ာ္႐ႊင္စရာေကာင္းတဲ့ ဘ၀ကို ပိုင္ဆိုင္သြားႏိုင္မွာပါ။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-8686512717791962073?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-87293802827318007522009-01-13T14:50:00.000+06:302009-01-13T15:01:49.945+06:30<span style="font-weight:bold;">မေတြ႕ခ်င္<br />တမင္ပုန္းသူမို႔<br />မုန္းခ်င္ေသာ္လည္း မရ<br />ခ်စ္ရတာလည္း<br />အသည္းမွာနာလွၿပီလို႔<br />ဖြင့္ဟလည္းမေျပာသာ<br />မညွာတာစိမ္းကားသူသို႔<br />.....<br />.....<br />...............။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-8729380282731800752?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-86148832750599987902009-01-12T13:13:00.000+06:302009-01-12T13:21:42.212+06:30<span style="font-weight:bold;">အခ်ိန္တိုင္းမွာ<br />မင္းကို ငါ<br />ခ်စ္တဲ့စကား<br />ေျပာၾကားခဲ့ဖူးေပမယ့္<br />အမုန္းစကားကိုေတာ့<br />ႏွလံုးသားက ေျပာခြင့္မျပဳျပန္ဘူးေလ...<br />ဘာေၾကာင့္မ်ားလဲ<br />ဒီအေမးစကား<br />မင္းေမးမ်ားေမးခဲ့ရင္<br />ငါေျဖၾကားမိမွာက<br />ဘ၀ဆိတ္သုဥ္း<br />ခႏၶာျပဳန္းထိ<br />ပစ္မမုန္းမဲ့<br />ၾကင္နာအၿပံဳးနဲ႔<br />အခ်စ္ဆံုးမို႔ပါ .....။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-8614883275059998790?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-58758959683087094532009-01-08T09:30:00.000+06:302009-01-08T10:37:31.663+06:30<span style="font-weight:bold;">ေျပာင္းလဲမႈ Theory ေအာက္မွာ<br />အခ်စ္ရဲ႕ မတည္ၿမဲျခင္းကို<br />Lemma တစ္ခု အေနနဲ႔ သတ္မွတ္ၿပီး<br />အလြမ္း ဆိုတဲ့ Solution ရရွိေၾကာင္းကို<br />သံေယာဇဥ္ Method နဲ႔ Prove လုပ္ေပးပါ...။<br />" ဒီေနရာမွာ ေမတၱာရဲ႕ တန္ဖိုးက ၂၀၂၈(၁၅၀၀+၅၂၈) ေနာ္ "</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-5875895968308709453?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5020326790840306553.post-19303802546403362202009-01-08T08:38:00.000+06:302009-01-08T09:32:15.566+06:30မေန႔က က်ားေလးရဲ႕ <span style="font-weight:bold;">"စည္းကမ္း"</span> ဆိုတဲ့ ပို႔စ္ေလးကို ဖတ္ၿပီးသတိရသြားတာနဲ႔ သိထားတာေလးကို မွ်ေ၀တင္ျပလိုက္ပါတယ္... အမွားရွိရင္ခြင့္လႊတ္ၾကပါ။<br />အဂၤလိပ္စာလံုးေလး <span style="font-weight:bold;"><span style="font-style:italic;">Discipline</span></span> ထဲမွာပါတဲ့ စကားလံုးတစ္လံုးခ်င္းစီရဲ႕ အဓိပၸါယ္ေလးပါ။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">D for Dignity<br />I for Intelligence<br />S for Sense of direction<br />C for Conduct<br />I for Industriousness<br />P for Patience<br />L for Loyalty<br />I for Integrity<br />N for Neatness<br />E for Energetic</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5020326790840306553-1930380254640336220?l=hninzaw.blogspot.com' alt='' /></div>ကဗ်ာမေလးhttp://www.blogger.com/profile/14519928245537514513noreply@blogger.com0